Energetyka Poland 2009 Centre of Europe East West

Stanisław Michalkiewicz w Radiu Maryja i Historia Reform czy niszczenia Polski - 30.12.2009

2010-01-01T07:29:00.001-08:00

Stanisław Michalkiewicz w Radiu Maryja i Historia Reform czy niszczenia Polski - 30.12.2009

20-lecie planu Balcerowicza
pos. Gabriela Masłowska - członek Sejmowej Komisji Finansów Publicznych (2009-12-17) Aktualności dnia

słuchaj
zapisz
Gloryfikowany Leszek Balcerowicz; polityczno - ekonomiczna sytuacja na Węgrzech
Janusz Szewczak - analityk gospodarczy (2006-09-21) Aktualności dnia

słuchaj
zapisz
Stanisław Michalkiewicz w felietonie dla "Naszej Polski" porównuje dług publiczny schyłkowej PRL z długiem publicznym III RP.

Jak obliczył prof. Eugeniusz Rychlewski z warszawskiej Szkoły Głównej Handlowej, zadłużenie PRL na koniec 1989 roku wynosiło 42,2 mld dolarów i było o pół miliarda dolarów wyższe, od wartości majątku trwałego w przemyśle. Takim bilansem zamknęła się PRL. Było to tylko zadłużenie zagraniczne, gdyż na potrzeby tubylcze władcy PRL zaciągali tzw. "kredyt" w Narodowym Banku Polskim, to znaczy - drukowali pieniądze, ile dusza zapragnie, wskutek czego w połowie roku 1989 pojawiła się już trzycyfrowa inflacja. Stanowiąca element "planu Balcerowicza" obejmującego 11 ustaw, ustawa o uporządkowaniu stosunków kredytowych wprowadzała zakaz finansowania deficytu budżetowego "kredytem" NBP, dzięki czemu można było zorientować się w rozmiarze długu publicznego. [...]

Niedawno rząd premiera Tuska obchodził dwulecie swego istnienia i pan premier z tego tytułu strasznie się nadymał, czego to nie zrobił i w ogóle. Warto zatem przypomnieć, że wśród dokonań tego rządu na pierwszym miejscu, niczym perła w koronie, powinno figurować powiększenie długu publicznego o około 130 miliardów złotych, w następstwie czego dług publiczny w dniu 6 grudnia o godzinie 11.57 wynosił 681 904 450 700 złotych, powiększając się z szybkością co najmniej 1500 złotych na sekundę. Ta kwota oczywiście nie uwzględnia sztuczek z kreatywną księgowością, uprawianą przez pana ministra Rostowskiego, więc tak naprawdę może być jeszcze większa, ale niech będzie, że wynosi tylko tyle. Ciekawe, że tak bardzo ostatnio podziwiający premiera Tuska francuski prezydent Sarkozy jest pod tym względem jeszcze lepszy, bo francuski dług publiczny powiększa z szybkością co najmniej 2000 euro na sekundę. [...]

Gdybyśmy 130 miliardów złotych przeliczyli na złoto według notowań z 4 grudnia, uzyskalibyśmy 1250 ton złota. Z takiej ilości złota moglibyśmy odlać co najmniej 8, a może nawet aż 10 tysięcy posągów, poczynając od pana prezydenta z wszystkimi ministrami stanu z Kancelarii, pana premiera Tuska, wszystkich ministrów i wiceministrów jego rządu, posłów i senatorów, na nawet wojewodów - i to naturalnej wielkości! A przecież to zaledwie 2 lata rządów pana premiera Donalda Tuska, który w kwestii długu publicznego na pewno nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. W tej sytuacji widać wyraźnie, że znacznie taniej by nas wszystkich kosztowało, gdybyśmy sporządzali sobie tych wszystkich mężyków stanu ze złota ? i kto chce, niech im się kłania, pali przed nimi kadzidła i w ogóle ? jak to przed bałwanami, które mają w dodatku tę nieocenioną zaletę, że żadnych długów zaciągnąć już nie mogą! Więc jeden, dajmy na to, otaczałby kultem posąg posła Palikota, inny - bałwana pana wicemarszałka Niesiołowskiego, ktoś jeszcze - figurę pobożnego posła Jarosława Gowina, a przecież są jeszcze politycy opozycyjni, którzy też mają swoich żarliwych wyznawców.

W ten sposób urzeczywistniłaby się wreszcie pełna wolność religijna, jakiej możemy spodziewać się w Unii Europejskiej. Jak bowiem wiadomo, władze tego europejskiego cesarstwa żywią do tradycyjnych religii - z wyjątkiem oczywiście niektórych, a ściśle mówiąc - niektórej - nieprzejednaną nieufność, słusznie uważając, że kolidują one z forsowanym w UE kultem Świętego Spokoju, personifikowanym właśnie przez nieśmiertelnych biurokratów.

Prywatyzacja spółki energetycznej Enea (2009-11-06) Rodzaj audycji: [Aktualności dnia] Autor: pos. Dawid Jackiewicz

2009-11-07T08:09:00.000-08:00

Prywatyzacja spółki energetycznej Enea (2009-11-06)

Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: pos. Dawid Jackiewicz
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=18916

Czy Polska popelnia blad Argentyny? Stoczniowcy zajmujcie stocznie to jest dorobek Polski Nas a nie Rzadu Tuska.to swoje to nasze!

2009-10-23T11:37:00.000-07:00

Czy Polska popelnia blad Argentyny? Stoczniowcy zajmujcie stocznie to jest dorobek Polski Nas a nie Rzadu Tuska.to swoje to nasze!

PolishAmericanDC zajac Polskie przez Pracownikow.
kazdy bedzie mial jeden vote. Taka sama placa dla wszystkich.
Stoczniowcy na co czekacie? do dziela!
Zadłużenie zagraniczne do spłaty w tym roku wynosi 63,9 mld euro

Zadłużenie zagr. ogółem Polski wzrosło w II kw. do 176,563 mld euro - NBP 14:18 30.09.2009

30.6.Warszawa (PAP) - Zadłużenie zagraniczne Polski ogółem wzrosło w II kwartale 2009 roku do 176.53 mln euro ze 169.827 mln euro w I kwartale 2009 roku - podał NBP.

Z tego zadłużenie długoterminowe wzrosło do 129.573 mln euro ze 125.059 mln euro w II kwartale, a zadłużenie krótkoterminowe do 46.990 mln euro z 44.78 mln euro.

Zadłużenie przedsiębiorstw wzrosło do 80.510 mln euro w II kwartale z 78.515 mln euro w I kwartale 2009 roku.

Zadłużenie sektora bankowego wzrosło z 42.135 mln euro z 41.761 mln euro.

Zadłużenie rządu i samorządu wzrosło do 51.612 mln euro z 47.840 mln euro (PAP)

Warszawa, 29.06.2007 (ISB) - Zadłużenie zagraniczne Polski ogółem wzrosło do 131,70 mld euro na koniec I kw. 2007 roku z 127,71 mld euro na koniec IV kw. 2006 roku, podał Narodowy Bank Polski w komunikacie w piątek.

W I kw. 2006 roku zadłużenia zagraniczne wynosiło 115,0 mld euro.

Zadłużenie zagraniczne sektora rządowego i samorządowego wzrosło w I kwartale 2007 roku do 53,5 mld euro z 51,62 mld euro w IV kwartale 2006 roku i wobec 52,15 mld euro rok wcześniej.

W tym samym czasie zadłużenie zagraniczne sektora bankowego wzrosło do 17,95 mld euro z 17,67 mld euro na koniec grudnia 2006 i wobec 12,747 mld euro rok wcześniej. (ISB)
Ile to podobienstwa
Argentyński CUD ekonomiczny
prof. dr Ronald Clement 18-08-2006 10:44
To bylo kilka lat temu, kiedy korporacyjne telewizje pokazywaly straszna sytuacje w Argentynie – panstwie o burzliwej przeszlosci aczkolwiek do czasu wprowadzenia ekonomii globalnej niezle dajacym sobie rade. Tlumy protestujacych na ulicach, zolnierze strzelajacy do tych tlumów. Dymy, petardy, ogien i bezrobocie, które przekroczylo 22%. Argentyna w roku 2001 znalazla sie na dnie przepasci, z której, wedlug zachodnich ekonomistów, nie bylo juz wyjscia. Globalisci, przemyslowcy i bankierzy masowo opuszczali kraj zabierajac co jeszcze tylko bylo mozna. Media dostaly nakaz, aby zapomniec o tym kraju i o jego istnieniu.
Argentyna walczy i zwycieza - korporacyjne media nie moga dopuscic byscie sie Panstwo o tym dowiedzieli

W grudniu 2001 roku Argentyna znalazla sie w dole ekonomicznym, do którego zostala zepchnieta przez elity i globalizm. Banki przestaly wyplacac pieniadze. Ekonomii kraju nikt nie byl juz w stanie kontrolowac. Sprawujacy wczesniej wladze, prezydent Carlos Menem, przemyslowiec wybrany na swój urzad w roku 1989, obiecywal Argentynczykom piekne kobiety i samochody Ferrari. Od kuchni zas wyprzedawal gospodarke panstwa w obce rece po smiesznych cenach. Pozyczal ogromne sumy pieniedzy z Banku Swiatowego i Miedzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). Mieszkancy Argentyny, która dzieki pozyczonym pieniadzom znalazla sie w stanie bezprecedensowego rozkwitu, wiwatowali na czesc swojego prezydenta i oglosili go geniuszem wolnego rynku.

Sielanka sie skonczyla, gdy trzeba bylo zaczac zwracac pozyczone pieniadze. W roku 2001 produkt narodowy zmniejszyl sie az o 11%. Kraj jednak nie otrzymal od Miedzynarodowego Funduszu Walutowego zadnych dodatkowych pieniedzy, ani zadnych konkretnych rad.

Gdy lala sie krew

Historia Argentyny pelna jest nieudanych powstan, zrywów, protestów i wojen. Pelna jest takze biedy mas i niewyobrazalnego bogactwa grupki wybranych. Pelna jest korupcji, straszliwych tortur i faszystowskich kazamatów. Jednak pod koniec lat 1990tych oniemial caly swiat. To, co dzialo sie na ulicach Argentyny bylo ostrzezeniem i przepowiednia dla zwolenników globalnej ekonomii.

Prywatnie dziennikarze zastanawiali sie jak to mozliwe, ze mozna zniszczyc cale panstwo w tak krótkim czasie. Jak to mozliwe, ze nikt tego nie zauwazyl i nie zaradzil. Takie pytania krazyly w internecie i w prywatnych rozmowach. Na stronach gazet i w dziennikach telewizyjnych goniono za sensacja i bredzono cos o nieodpowiedzialnosci fiskalnej na skale panstwa. Wina obarczono bardzo szybko przecietnych Argentynczyków i nowego prezydenta Argentyny, De la Rua.

W roku 1999, kiedy De la Rua zostal wybrany na prezydenta, a kraj znajdowal sie juz w 3-letniej recesji, szczekaczka CNN oglaszala, ze Menem nie zostal wybrany dlatego, poniewaz wedlug konstytucji nie mógl startowac w wyborach po raz trzeci. Menem zapowiedzial jednak, ze wystartuje w wyborach w roku 2003. Menem nalezal do partii Peronistów, najwiekszej sily politycznej w Argentynie. Byl silnie zwiazany ze Stanami Zjednoczonymi, globalizmem i wolnym rynkiem.

Nowemu prezydentowi Argentyny nie pozostawiono niemal zadnego ruchu. W dalszym ciagu wladze dzierzyli Peronisci, którzy juz od samego poczatku atakowali swego prezydenta. De la Rua w swoich przemówieniach prosil Argentynczyków: Prosze Was o to byscie zrozumieli jak wazna jest jednosc. Chce byc prezydentem wszystkich Argentynczyków.

Gdy nastapil krach, Miedzynarodowy Fundusz Walutowy pierwszy umyl rece. Jego eksperci twierdzili, ze Argentyna wydawala za duzo pieniedzy, pomimo ze budzet panstwa byl znacznie mniejszy niz budzet USA podczas wielkiego kryzysu. Gdy ekonomisci wysmiali takie tlumaczenie, prawnicy Miedzynarodowego Funduszu Walutowego przystapili do szturmu. Twierdzili, ze Argentyna posiadala takie prawa rozdzielania pozyczek, do których fundusz musial sie dostosowac, które uniemozliwily normalne funkcjonowanie ekonomiczne. Oznacza to, ze fundusz kaze nam wierzyc, iz biedna Argentyna dyktowala mu warunki.

Caly ten spektakl byl nadzorowany przez elity USA. Przez ostatnich 55 lat, podczas calego istnienia Miedzynarodowego Funduszu Walutowego, glos Stanów Zjednoczonych w tej organizacji byl decydujacy. Inne bogate kraje czlonkowskie z latwoscia moglyby sprzeciwic sie USA w glosowaniu i wygrac. Dziwnym trafem nigdy tego nie zrobily. Gdy jednak przyjrzymy sie blizej MFW stwierdzimy, ze tak naprawde jest to kartel pozyczkodawców zarzadzany przez amerykanskie Ministerstwo Skarbu. Nie nalezy sie wiec dziwic, ze rzad USA, a za nim poslusznie amerykanskie i wreszcie zachodnie media, jednoglosnie twierdzily, ze Argentyna musi byc posluszna regulom narzuconym jej przez MFW.

Ekonomiczna analiza

Dzisiaj wiemy juz, dlaczego upadla ekonomia Argentyny – chociaz media tego nie chca podawac. Prosze tutaj o szczególna uwage Czytelników w Polsce. W roku 1991, Menem oparl ekonomie panstwa o „wyzsza” walute, jaka byl USD. Wprowadzono wymiane argentynskiego peso na USD w stalym stosunku 1:1. Menem mial nadzieje, ze USD stanie sie w ten sposób szybko waluta obiegowa w Argentynie. Byla to na poczatku niezla idea, ale wkrótce okazalo sie, ze wartosc USD zostala zawyzona. Zawyzyla sie takze automatycznie wartosc argentynskiego peso. Zwrócmy uwage jak funkcjonuje Euro w Polsce.

W momencie, gdy inwestorzy zorientowali sie, ze wartosc peso jest zawyzona, zaczeli sie obawiac, ze musi upasc. Dlatego zaczeli sie domagac coraz wyzszej stopy procentowej na wszystkim. Takze na pozyczkach prywatnych i rzadowych. To spowodowalo powstanie ogromnego dlugu. Stopa procentowa zostala podwyzszona o 40%.

Aby utrzymac oparcie na walucie amerykanskiej, rzad Argentyny musial w bankach posiadac odpowiednia ilosc USD. W miare poglebiania sie kryzysu rzad musial kupowac coraz wiecej USD po znacznie zawyzonej cenie. Coraz wiecej ludzi domagalo sie transakcji gotówkowych. Ten proces wepchnal Argentyne w dlug wysokosci 140 mld USD. W grudniu 2001 roku, rzad Argentyny obwiescil swiatu, ze nie jest w stanie nic placic. Argentyna zostala parnasem narodów.

Aby utrzymac zawyzona wartosc peso, Miedzynarodowy Fundusz Walutowy dal Argentynie ogromne pozyczki. Tylko jednego roku do skarbu panstwa wplynelo 40 mld USD, jako pakiet zorganizowany przez wiele pozyczajacych instytucji. Gwarantem, ze te pozyczki sie splaca byl jeden podstawowy wymóg – utrzymac zerowy deficyt. Czyli Argentyna musiala balansowac na poziomie 100% budzetu. Podczas recesji niemozliwe jest utrzymanie 100% budzetu, poza tym wymaga to bardzo bolesnych operacji, jak ciecia budzetowe, które powoduja wysokie bezrobocie, by w koncu doprowadzic do zamieszek ulicznych na wielka skale.

Jak ten proces wygladal od strony zwyklego, ciezko pracujacego Argentynczyka? Na poczatku lat 1990tych namawiano Argentynczyków do kupowania niemal wszystkiego. Prywatyzowano firmy i laczono w konglomeraty. Namawiano do budowania domów poprzez udzielanie niskoprocentowych pozyczek. Namawiano do zakladania biznesów i dawano zwalnianym ludziom pakiety wyrównawcze. Sredniej klasie pokazywano luksusowe samochody i sprzedawano je na bardzo niskich przedplatach, wysokich procentowo pozyczkach i dlugich terminach splat. Media krzyczaly, ze przeciez jest tak dobrze, ze kazdego na pewno bedzie stac na splate samochodu, czy domu. Mozesz to wszystko miec juz dzisiaj – splacac bedziesz pózniej. Argentynczycy, podobnie jak Polacy, zachlysneli sie tym dobrobytem nie wiedzac, ze zastawiono na nich pulapke. Po 40 latach biedy i wojen wreszcie to, co do tej pory ogladali na amerykanskich filmach mogli miec w ogrodzie, czy w garazu.

Wraz z zachodnim kapitalem naplyneli ludzie, których zadaniem bylo nadzorowac jego przeplyw. Uczyli Argentynczyków na czym polega wolny rynek i globalna ekonomia (globalny dobrobyt). Wkrótce posiadali oni tak wielkie wplywy na struktury panstwowe Argentyny, ze panstwo praktycznie utracilo niepodleglosc.

W momencie, kiedy USD kupowano za peso w stosunku 1:1 wszystko, co wytwarzano w Argentynie a takze uslugi, staly sie za drogie, by móc byc towarem eksportowym. Cale panstwo, podobnie jak Polske i inne kraje, zaduszono. Import towarów byl znacznie tanszy niz ich wytwarzanie. W ten sposób zniszczono prawie 10% dochodu narodowego.

Masowe prywatyzacje na poczatku lat 1990tych niemal calego majatku narodowego, za frakcje wartosci rynkowej, juz spowodowaly bezrobocie na duza skale. Prywatyzowano glównie zaklady elektryczne, komunalne, telefoniczne itd. Globalisci maja doskonale opanowany ten proces. Prywatyzacje zaczyna sie zawsze od wybranych sektorów kluczowych. Po dokonaniu takiej prywatyzacji, sektory wspólpracujace staja sie niedostosowane (kompatybilnosc struktur finansowych i zarzadzania). Wtedy nie ma innego wyjscia, tylko trzeba prywatyzowac spiralnie do góry wszystkie sektory gospodarki. Gdy spirala prywatyzacji krecila sie do góry, spirala zwolnien szla w dól. Na dole znajdowala sie coraz wieksza liczba osób bez pracy i w koncu bez zadnych srodków do zycia.

W skali panstwa ruch spirali do góry równowazony byl przez ruch do dolu. W koncu coraz wiecej ludzi przestawalo robic zakupy, pieniadze przestawaly sie krecic. Podatki równiez. Argentynscy biedacy nie placili podatków, bo i z czego – zamiast tego zaopatrywali sie w karabiny. Gdy pieniadze przestawaly sie krecic, teraz juz sprywatyzowane biznesy, zwalnialy coraz wiecej ludzi, aby utrzymac zdolnosc ekonomiczna przedsiebiorstw. Te trzy wzajemnie powiazane ze soba kryzysy (podatki, bezrobocie, zawyzona wartosc waluty) spowodowaly to, ze rzad Argentyny zaczal blagac MFW o pomoc, lub rade. Miedzynarodowy Fundusz Walutowy, po dlugich negocjacjach zdecydowal. Argentyna jest za bardzo zadluzona. Nie mozemy pomóc. Pozostawmy to panstwo w stanie swobodnego spadania w otchlan. Na wielu militarnych naradach podjeto równiez decyzje jak odciac Argentyne od swiata zewnetrznego, gdyby przewidywane powstanie zbrojne zaczelo sie przelewac przez granice.

Ta decyzja MFW spowodowala, ze przewidujac spadek wartosci peso, Argentynczycy ruszyli na banki, by wybrac swoje oszczednosci. Banki zostaly zamkniete, place w wielu sektorach gospodarki wstrzymane. Zrozpaczony prezydent Argentyny oglosil, ze Argentyna przestaje splacac swoje dlugi. Prasa przewidywala, ze beda sie tam dzialy dantejskie sceny, po czym przestala sie sprawa interesowac.

Argentynski cud

Wydawalo sie, ze dla Argentyny nie ma juz ratunku. Szczury zaczely opuszczac tonacy okret. Prezydent Menem wyjechal do Chile. Biznesmeni i ich miedzynarodowi doradcy rozjezdzali sie do swoich krajów. Nawet drobni biznesmeni, których rodzice przyjechali do Argentyny w poszukiwaniu lepszego zycia, na gwalt starali sie o wizy wjazdowe do swoich rodzinnych krajów. Pozostawiano na pastwe losu cale fabryki z parkiem maszynowym – w których nie oplacalo sie nic produkowac. Pracowników zostawiano na bruku. Pozostawiano piekne rezydencje z basenami i cale biurowce wylozone marmurami. Ci, którzy doprowadzili do kryzysu wynosili sie jak szarancza na inne pola, które mozna bylo jeszcze objesc.

Magazyn „Time” zastanawial sie: Co dalej moze zrobic De La Rua? To jest pytanie za milion dolarów. Obojetne czy sam, czy w jakiejs koalicji, natychmiast potrzebuje planu, aby zlagodzic kryzys. Musi pomóc ludziom napelnic brzuchy i byc moze odnowic wzrost gospodarczy. Problem jest taki, ze aby zlagodzic skutki kryzysu dzialajace na biednych, rzad musi wydac miliony dolarów na jedzenie i podstawowe potrzeby. To spowoduje poglebienie kryzysu finansowego. Cos musi sie stac...

I stalo sie. Argentynczycy zawierzyli swojemu prezydentowi, który zerwal rokowania z miedzynarodowa finansjera. Wojsko, policja i zwykli ludzie staneli murem. Twierdzili, ze Argentyna nalezy do Argentynczyków a nie do miedzynarodowej mafii finansowej. Osamotniony rzad Argentyny podjal decyzje, które wprowadzily Bialy Dom i miedzynarodowych bankierów w furie. Wbrew zaleceniom uwolniono wartosc wymienna peso. Minister ekonomii Roberto Lavagna stwierdzil: Utrzymanie konkurencyjnych cen wymiany walutowej pomoze eksportowi i zaspokojeniu potrzeb kraju. Zdecydowano sie równiez zaprzestac polityki wolnego rynku, której ekonomia krajowa byla wiezniem. Nawiazano wspólprace ekonomiczna z Brazylia i Chinami. Kapital zaczal naplywac do kraju. Bank Centralny zaczal znowu skupowac USD, ale tylko tyle, ile potrzebne jest do utrzymania wzrostu ekonomicznego.

Gdy Argentyna oglosila, ze jest w stanie po trzech latach od chwili odejscia od zwyrodnialych idei globalistów, zaplacic po 30 centów za kazdego dolara dlugu i utrzymac swój niespotykany wzrost ekonomiczny, najpierw jej nie dowierzano. Pózniej surowo zakazano donosic o tym mediom. Nie dziwmy sie, jest to bowiem namacalny dowód jak szybko ekonomie poszczególnych panstw i zycie ich mieszkanców moze sie poprawic gdy zerwa one z globalistycznymi niedorzecznosciami.

Brytyjski „Guardian” w grudniu 2004 roku pisal: Trzy lata temu, w grudniu, Argentyna byla w kryzysie. Ekonomia staczala sie niekontrolowanie w przepasc, banki zamknely swoje podwoje dla inwestorów, prezydenci zmieniali sie co tydzien... Dzisiaj powszechne odczucia wsród ekonomistów w Buenos Aires sa takie, ze panstwo wygrzebalo sie z najgorszego. Tak, Argentyna ciagle zmaga sie ze skomplikowanym procesem rekonstrukcji zadluzenia, ale ekonomia przeszla niesamowite zmiany...

Jak Feniks, ekonomia podzwignela sie z popiolów. Po spadku 11% produktu narodowego w roku 2002, w 2003 roku wzrósl on o prawie 9% i wzrosnie o nastepnych 8% w tym roku. Rzad ostroznie oznajmia, ze w roku 2005 wzrosnie on o 4%, ale wiekszosc ekspertów ekonomicznych wierzy, ze faktyczny wzrost bedzie wynosil 5%...

Te zalozenia „wolnego rynku” byly zle dla miejsc pracy. Bezrobocie osiagnelo w roku 2002 swoje apogeum i wynosilo 22%. Teraz wynosi 12%...

Czy jestescie wierzacy, czy nie. Niektórzy mówia o podniesieniu sie Argentyny jako o cudzie, którego nie mógl przeprowadzic Rodrigo Rato, dyrektor MFW. Reka Boga okazala sie znacznie potezniejsza niz reka Miedzynarodowego Funduszu Walutowego. Teraz juz nikt nie oszukuje.

Druga rzecz, która taja media, to fakt absolutnego zjednoczenia klasy robotników z klasa menadzerów.

Gdy siedzieli bezczynnie na ulicach

Gdy fabrykanci zamykali fabryki i uciekali do innych krajów, poniewaz produkcja byla nieoplacalna, pracownicy i kierownictwo tracilo prace i zasiedlalo pobliskie kawiarnie i lawki. Dyskutowano glównie jak poprawic swoje zycie i sytuacje przeznaczonego na zatracenie kraju. Pracownicy takich opuszczonych fabryk jak Zanon, tesknie spogladali na bramy. W zakladach tych spedzili wiekszosc swego zycia. W koncu podjeli decyzje. Weszli na tereny opuszczonych i zdewastowanych fabryk. Ustanowili rady zakladowe, uruchomili maszyny i zaczeli produkowac z materialów znajdujacych sie jeszcze w magazynach.

Na to niemal komunistyczne zachowanie ludzi, wladze i wojsko patrzyly przychylnie. Wkrótce do tokarzy, szlifierzy i magazynierów dolaczyli kierownicy dzialów, pracownicy biur i dyrektorzy ekonomiczni. W rekordowym czasie uruchomiono sprzedaz i eksport. Nie bylo wyznaczonych godzin pracy. Decyzje w swoich fabrykach, ludzie podejmowali podczas krótkich narad produkcyjnych.

Okazalo sie, ze produkcja jest oplacalna i potrzebna. To, co nie oplacalo sie globalistom, zaczelo sie oplacac zwyklym ludziom. Bez pomocy banków i karteli finansowych. Wkrótce produkcja i sprzedaz osiagnela w niektórych fabrykach rekordowe poziomy. Ludzie dzielili sie dochodami pomiedzy soba. Nigdy jeszcze nie zarabiali takich sum pieniedzy. Zaczeli je wiec wydawac. Ruszylo budownictwo i inne galezie przemyslu.

Wszystko to stalo sie w tak krótkim czasie, ze Ameryka nie zdazyla nawet oglosic Argentyny panstwem komunistycznym. Utworzono Ruch Pracowników Bez Pracy (MTD). Ruch ten wkrótce posiadal mozliwosci prowadzenia nacisków politycznych. I to byla jeszcze jedna tajemnica cudu argentynskiego.

Szczury wracaja

Sytuacja Argentyny zaczela sie poprawiac. Globalisci i fabrykanci zaczeli wracac i domagac sie zwrotu zagrabionych przez ludzi fabryk. Ci, którzy pozostawili trzy lata temu panstwo na progu wojny domowej, teraz zaczynaja sie domagac, powolujac sie na miedzynarodowe prawo. Czy cos to Polakom przypomina?

MTD, która powstala niemal na ulicach, jest silna. Grozi masowymi demonstracjami. Ceramiczna fabryka Zanon, pierwsza przejeta przez pracowników i doprowadzona do stanu zakladu przynoszacego profit, jak niegdys Stocznia Gdanska dla Polaków, stala sie dla Argentynczyków symbolem nowego i lepszego. MTD uwazana jest przez CIA i inne podobne organizacje, jako grupa, której udalo sie wytworzyc najnowoczesniejsze strategie i rozwiazania jednoczenia i obrony ludzi przed kapitalizmem.

Powracajace szczury miedzynarodowej finansjery atakuja. Poniewaz Argentyna stanowi znaczne niebezpieczenstwo dla calej globalnej ekonomii, nalezy przypuszczac, ze gdyby USA nie byly zaangazowane w Iraku, juz dawno amerykanscy zolnierze w imie demokracji broniliby swojej ropy pod argentynska trawa, tudziez broniliby tam wolnosci swojego kraju.

Nowy prezydent Argentyny, Kirchner, domaga sie ekstradycji bylego prezydenta Menema, który przebywa w Chile. Menem jest poszukiwany przez wladze argentynskie za korupcje i doprowadzenie kraju do ruiny. Mial on startowac w wyborach prezydenckich w roku 2007 i przyrzekal fabrykantom zwrócenie ich wlasnosci. Oczywiscie dlatego cieszy sie poparciem miedzynarodowej finansjery i moze sobie drwic z nakazów i decyzji sadów argentynskich.

W styczniu 2005 roku, miedzynarodowi bankierzy zgodzili sie na propozycje rzadu Argentyny zaplacenia 25 centów za kazdy dolar dlugu. Stala sie rzecz niespotykana. Argentyna wypowiedziala wojne MFW i jeszcze kilku wielkim organizacjom globalistycznym i wygrala. Argentyna nie tylko pod oslona swojego wojska zaszantazowala globalistów, ale takze odmówila negocjacji z 700 tys. wlascicieli panstwowych akcji (bondów). Argentyna ma otwarta droge by byc przyjeta w poczet spoleczenstwa miedzynarodowego, z którego zostala wczesniej wyrzucona. I to na swoich warunkach, jako pelnoprawny czlonek sam podejmujacy decyzje.

Wielu bankierów i inwestorów miedzynarodowych oskarza Argentyne o totalitaryzm oraz oszukanie inwestorów i pozyczkodawców. To spowodowalo klótnie w lonie wielkich finansistów, wsród nich Wlochów i Amerykanów, którzy twierdza, ze gdyby nie 11 wrzesnia, to rozmawialiby z Argentynczykami inaczej.

W trzy miesiace pózniej IMF zaczal sie na nowo domagac pelnej splaty dlugów. Jednak Argentyna w ekonomicznym ukladzie z Brazylia i Chinami czula sie juz na tyle silna, aby bankierom na Wall Street pokazac jak „staly dwa drzewa i jedno sie zlamalo...” (w oryginale, prof. Clement pisal o srodkowym palcu prawej reki – Red.). Argentyna zaczela swiatu udowadniac, ze okolo polowa kredytodawców juz odniosla spore profity z argentynskich dlugów i ze to nie jest w porzadku, aby domagala sie nastepnych. To stanowisko wyeksponowaly chinskie i indyjskie media. Przy okazji, Argentyna na papierze udowodnila swiatu, w jaki sposób próbowano ja zbankrutowac i co to w praktyce oznaczalo.

Brytyjski „Guardian” pisze: Trzy rzeczy pracowaly na korzysc Argentyny. Po pierwsze, karta Kirchnera byla silna dzieki silnej ekonomii. Po drugie, zaczela wychodzic prawda o Miedzynarodowym Funduszu Walutowym. Dlatego chcial doprowadzic do szybkiej ugody. Po trzecie, Wall Street wyniósl sie z Argentyny tuz przed kryzysem i negocjacje prowadzily banki europejskie. Amerykanskie Ministerstwo Skarbu nie bylo pod naciskami, aby postepowac twardo z Argentyna. Takze nie chciano, aby Kirchner zbratal sie z silnym populista, prezydentem Brazylii, Lula...

W slady Argentyny – pokazania globalistom tylnej czesci ciala, moze isc teraz wiele zadluzonych krajów. W tym takze i Polska. I tego wlasnie finansjera obawia sie najbardziej. Zostal stworzony precedens. Stosunkowo malo znaczacy kraj, przyparty do muru sprzeciwil sie utartym sloganom demokracji, prawa i wolnego rynku. I wygral – przynajmniej jak na razie. Dla innych krajów zaistniala wielka szansa. Teraz, kiedy armia amerykanska uwiklana jest w Iraku, mozna zrzucic jarzmo. Tylko trzeba chciec i do tego dazyc. Tak jak zrobili to mieszkancy Argentyny niezaleznie od funkcji spolecznej, majatku i wyksztalcenia.

prof. dr Ronald Clement

Materialy zródlowe:

Alavio Grupo, March in Defence of Zanon, Z magazine, 17 wrzesnia 2004.

Balch Oliver, Taking care of business, Guardian, 3 czerwca 2005.

Burgo Ezequiel, Argentinas miraculous recovery owes little to the IMF, Guardian, 13 grudnia 2004.

Elliot Larry, Who needs the hand of God?, Guardian, 7 marca 2005.

Free-Market Flop: What Happened in Argentina, (www.americas.org/item_77).

Goni Uki, Argentina seeks arrest of Menem, Guardian, 22 kwietnia 2004.

Hacher Sebastian, Beneton vs. Mapuche, Z magazine, 6 czerwca 2005.

Katel Peter, Argentinas Crisis Explained, Time, 20 grudnia 2001.

Morduchowicz Daniel, Manufacturing militiants, Z magazine, 8 maja 2005.

New Argentinian president-elect pleads for national unity, CNN, 25 pazdziernika 1999.

The 100 billion dollar question, Guardian, 13 stycznia 2005.

Whitbeck Harris, Struggling economy fuels Argentine emigration, CNN, 23 lipca 2001.
Zbyt duze zadluzenie Polski i Polakow na rynkach miedzynarodowych finansow
Prosi o klopoty.
Kto popycha Polske i Polakow do tak duzego zadluzenia?

Argentina Didn't Fall on Its Own
Wall Street Pushed Debt Till the Last

By Paul Blustein
Washington Post Staff Writer
Sunday, August 3, 2003;

BUENOS AIRES -- Ah, the memories: Feasting on slabs of tender Argentine steak. Skiing at a resort overlooking a shimmering lake in the Andes. And late-night outings to a "gentlemen's club" in a posh Buenos Aires neighborhood.

Such diversions awaited the investment bankers, brokers and money managers who flocked to Argentina in the late 1990s. In those days, Wall Street firms touted Argentina as one of the world's hottest economies as they raked in fat fees for marketing the country's stocks and bonds.

The human scale of Argentina's crisis: People wait to search for food in garbage

Thus were sown the seeds of one of the most spectacular economic collapses in modern history, a debacle in which Wall Street played a major role.

The fantasyland that Argentina represented for foreign financiers came to a catastrophic end early last year, when the government defaulted on most of its $141 billion debt and devalued the nation's currency. A wrenching recession left well over a fifth of the labor force jobless and threw millions into poverty.

An extensive review of the conduct of financial market players in Argentina reveals Wall Street's complicity in those events. Investment bankers, analysts and bond traders served their own interests when they pumped up euphoria about the country's prospects, with disastrous results.

Big securities firms reaped nearly $1 billion in fees from underwriting Argentine government bonds during the decade 1991-2001, and those firms' analysts were generally the ones producing the most bullish and influential reports on the country. Similar conflicts of interest involving analysts' research have come to light in other flameouts of the "bubble" era, such as Enron Corp. and WorldCom Inc. In Argentina's case, though, the injured party was not a group of stockholders or 401(k) owners, it was South America's second-largest country.

Other factors besides optimistic analyses impelled foreigners to pour funds into Argentina with such reckless abandon as to make the eventual crash more likely and more devastating. One was Wall Street's system for rating the performance of mutual fund and pension fund managers, who were major buyers of Argentine bonds. Bizarrely, the system rewarded investing in emerging markets with the biggest debts -- and Argentina was often No. 1 on that list during the 1990s.

Within the financial fraternity, some acknowledge that this behavior was a major contributor to the downfall of a country that prided itself on following free-market tenets. That is because the optimism emanating from Wall Street, combined with the heavy inflow of money, made the Argentine government comfortable issuing more and more bonds, driving its debt to levels that would ultimately prove ruinous.

"The time has come to do our mea culpa," Hans-Joerg Rudloff, chairman of the executive committee at Barclays Capital, said at a conference of bank and brokerage executives in London a few months ago. "Argentina obviously stands as much as Enron" in showing that "things have been done and said by our industry which were realized at the time to be wrong, to be self-serving."

Compounding the financial industry's sins, Rudloff said, were its sales of Argentine bonds to individual investors, mostly in Europe, when the pros balked at buying them. Moreover, in mid-2001, as Argentina was hurtling toward default, Wall Street promoted an expensive and ultimately futile "debt swap" that gave Argentina more time to pay its debts but jacked up the interest cost. The fees on that deal alone totaled nearly $100 million.

Wall Street firms assert that their enthusiasm for backing Argentina's borrowing was motivated by a sincere, if misplaced, optimism about the country's economic strengths. But critics contend that the same forces that fueled the U.S. tech-stock frenzy were at work in Argentina, in effect causing economic globalization to play a cruel trick on the country.

Charles W. Calomiris, a Columbia University economist who was one of the earliest prophets of Argentina's financial doom, wonders why government investigators have not intervened, given the danger that the same fate could befall other countries.

"How come we have one standard for private-sector deals, where everybody is getting all upset about conflicts of interest, and nobody in Washington has raised an eyebrow over the obvious conflicts of interest involving research and underwriting activities by U.S. financial firms in the area of emerging-market sovereign debt?" Calomiris said.

"A Bravo New World." So proclaimed the title page of a report on Argentina and other Latin American markets that Goldman, Sachs & Co. sent to clients in 1996.

The report hailed Argentina for shucking policies that had afflicted the country for decades with stagnation, bouts of hyperinflation and repeated currency devaluations. The government of President Carlos Menem was accelerating reforms launched in the early 1990s aimed at deregulating the economy and turning inefficient state-run enterprises over to the private sector. Particularly important, the report's authors observed, was Argentina's determination to maintain its currency "convertibility" system, which guaranteed that the central bank would exchange pesos for dollars at a fixed rate -- one peso for one dollar. Implemented in 1991, that system was remarkably effective in keeping inflation at bay, imparting a sense of stability among consumers, savers and businesses that had been absent for generations.

"For Argentine citizens and for those investors who were willing to believe in [the government's] promises, the benefits are now becoming apparent," the Goldman report said. The nation's economy, which started to grow robustly in the early 1990s, expanded at an average 5.8 percent rate from 1996 through 1998.

As the report suggested, that success story translated into a compelling sales pitch for the Street.

Seeking to exploit a fevered atmosphere for emerging markets, firms such as Goldman, Morgan Stanley & Co. and Credit Suisse First Boston LLC built their presence in Argentina and neighboring countries by dispatching teams of economists and financial experts, many in their twenties and early thirties. They competed fiercely for "mandates" from governments to be lead managers of bond sales, especially in Argentina, whose government was the single largest emerging-market bond issuer. They found plenty of customers for the bonds in the United States and other wealthy countries among professional investors who managed hundreds of billions of dollars held in mutual funds, pension funds, insurance companies and other large institutions.

"Every time we finished a meeting [with institutional investors], the orders would come," said Miguel Kiguel, who then was Argentina's finance secretary, recalling the demand for a $2 billion issue of 20-year bonds, managed in 1997 by J.P. Morgan and Merrill Lynch.

In the emerging-markets world, people "were making money hand over fist in those days," said Stewart Hobart, a recruiter working in the field. According to Hobart and other recruiters, strategists and senior economists at major banks typically earned $350,000 to $900,000 a year, including bonuses, while their bosses, the heads of emerging-markets research, were paid well more than $1 million.

Much was at stake for the firms in their Argentine business. Were it not for Argentina's prodigious bond sales, LatinFinance magazine reported in 1998, many emerging-market investment bankers "would probably have been twiddling their thumbs" that year, because crises in Asia and Russia caused capital flows to dry up to the markets they usually served.

One securities firm, Dresdner Kleinwort Benson, reassured clients who were worried that Argentina would follow countries like Thailand and Indonesia into turmoil. "Argentina has come through the first phase of the Asian crisis with flying colors," the firm said in a June 1998 report, and it was "no coincidence. The economic fundamentals are considerably stronger than three and a half years ago."

Amid the ebullience, however, Argentina was laying the groundwork for its economic destruction.

Early Warning

In meetings with top Argentine policymakers in April 1998 to discuss the country's finances, a senior official of the International Monetary Fund, Teresa Ter-Minassian, sounded the alarm that the country might be headed for an Asian-style meltdown. "The Argentine economy contains a sort of Molotov cocktail," Ter-Minassian was quoted in Argentine media reports as saying.

Many economists' postmortems on the crisis agree: that was when Argentina went wrong, missing a crucial opportunity while the economy was going gangbusters to reduce its vulnerability to crisis.

In particular, the government had to shrink its budget deficit, because its constant borrowing was causing its debt load to increase, from 29 percent of gross domestic product in 1993 to 41 percent of GDP in 1998. Argentina had a special reason to exercise extraordinary prudence: the cherished convertibility system for the peso. If markets began to get jittery about the government's ability to repay its debts, they might well lose confidence in the currency, and overwhelm the system by dumping pesos for dollars.

Argentina's budget policy was "not all that bad" during the 1990s; "it just wasn't terrific at a time when terrific was needed," said Nancy Birdsall, president of the Center for Global Development.

Globalization is supposed to keep problems like Argentina's from occurring. In theory, international financial markets reward sound economic policies by steering capital to countries that practice them. The influence of the capital inflow makes a government even more disciplined, because policymakers know that otherwise investors may yank their money out.

In practice, the gusher of foreign money lulled Argentina's government into complacency, acknowledged Rogelio Frigerio, who was secretary of economic policy in 1998. "If you get the money so easily as we did, it's very tough to tell the politicians, 'Don't spend more, be more prudent,' because the money was there, and they knew it," he said.

Argentina's best chance to put its economy on a sound footing was gone soon thereafter, as supercharged growth gave way to recession in 1999, mostly because of a financial crisis in neighboring Brazil. At that point, a vicious circle emerged: The slump caused tax revenue to fall, which widened the budget deficit, which aroused concern about the government's ability to service its debt, which caused markets to drop, which deepened the recession, and so on.

Argentina was unable to escape the vicious circle, which gradually intensified over three years. At the big Wall Street firms, few realized how dire the country's predicament was -- with one notable exception.

Underplayed Pessimism

Long before Argentina's default, Desmond Lachman, chief emerging market economic strategist at Salomon Smith Barney Inc., saw that the Argentine economy had no way to break out of its slump and would hit the wall one way or another. Many people in the emerging-markets business recall the gloom Lachman conveyed in conversations with clients as recession began to grip Argentina, while analysts at other firms predicted a recovery.

But Lachman's pessimism was not spelled out in reports published by Salomon, a part of Citigroup, which was a major underwriter of Argentine government bonds. Written research reports are important in influencing where capital flows, partly because money managers want to have material in their files to back up their investment decisions.

Officials in Argentina's economy ministry knew that Lachman was describing the country's prospects in very dark terms. They continued to include Salomon among their underwriters anyway, but they told the firm to "make sure you have a variety of views" besides Lachman's, a former Argentine official recalled. Published research on Argentina by other Salomon analysts tended to be relatively sanguine about the country's chances for pulling through, even in the turbulent months of 2001 leading to the default.

Lachman, who left Salomon to become a scholar at the American Enterprise Institute, declined to be quoted for this story. Asked why his negative assessment of Argentina wasn't published, Arda Nazerian, a spokeswoman for Citigroup's securities arm, cited Salomon's merger with Citibank in the fall of 1998, which created a firm with an abundance of analysts, enabling Lachman to spend more time privately with big clients. "The expansion of our emerging-markets research team reduced Desmond's responsibilities for writing on individual countries," she said.

Lachman's story is emblematic of Wall Street's reluctance to offend major issuers of securities. "It's a lot of self-censorship," said Federico Thomsen, who until recently was chief economist of ING Barings's office in Buenos Aires. "It's like, if you have something good to say, you say it, but if you have something bad to say, just keep your mouth shut."

The reports that Wall Street firms published on Argentina, to be sure, became much less bullish as the recession deepened in 2000 and early 2001. Analysts increasingly stressed the importance of the government cutting its deficit and reforming labor laws. But in general, the reports predicted that Argentina would muddle through. An example was a report published in October 2000 by J.P. Morgan, the biggest underwriter of Argentine bonds in the 1990s, titled, "Argentina's debt dynamics: Much ado about not so much."

By contrast, the analyst who most publicly warned of Argentina's impending doom was Walter Molano, head of research at BCP Securities, a Connecticut firm that does no underwriting of sovereign bonds.

Such evidence of bias among analysts is misleading, according to some current and former analysts who maintain that their overriding objective has always been to serve investor-clients well by providing the best advice possible. "My incentive is to be able to predict what will happen," said Siobhan Manning, emerging market strategist at Caboto USA. "If I can predict accurately, hopefully I gain credibility, and the firm does, and I'm able to make money."

But others acknowledge that they cannot help being influenced by the fact that their compensation is likely to be greater if their investment banking colleagues win deals to sell bonds. For one thing, success for the investment bankers means the pool of money available for bonuses will be larger, and at some firms, the analysts' bonuses are decided by groups of managers that include investment bankers.

"Your salary will be about one-third of your compensation in a decent year, so your bonus is everything," said Christian Stracke, who covered Latin American economies at Deutsche Bank and other firms in the 1990s and is now with CreditSights, a much smaller outfit specializing in research. "You'll never know what percentage of that bonus came from the recommendation of [investment bankers], but you do know that without the recommendation of [investment bankers], your bonus is just not going to be very big."

Although analysts want to make the right calls, Stracke said, "they're in it for the money. If they were in it to be smart, they'd be professors."

A Perverse Situation

It wasn't just rosy analyst reports that enticed big investors to buy Argentine bonds. Many money managers thought they had to be big holders of the bonds because their jobs depended on it. The word "perverse" is repeatedly used by people in the industry to describe what happened.

Just as in the world of stock market investing, where money managers aim to beat the Standard & Poor's 500-stock index, many professional investors in emerging markets are judged every quarter or so by how well their portfolios fare in comparison to a benchmark. Their job security and annual bonuses have often depended on whether they outperform an index called the Emerging Markets Bond Index-Plus, developed by J.P. Morgan, which tracks the prices of bonds issued by various emerging economies.

During much of the 1990s, Argentina had the heaviest weighting in the index of any nation, peaking at 28.8 percent in 1998 -- not because of its economic size, but simply because its government sold so many bonds.

The index virtually forced big investors to lend vast sums to Argentina even if they feared that the country was likely to default in the long run, several money managers said. Although default would hurt their portfolios, they would still lose less than the index as long as they were a bit "underweight," meaning they held a smaller percentage of Argentine bonds than the index dictated.

They didn't dare be too far underweight. Money managers who shunned Argentine bonds were taking a huge risk, because their portfolios would almost certainly underperform the index in the event Argentine bonds rallied, as happened from time to time.

So at investor gatherings, money managers who were asked their views and investment positions on Argentina would often say "negative" and "underweight," said Mohamed El-Erian, who manages emerging-market bonds at Pimco, the giant West Coast investment firm.

"The dreaded third question would come: 'How much underweight?'" El-Erian said. "They would say, 'It's 22 percent of the index. I can't possibly be more than 5 percent underweight.' So they'd have 17 percent of their money in Argentina."

Indexation survives for lack of a good alternative for measuring money managers' skills, but unhappiness over its flaws is widespread. Everyone knows that the system "can cause credit deterioration" by impelling more lending to borrowers with the most debt, said Michael Pettis, a professor at Columbia University Business School who was a managing director in the fixed income capital markets group at Bear Stearns.

It is like "a bizarre AA program in which you remove booze from the homes of people who are reducing the amount they drink and put it into the homes of people who are drinking more every day," Pettis said. "This is probably not the best way to reduce drunkenness."

Europe Bought In Big

Professional portfolio managers, of course, had a pretty good sense of the dicey game they were playing with Argentine bonds. The same could not be said of some others.

Felicia Migliorini, a divorcee who lives north of Rome, sank her life savings, about $135,000, into Argentine bonds in March 2001. About 400,000 fellow Italians did the same; together with other individuals, mostly in Europe, they now hold about $24 billion in claims on the bankrupt Argentina government.

Migliorini has been forced to put her apartment up for sale because she cannot afford the condominium fees and other expenses. Like thousands of other Italians, she blames her bank, which sold her the bonds. Lawsuits are flying; the banks contend that the purchasers were mostly wealthy, sophisticated people who surely realized what sort of risks they were taking. But Migliorini is outraged. "They told me [the bonds] were good, stable, guaranteed, and that since they were obligations they had to be paid back," she said.

European retail investors like Migliorini were an attractive market for the syndicates selling Argentine bonds. Professional money managers in the United States were often reluctant to buy at the yields the Argentine authorities were willing to pay. So the syndicates tailored a number of their offerings to Europe, in local currencies.

One attraction of the European market was that regulations protecting small investors are substantially less strict than in the United States.

"That's what kept Argentina going," said Tom White, who at the time was employed by Metropolitan Life Insurance Co. as an emerging-market bond manager. "Those poor suckers didn't have a clue as to what they were buying."

For Argentina, "keeping the country going" might sound beneficial. But a different conclusion could be reached as the recession dragged on and the government's debt neared 50 percent of gross domestic product in late 2000. The longer Argentina was kept going with infusions of cash, and the more the country delayed facing unpleasant realities about its plight, the more cataclysmic a crash it would suffer.

At a closed-door meeting at the Argentine Embassy in Washington in October 2000 to discuss the country's finances, Calomiris, the Columbia professor, urged that the government summarily reduce the amount of its debt payments by 20 to 30 percent. The country, he recalled saying, was ensnared in a trap: The markets were demanding increasingly high interest payments on the mountain of debt at rates far in excess of the economy's capacity to grow.

Foreign creditors were bound to conclude sooner or later that the debt was unpayable in full, Calomiris warned, and if Argentina continued trying to honor its obligations it would only build up more vulnerability to complete financial breakdown.

Calomiris's proposal was rejected by the Argentine government and the IMF as too drastic. But in the months that followed, his scenario began to unfold more or less as forecast.

Capital fled the country and interest rates skyrocketed when a political rift erupted in the cabinet of President Fernando de la Rua in November 2000.

The IMF rushed to Argentina's aid with a $14 billion loan, but after a brief rally, the country's markets sank anew. By the spring, buyers of Argentine government bonds were demanding yields as high as 10.5 percentage points above U.S. Treasurys, which meant that interest costs would become even more burdensome for the government and the economy at large.

Wall Street had one more plan to keep Argentina going -- a profitable one, at least from the Street's standpoint.

Debt Swap

Upon being appointed Argentina's economy minister in March 2001, Domingo Cavallo had barely ensconced himself in his office before David Mulford, chairman international of Credit Suisse First Boston, arrived to make a pitch.

Cavallo, the father of Argentina's peso-convertibility system, had a long history of dealings with Mulford, going back to Cavallo's previous term as economy minister from 1991 to 1996. The men got to know each other when Mulford was Treasury undersecretary for international affairs during the first Bush administration, and their relationship deepened when Mulford joined CSFB, which handled the privatization of Argentina's state oil company and became one of the biggest underwriters of Argentine government bonds.

Mulford had an idea for a deal that would dwarf the ones he had done before. He proposed a "debt swap," in which Argentina's bondholders would be given the opportunity to exchange their old bonds for new ones, on a voluntary basis. The purpose was to eliminate a problem that was disturbing the markets -- the large amount of interest and principal payments Argentina was scheduled to make in the years 2001 through 2005. Under the swap, those interest and principal payments would be stretched out so that much more would fall due in the years after 2005. That would give Argentina "breathing space" to restart economic growth, Mulford contended.

Despite the skepticism of some analysts and policymakers, including the IMF's chief economist, who believed the deal would prolong the agony and dig Argentina into a deeper hole, Cavallo agreed to try the swap.

Mulford traveled to the world's financial capitals to pitch the swap, which he described as creating the opportunity for improvement in the economy, the fiscal situation and market sentiment. The deal was "essential to long-term success in restoring Argentine growth," he declared in Buenos Aires. Mulford declined to comment for this article.

The results, announced in June, were proclaimed a resounding success: Bondholders offered to exchange nearly $30 billion worth of bonds, considerably more than had been expected. The seven banks that managed the deal, led by CSFB and Morgan, collected nearly $100 million in fees, an amount they justified by pointing to the 60-plus experts who worked on the complex transactions.

Within weeks of the deal's completion, though, Argentine markets were again in a tailspin and another IMF loan in August provided only a temporary respite.

By late November 2001, deposits were flying out of Argentine banks. The government took the extraordinary measure of slapping controls on withdrawals.

That helped trigger street demonstrations and rioting, which led to the resignations of Cavallo and de la Rua in mid-December. Their successors soon thereafter declared default and freed the peso from its dollar anchor.

Lessons Learned

A year and a half after the crash, Argentina has begun recovering from its depression. Although the economy is still producing considerably less than before the crisis, and unemployment is much higher, growth has picked up in the past several quarters. A few Wall Street bankers are sniffing around again for deals to restructure defaulted debt, but the national government has ruled out hiring any firm that underwrote its bonds during the 1990s.

The brightening outlook in Argentina has helped attract a new inflow of funds from abroad, enough to drive the stock market and the peso sharply higher this year. This time, however, the government has responded with restrictions aimed at limiting the amount of "hot" money coming into the country. The move reflects the view of some in Argentina, notably Roberto Lavagna, the current economy minister, about the lessons that should be learned from the country's economic collapse.

"The lesson is, we must pay attention to bubbles," Lavagna said in a visit to Washington this year. "With stocks, or companies, or countries, all are part of the same phenomenon. Probably Argentina is the best example of a country."

For developing nations, "the worst period is when financial markets have the most liquidity," Lavagna said. "This is when countries make the worst mistakes. That is certainly the case in Argentina."

Special correspondents Brian Byrnes in Buenos Aires, and Sarah Delaney in Rome, contributed to this report.

Ludzie pracy w Argentynie zrobily produkuja teraz czas na Polskich Stoczniowcow

2009-10-23T10:59:00.001-07:00

Ludzie pracy w Argentynie zrobily produkuja teraz czas na Polskich Stoczniowcow
" ZAJMOWAC, STAWIAC OPOR, PRODUKOWAC"

Rodacy polacy stoczniowcy nie lekajcie sie czas zajac stocznie dla Polski dla calego narodu Polskiego dla nas dla was dla waszych rodzin. zajac i zaczac produkowac. Jeden za wszystkich i wszestcy za jednego.

dzielimy sie rowno. Placa taka sama dla kazdego.

Film twórców Avi Lewisa i Naomi Klein (autorki antyglobalistycznej książki "No Logo'') opowiada o próbie przejęcia przez pracowników upadłych fabryk po krachu finansowym w Argentynie.

W wyniku krachu gospodarczego w Argentynie w 2001 roku, najlepiej prosperująca klasa średnia stanęła przed faktem opuszczonych i nierentownych fabryk oraz masowego bezrobocia. Winą za to autorzy filmu i jego bohaterowie obarczają bezwzględną ekspansję globalnego rynku. Na przedmieściach Buenos Aires trzydziestu niezatrudnionych pracowników kieruje się w stronę ich dawnej, obecnie - pustej fabryki. Żądają ponownego uruchomienia maszyn i prawa do pracy. Są oni częścią odważnego nowego ruchu pracowniczego.

Okupują zbankrutowane przedsiębiorstwa i tworzą miejsca pracy na ruinach upadłego systemu. Lecz przewodniczący i działacze tego ruchu wiedzą, że ich sukces jest jeszcze daleko. Muszą rzucać rękawicę sędziom, policjantom i politykom, którzy mogą ich projektowi zapewnić legalną protekcję lub gwałtownie eksmitować z fabryki.

Walka robotników rozgrywa się w tle kampanii prezydenckiej, w której głównym kandydatem jest architekt zapaści gospodarczej w Argentynie - Carlos Menem. Jeśli wygra, fabryki wrócą do dawnych właścicieli, dla których znaczą one tyle, co sterta złomu do sprzedania. Robotnicy uzbrojeni tylko w proce i wiarę w demokrację, stają twarzą w twarz z szefami, bankierami i całym systemem.

W dokumencie "Przejmowanie fabryk", który był pokazywany podczas PLANETE DOC REVIEW w 2005 roku, uderza przede wszystkim prosty dramat życia robotników i ich walka o godność i lepszy byt. Film otrzymał w 2004 roku Nagrodę Amerykańskiego Instytutu Filmowego dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego oraz nagrodę publiczności na AFI Fest.
Przejmowanie fabryk (The Take) (1/9) (lektor pl)

Demonstracja w Poznaniu ks prof. Paweł Bortkiewicz UAM, WSKSiM (2009-10-23) Aktualności dnia

2009-10-23T08:29:00.001-07:00

Demonstracja w Poznaniu ks prof. Paweł Bortkiewicz UAM, WSKSiM (2009-10-23) Aktualności dnia

słuchaj
zapisz

W 1995 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego (rozprawa habilitacyjna: Zachowanie wartości moralnych w sytuacjach granicznych. Studium na podstawie polskiej łagrowej literatury pamiętnikarskiej) na Akademii Teologii Katolickiej. Na tej uczelni, już pod nazwą Uniwersytetu im. kardynała Stefana Wyszyńskiego, pełnił funkcję kierownika katedry Historii Teologii Moralnej. Obecnie jest wykładowcą Wydziału Teologicznego UAM i kierownikiem Zakładu Katolickiej Nauki Społecznej tamże. Po odejściu z wydziału Tomasza Węcławskiego w 2007 r. został także kuratorem Zakładu Teologii Fundamentalnej i Ekumenicznej. Od 2002 r. dziekan Wydziału Teologicznego - po wygaśnięciu kadencji 31 sierpnia 2008 r., następnego dnia objął funkcję prodziekana ds. nauki i współpracy naukowej. Decyzją Prezydenta RP z dnia 14 lutego 2007 roku uzyskał tytuł naukowy profesora.

Jest członkiem Polskiej Akademii Nauk
Prodziekan ds. nauki i współpracy międzynarodowej

ks. prof. dr hab. Paweł Bortkiewicz TChr

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association

2009-10-11T23:25:00.001-07:00

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association

The Polish Scouting Association, ZHP for Your and Our Freedom

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
Prosze o pisanie do Tuska i o datki dla organizacji ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
ostatnia ostoje Polskiej mlodziezy patryjotycznej.
POLACY dzwoncie i protestujemy dla dobra Polski
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3
tel.: 022 6946000
faks: 022 6252637

The Polish Scouting Association, ZHP for Your and Our Freedom

Wszystko co nasze Polsce oddamy
W niej tylko życie więc idziem żyć
Świty się bielą, otwórzmy bramy
Rozkaz wydany, wstań w słońce idź! Ramię pręż, słabość krusz Ducha tęż, Ojczyźnie miłej służ Na jej zew, w bój czy trud Pójdzie rad harcerzy polskich ród Harcerzy polskich ród!
MAM SZCZERĄ WOLĘ, to znaczy dobrowolnie, bez niczyjego nakazu, bez żadnego przymusu, CAŁYM ŻYCIEM, ze wszystkich sił mego ducha, z całego serca, wykorzystując wszystkie dane mi możliwości PEŁNIĆ SŁUŻBĘ BOGU, który stanowi uosobienie najwyższych ideałów, takich jak miłość, prawda, dobro, sprawiedliwość, wolność, piękno, przyjaźń i braterstwo, wiara, nadzieja. Ideały te łączą wszystkich ludzi dobrej woli, niezależnie od pochodzenia, narodowości, wyznania, wywodzą się z norm moralnych opartych na uniwersalnych, etycznych i kulturowych tradycjach chrześcijaństwa. Wyznawany przeze mnie system wartości kształtuję samodzielnie podążając w kierunku wskazanym przez Prawo Harcerskie.

Pragnę służyć POLSCE, ojczyźnie moich przodków, o której honor, niepodległy byt, tradycje i kulturę walczyli czynem i słowem, którą otrzymałem w spadku jako bezcenną wartość mego pokolenia, którą z całym jej bogactwem duchowym i materialnym mam przekazać moim następcom. Stale poszerzam świat mych myśli i uczuć, wierny zasadzie, że więcej wiedzieć, to głębiej pokochać. Szanuję prawa innych państw i narodów.

Chcę NIEŚĆ CHĘTNĄ POMOC BLIŹNIM nie tylko wtedy, gdy o pomoc proszą, ale zawsze wtedy, gdy czujnym okiem dostrzegę, że na drodze mego życia stanął ktoś, kto potrzebuje pomocy, opieki, wsparcia, pocieszenia.

Mam BYĆ POSŁUSZNYM PRAWU HARCERSKIEMU, chcę, by Ono było zawsze wskazówką mego postępowania, by ono decydowało zawsze o zgodności moich myśli, słów i uczynków.

Moje Przyrzeczenie nie jest przysięgą ani ślubowaniem. Przestrzeganie Prawo Harcerskiego jest sprawą mego honoru i źródłem radości, "wędrówką ku szczęściu". Za wypełnienie Przyrzeczenia odpowiadam przed własnym sumieniem.

The Polish Scouting Association, ZHP for Your and Our Freedom

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
Prosze o pisanie do Tuska i o datki dla organizacji ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
ostatnia ostoje Polskiej mlodziezy patryjotycznej.
POLACY dzwoncie i protestujemy dla dobra Polski
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3
tel.: 022 6946000
faks: 022 6252637

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHP : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association

2009-05-22T09:16:00.001-07:00

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHP : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association

Tusk i Platforma Obywatelska niszczy ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
Prosze o pisanie do Tuska i o datki dla organizacji ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association
ostatnia ostoje Polskiej mlodziezy patryjotycznej.
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3
tel.: 022 6946000
faks: 022 6252637
Dziennik Podawczy
00-582 Warszawa, Al. J.Ch. Szucha 14 (w godz. 815 - 1615)
Centrum Informacyjne Rządu
tel.: 022 6947528; 6946983
faks: 022 8403810
Akredytacje dziennikarskie przyjmuje sekretariat CIR
tel.: 022 6946102, 6946106, 6947072
faks: 022 6284821, 6252872
Kontakt za pośrednictwem poczty elektronicznej
e-mail: cirinfo@kprm.gov.plprzeznaczony do przesyłania pytań od dziennikarzy mediów ogólnopolskich
e-mail: cirmedia@kprm.gov.plprzeznaczony do przesyłania pytań od dziennikarzy mediów regionalnych i lokalnych
e-mail: infolex@kprm.gov.plprzeznaczony do przesyłania pytań dotyczących projektów aktów prawnych
e-mail: infoobywatel@kprm.gov.plprzeznaczony do przesyłania wszelkich pytań, sugestii i propozycji od obywateli
Organizacje ZHP
Przewodnicząca ZHP
hm Barbara Zdanowicz
Organizacja Harcerzy
Organizacja Harcerzy składa się z Chorągwij Harcerzy, które pokrywają te same tereny co Okręgi, oraz ze samodzielnych Szczepów (n.p. w RPA). Na czele organizacji stoi Naczelnik Harcerzy - obecnie hm Edmund Kasprzyk.
Organizacja Harcerek
Organizacja Harcerzy składa się z Chorągwij Harcerek. Na czele organizacji stoi Naczelniczka Harcerek, obecnie hm Teresa Ciecierska.
Organizacja Starszego Harcerstwa
Organizacja Harcerzy składa się z Kręgów Starszoharcerskich, działających na terenach poszczególnych Okręgów. Na czele organizacji stoi G.K.St.H. w Londynie, a na szczeblu okręgu jest wybierany Okręgowy kierownik St.H.
Organizacja Przyjaciół Harcerstwa

Australia
Chorągiew Harcerzy Australia / Polish Boy Scouts Australia
Hufiec Harcerzy "Mazowsze" (Adelaide) zlikwidowany
Ośrodek "Pieniny" : 17DH im. Gen W. Andersa (Hobart)
Hufiec Harcerzy "Podhale" (Melbourne)
1 MDH w Melbourne
7 MDH w Essendon
21 Szczep Harcerzy "Czarny Dunajec" w Rowville
21 MDH w Rowville
Hufiec Harcerzy "Polesie" (Sydney)
9DH Cabramatta (nieaktywna)
10DH Ashfield (nieaktywna)
19DH Sydney (pierw Bankstown, potem Macquarie/Roseville)
22DW Sydney (nieaktywna)
Hufiec Harcerzy "Pomorze" - 2MDH + 13MDW (Brisbane)
2 MDH
13 MDW
Chorągiew Harcerek Australia / Polish Girl Scouts Australia
Hufiec Harcerek "Mazowsze" (Adelaide)
Ośrodek "Pieniny"
Hufiec Harcerek "Podhale" (Melbourne)
Hufiec Harcerek "Kraków" (Sydney)
Hufiec Harcerek "Pomorze" (Brisbane)
Okręg Australia / Polish Scouting Association Australia, Inc (webmaster: Tomek Dopierała)
Obwód Queensland (Hufce "Pomorze")
Obwód Wiktoria (Hufce "Podhale")

Dania
ZHP Dania
2. Aalborgska Druzyna Harcerska XXX -->

Kanada
(ZHP Kanada homepage)
Organizacja Starszego Harcerstwa - Okręg Kanada
Kregi StarszoHarcerskie w Kanadzie
Chorągiew Harcerzy Kanada
Hufiec Gdańsk (Winnipeg, Manitoba)
Hufiec Karpaty (centralne i wschodnie Ontario)
Szczep Wodny Bałtyk
Szczep Giewont
Szczep Lechici
Szczep "Podhale"
Szczep Polanie
Szczep Wigry
Szczep Warszawa
7 Drużyna Wędrowników
12 Drużyna Harcerzy
Hufiec Morskie Oko (Vancouver, British Columbia)
Hufiec Orlęta (Montreal, Quebec)
Hufiec Pieniny (południowe i zachodnie Ontario)
Szczep Piastowski Grod, London, Ontario, email: John Ferenc, p.o. Szczepowy (jtf AT canada.com).
Szczep Poprad-Burlington
Szczep Dunajec-Hamilton, Hamilton, Ontario
11-sta Druzyna Wodna Wedrownikow, Hamilton
2-ga Wodna Drużyna Harcerzy, Hamilton
Szczep Pomorze-St. Catherines
Szczep Zośka-Chatham
Szczep Czarna 13-tka (Windsor)(Wspólna witryna ośrodka w Windsor jest tutaj
hufiec_pomorze AT polishscouts.ca)
Samodzielny szczep Rysy (Calgary, Alberta)
Chorągiew Harcerek Kanada
Hufiec Watra (Ontario)
Szczep Wisla (Hamilton)
Szczep Zorza (Scarborough)
Szczep Kujawy (St.Catherines)
Szczep Wieliczka (Mississauga)
Szczep Rzeka (Etobicoke)
Szczep Kartuzy (Burlington)
Szczep Jutrzenka (Ottawa)
Szczep Mazury (Sudbury)
Szczep Zarzewie (Brampton/Toronto)
Szczep Szarotki (Etobicoke (Toronto))
Szczep Mazowsze (Oshawa)
Szczep Bór (London)
Drużyna Harcerek
Drużyna Polskie Orlice (Windsor)
Samodzielna Drużyna w Chatham
Hufiec Tatry (Vancouver, British Columbia)
Hufiec Ogniwo (Montreal, Quebec)
Hufiec Hufiec Młody Bór (Edmonton, Alberta)
Hufiec Białowieża (Winnipeg, Manitoba)
Samodzielny Szczep Orla Perć (Calgary)
Okręg Kanada

Niemcy
Patrol Wedrowniczy, Hamburg

Szwecja
Obwód Sztokholm http://druh.com/zhp/tatry.htm Hufiec Harcerek "Tatry" (Okręg Europa)

Zjednoczone Królestwo (UK)
Chorągiew Harcerzy Wielka Brytania / Polish Boy Scouts UK
Hufiec Harcerzy Bialowieza [pn Walia, Mercia i East Anglia] (u Adama Webera)
Hufiec Harcerzy Gdynia [Manchester, Lancashire i Cumbria]
Hufiec Harcerzy Szczecin [pd Walia i pd Anglia] (u Marka Suchockiego)
Hufiec Harcerzy Warszawa [Londyn]
34DH w Putney, Londyn
1 Karpacka DH
8 DH, Londyn, Grzegorz Janiec, webmajster
7 DH Robert Rogala, webmajster
Hufiec Harcerzy Wroclaw [(wsch.) Yorskhire, Humberside, Lincolnshire i Nottinghamshire]
Hufiec Harcerzy Wilno [Szkocja i pn-wsch Anglia] (u Andrzeja Czerwinskiego)
Chorągiew Harcerek - Wielka Brytania / Polish Girl Scouts UK

Stany Zjednoczone Ameryki (USA)
ZHP USA - rejon wschodni (NYC, NJ, New England, itd.)
Zuchy
ZHP USA - Illinois
Chorągiew Harcerzy USA / Polish Boy Scouts USA
Hufiec Harcerzy Kraków, California, USA (u pwd. Artura Rzadkowolskiego)
Druzyna Harcerzy w Los Angeles
Gromada Zuchów w Los Angeles
Druzyna Harcerzy w San Francisco
Gromada Zuchów w San Francisco
Hufiec Harcerzy Warmia, NY, USA
24 MDH, Wallington NJ
34 MDH, Brooklyn NY
4 MDW, Brooklyn NY
Hufiec Harcerzy Warta, Chicago, USA (kontakt Hufcowy)
Hufiec Harcerzy Kresy, Detroit, USA (u Marcina Czabanskiego)
Chorągiew Harcerek USA / Polish Girl Scouts US A
Hufiec Harcerek Mazowsze, California
Druzyna Harcerek w Los Angeles
Druzyna Harcerek w San Francisco
Hufiec Harcerek Podhale, NY, USA
Hufiec Harcerek Tatry, Chicago, USA

Inne Organizacje Harcerstwa Polskiego poza granicami kraju

ZHR w Kanadzie
NHHP LS-Kaszuby, Szwecja
Harcerstwo Polskie w Republice Czeskiej
SH Cierlicko - Błędowice
SH Lutynia Dolna
DZ Słoneczka Dolnolutyńskie
DZ Duszki
DH im. Stasia Tarkowskiego
DH im. Henryka Sienkiewicza
SH Karwina - Frysztat
DZ Dzielni Indianie
2. KDH Wielka Niedżwiedzica
SH Karwina - Nowe Miasto
DZ Smerfy
DZ Gumisie
1. KDH Błękitna Jedynka
3. KDH Trole
SH Sucha Górna
DZ Leśne Stwory
Drużyna Harcerska
SH Trzyniec
DZ Biedronki
DZ Wilczki
DH Czarne Pantery
Drużyny samodzielne:
HDW Opty, Czeski Cieszyn
DZ Zamczysko, Bystrzyca nad Olzą
DZ Słoneczne Promyki, Stonawa
DZ Górołazy, Nawsie
DH im. J. Kukuczki, Nawsie
DZ Leśna Drużyna, Trzyniec
13 TTDH Puszcza, Trzyniec

Harcerstwo w Polsce
Strony z odsylaczami / Jumpstations

Ruch Całym Życiem (ZHP krajowe)
Harcerstwo w Polsce i za granica (u Adama Lieberta)
Strona Harcerska (u Druha Filipiaka)
Harcerskie linki Robert Czernkowskiego
harcerstow.home.pl (Harcerska strona Witka Wegorzewicza)

ZHRZwiazek Harcerstwa Rzeczypospolitej / Association of Scouts of the Republic
Zwiazek Harcerstwa Polskiego (pgk) uwaza kazda organizacje harcerska i skautowa za organizacja bratnia. Szczegolnie bliskie kontakty utrzymujemy z ZHR. / ZHP considers itself in brotherhood with all other scouting organisations. In relation to scouting in Poland, we maintain particularly close organisational contacts with ZHR, the Association of Scouts of the Republic.
Organizacje
Organizacja Harcerzy / Boy Scouts Organisation of ZHR
Organizacja Harcerek / Girl Scouts Organisation of ZHR
Chorągwie, Hufce, Szczepy i Druzyny / Areas, districts, groups and troops:
Dolnośląska Chorągiew Harcerek
Dolnośląska Chorągiew Harcerzy
[We wlasciwym miejscu ???:]
Harcerstwo we Wroclawiu: Wroclaw-Krzyki
Górnośląska Chorągiew Harcerek
Górnośląska Chorągiew Harcerzy
Łódzka Chorągiew Harcerek
Łódzka Chorągiew Harcerzy
Malopolska Chorągiew Harcerek
Malopolska Chorągiew Harcerzy
3 Krakowska DH im. Kazimierza Pulaskiego
Szczep 6 Krakowskich Druzyn Harcerskich ,,Leoni Ludzie'' im. Romualda Traugutta
Mazowiecka Chorągiew Harcerek
Mazowiecka Chorągiew Harcerzy
1 Warszawska DH
194 WDH "Puchacze" ZHR, Warszawa
ZHR 337 WDH. im. Zawiszaków
Polnocno-Wschodnia Chorągiew Harcerek
Polnocno-Wschodnia Chorągiew Harcerzy
Poludniowo-Wschodnia Chorągiew Harcerek
Poludniowo-Wschodnia Chorągiew Harcerzy
Polnocno-Zachodnia Chorągiew Harcerek
Polnocno-Zachodnia Chorągiew Harcerzy
Rzeszowska Chorągiew Harcerek
Rzeszowska Chorągiew Harcerzy
Srodkowo-Wschodnia Chorągiew Harcerek
Srodkowa-Wschodnia Chorągiew Harcerzy
Lubelski Hufiec Harcerzy "Baszta"
Warminsko-Pomorska Chorągiew Harcerek
Warminsko-Pomorska Chorągiew Harcerzy
Wielkopolska Chorągiew Harcerek
Wielkopolska Chorągiew Harcerzy
Inne strony związane z ZHR
nieoficjalna strona ZHR [autor: Piotr Nowakowski, Warszawa, Polska] "Harcerska Siec" ZHR-u - jedna z wiekszych, caly czas aktualizowanych, polskojezycznych baz e-maili harcerek i harcerzy

ZHPZwiazek Harcerstwa Polskiego (krajowe) / Polish Scouting Association (in Poland)
Note: even though ZHP in Poland and ZHP outside Poland carry the same name, they are in fact different organisations. ZHP outside Poland is the continuation of the pre-1939 organisation which, together with the Polish President, Government and other institutions, moved first to France, then to London after the Fall of France in WW2. ZHP in Poland is also in another sense a continuation of the pre-1939 organisation. It renewed its peacetime activities in post-war Poland, but suffered many ups and downs and reorganisations as a result of the varying levels of suppression or support offered by the communist authorities of the Polish People's Republic. The last vestiges of political colouring were severed after the fall of communism, and scouting in Poland underwent a number of schisms. It remains the largest Polish Scouting organisation, and is the only Polish scouting organisation having membership in WOSM/WAGGS.
Chorągwie, Hufce, Szczepy i Druzyny / Areas, districts, groups and troops:
Chorągiew Bielska ZHP
Chorągiew Krakowska ZHP
Szczep 5KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kosciuszki [ZHP Krakow]
Inspektorat Specjalnosci Obronnych [ZHP Krakow]
S P 9 Z C J - Klub lacznosci dzialajacy przy ISO.
53 WSDHiH "Galimatias" im. K. K. Baczynskiego [ZHP Niemodlin k/Opola ]
11 WDH "Rekiny" im. Kapitanów "Lwowa", [Hufiec ZHP Oswiecim]
14 Szczep Harcerski, "Blekitna Czternastka" im. het. Stanislawa Zolkiewskiego [ZHP Poznan]
Druzyna Meska "Zaloga" im. Cichociemnych [ZHP Poznan]
Hufiec ZHP Katowice im. Bohaterow Wiezy Spadochronowej [Chorągiew]; adres Katowice, ul.Barbary 8
Chorągiew Lubelska ZHP
ZHP Hufiec Lublin
333 Lubelska Zeglarska Druzyna Harcerska KABESTAN [Hufiec ZHP Lublin]
Chorągiew Łódzka ZHP
Hufiec ZHP Głowno im. Kornela Makuszyńskiego
Hufiec ZHP w Siemianowicach Slaskich [ZHP Siemianowice]
XII Szczep "Wehikul Czasu", Siemianowice Slaskie
6 MDH "Lowcy Przygod"
7 KDH "Arkada"
14 MDH "Antares"
16 KDH "Zeremie" - Chorzow
17 ZDH "Kontrast"
21 KDH "Warkocz"
99 DHS "Tarcza"
12 GZ "Wesole Wisnoludki"
13 GZ "Dreptusie Manitou"
GZ "Przyjaciele Piotrusia Pana"
Chorągiew Warszawska ZHP
Hancza - Szczep druzyn rzek i jezior
Chorągiew Wielkopolska ZHP
Hufiec Babiak
Hufiec Chodzież
Hufiec Czerwonak
Hufiec Gniezno
Hufiec Gostyń
Hufiec Grabów n. Prosną
Hufiec Grodzisk Wielkopolski
Hufiec Jarocin
Hufiec Kalisz
Hufiec Kępno
Hufiec Koło
Hufiec Konin
Hufiec Kościan
Hufiec Koźmin
Hufiec Kórnik
Hufiec Krotoszyn
Hufiec Leszno
Hufiec Lwówek
Hufiec Nowy Tomyśl
Hufiec Oborniki Wielkopolskie
Hufiec Opatówek
Hufiec Ostrów Wielkopolski
Hufiec Ostrzeszów
Hufiec Piła
Hufiec Pleszew
Hufiec Poznań-Grunwald
Hufiec Poznań-Jeżyce
Hufiec Poznań - Nowe Miasto
Hufiec Poznań - Stare Miasto “PIAST”
Hufiec Poznań-Śródmieście “SIÓDEMKA”
Hufiec Poznań-Wilda
Hufiec Poznań-Rejon
Hufiec Rawicz
Hufiec Słupca
Hufiec Szamotuły
Hufiec Śmigiel
Hufiec Śrem
Hufiec Środa Wielkopolska
Hufiec Trzcianka
Hufiec Trzemeszno
Hufiec Turek
Hufiec Wągrowiec
Hufiec Wschowa
Hufiec Zagórów
Hufiec Złotów
Harcerstwo w Wroclawie: Wroclaw-Krzyki
Chorągiew Ziemii Lubuskiej ZHP
Hufiec ZHP Nowa Sol
17 WDH Barkentyna
POHPolska Organizacja Harcerska
SHStowarzyszenie Harcerskie
Szczep 88 Warszawskich Druzyn Harcerskich i Gromad Zuchowych

SHK ZawiszaStowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "ZAWISZA"Federacja Skautingu Europejskiego
Unia Najstarszych Druzyn Harcerskich Rzeczypospolitej
SEL - Skautowa Liga Esperanto
Skolta
Esperanto Ligo - strona w Polsce [autor: pwd Jaroslaw
Fotyga]
-->

Wydawnictwa
Skaut - Harcerskie Pismo w Internecie [autor: Marek Popiel, Czechy]
Bywaj - czasopismo 2 KDH Rozowej Dwojki
Drogowskazy - kwartalnik instruktorow ZHR

Varia/Miscellania
Skr˘ty: [AUS]=Australia, [PL]=Polska, [UK]=Zjednoczone Królestwo, [USA]=Stany Zjednoczone
Biwaki i Obozy Wedrowne - Jak sie przygotowac. / Mobile Camps - How to. [UK]
Galezie i odznaki ZHP / Branches and badges of the PSA (in English): [UK]
Harcersskie Życiorysy - redaktor Grzegorz Kowal: [PL]
Harcerstwo w Polsce i za Granica: [PL]
Historia/History:
The history of the PSA (in English, by AC): [UK]
A short history of pre-WWII Scouting (in English, by MS): [UK]
Scouting in Occupied Countries during WWII (in English, from The Left Handshake by Hilary St George Saunders [1948] at the Pine Tree Web, managed by Lew Orans).
A brief history of Harcerstwo (in English, by MS): [UK]
Historia Skautingu i Harcerstwa (po polsku, przygotowane przez MS): [UK]
Historia Harcerstwa w Polsce (po polsku, przygotowane przez Agate Kusnierek): [PL]
Gry i Pląsy:
Pląsy Zuchowe [PL]
Polish History:
Dział Historyczny, Zarys Historii, Herby Miast Polskich itd. / An Outline of Polish History, Arms of Polish Cities, etc. (in Polish) [Polonianet, USA]
Powstanie Warszawskie / The Warsaw Uprising (in English)[Princeton USA]
Polskie Hymny Narodowe / Polish National Anthems (in Polish)[U. of Michigan, USA]
Polskie konstytucje / Polish Constitutions (in Polish & English) [U. of Michigan, USA]
Informajca o liście dyskusyjnej Czuwaj: [AUS]
Witryna listy dyskusyjnej Czuwaj: [PL]
Obrazy/Pictures:
Trochę harcerskiego Clipartu (RC): [AUS]
Andrzej's Harcerstwo Picture Archive (AC) [UK]
Clipart u Grzegorza Janoszki [pliki zarchiwizowane] (GJ) [PL]
Alistair Honeybun, Scout Association of Australia (AH) [AUS]
Regulaminy ZHP / Rules:
(stopnie młodzik-ćwik w organizacji harcerzy: przygotowane przez RC) [AUS]
Skolta Esperanto Ligo / Skautowa Liga Esperanto
Życiorys Andrzeja Małkowskiego / Biography of our founder, A. Małkowski (in Polish): [USA]
Prosze o pisanie do Tuska i o datki dla organizacji ZHPWeb : Związek Harcerstwa Polskiego / Polish Scouting Association

Venezuela's golden hopes - 13 Feb 09

2009-02-15T08:33:00.001-08:00

Venezuela's golden hopes - 13 Feb 09

The economic crisis has led to a sharp fall in oil prices - something that has hit Venezuela hard. Hugo Chavez, the Venezuelan president, has tried to capitalise on one of his country's other natural resources - gold.

Late last year, a Russian company took over half of the Isidora gold mine and this joint venture is creating jobs and putting money back into the Venezuelan community. Al Jazeera's Gabriel Elizondo travelled to El Callao in Venezuela to explore the mine and meet the workers.

Komunikat o. dyr. Tadeusza Rydzyka w sprawie geotermii w Polsce naszej narodowej

2009-02-15T07:26:00.001-08:00

Komunikat o. dyr. Tadeusza Rydzyka w sprawie geotermii w Polsce naszej narodowej

Podwyżki spowodowane kryzysem gospodarczym
prof Andrzej Kaźmierczak (2009-02-13)
Aktualności dnia
słuchaj zapisz

Kochani!

Wszystkich przyjaciół solidarnych z nami w naszej posłudze Prawdzie, Ewangelii, wszystkich rodaków, którzy interesują się sprawą odwiertów badawczo-odkrywczych w Toruniu informujemy, że rozpoczynamy teraz tzw. kwasowanie na głębokości 2 tys. 920 metrów. Woda gorąca, o temperaturze ponad 82 st. C, jest. Zobaczymy tylko, czy to wystarczająca ilość. Wyżej jest woda o temperaturze 65 do 70 st. Celsjusza. Jest jej bardzo dużo. Możemy mieć nawet do 500 metrów sześciennych na godzinę. 80 procent Polski leży na takich gorących źródłach, Polska jest bogata różnymi złożami w naszej ziemi. Ukrywali to kiedyś komuniści. Trzeba tylko jednoczyć się w dobrym, gdy systematycznie i celowo jesteśmy jako Naród atomizowani i antagonizowani. Tym bardziej wierni Chrystusowi jak wszyscy wielcy Polacy w przeszłości jednoczmy się w dobrym, bądźmy sobie wzajemnie życzliwi, czyńmy wszystko, byśmy byli jedno w Prawdzie i budowaniu wspólnego dobra.

Po zakończeniu tego odwiertu powinniśmy zaraz przystąpić do następnego. Mamy jednak jeden bardzo poważny problem - zapłacenie za to. A problem zrobił nam nie kto inny, tylko ten rząd. Jak mówią nam specjaliści, znawcy, nawet w czasach komunistycznych badania geologiczne opłacał rząd. To, co powinien w Polsce robić rząd, robią teraz zwykli zakonnicy. A co robi rząd? Oni nawet z funduszy unijnych 67 mld euro wzięli dotąd tylko około 0,3 proc., to jest 866 milionów. Ale innym, w tym Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej, odebrali dotacje. Słyszymy, że ten, kto odebrał nam dotacje na odwierty badawcze - Stanisław Gawłowski - ma zostać, chyba w nagrodę, ministrem ochrony środowiska. A minister Schetyna na dodatek zabronił na to zbiórki publicznej. W tym samym czasie pozwolił na zbiórkę publiczną Owsiakowi. Za to, jak mówią nam europosłowie, w Polsce ma być najdroższa energia. Możemy pytać, w jakiej rzeczywistości żyjemy? Dlaczego nie robiący nic sami, innym przeszkadzają, by coś dla Polski zrobić. Kochani, tym bardziej Bóg zapłać za wspieranie w działaniach i pomoc Fundacji "Lux Veritatis", która robi te odwierty, Radiu Maryja, uczelni, Telewizji Trwam. Zachęcamy też wszystkich, uczcie się, jak pozyskiwać fundusze z Unii Europejskiej. Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej prowadzi takie jednosemestralne studia, jak pozyskiwać te fundusze. Polska wpłaciła do Unii już bardzo dużo. W lutym zaczynamy następne takie studia. Pytajcie o nie w godzinach i dniach urzędowania pod numerem telefonu (056) 610 71 20.
Bóg zapłać za modlitwę, za życzliwość, za współpracę. I nie dajmy się jako Naród atomizować i antagonizować. Bądźmy jedno w całej Prawdzie. Uczy nas tego Pan Jezus.
Konta bankowe Radia Maryja
Konta złotówkowe
- PKO BP S.A. II/O Toruń
nr 69 1020 5011 0000 9602 0012 9130
- Bank Pocztowy S.A. O/Toruń
nr 77 1320 1120 2565 1113 2000 0003
z dopiskiem: "Dar na cele kultu religijnego"
Konta walutowe
EUR - PKO BP S.A. II/O Toruń
ul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruń
nr 65 1020 5011 0000 9602 0105 7298
Funty GBP - PKO BP S.A. II/O Toruń
ul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruń
nr 08 1020 5011 0000 9502 0105 7306
Dolary USD - PKO BP S.A. II/O Toruń
ul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruń
nr 13 1020 5011 0000 9302 0105 7314
(Ofiarodawcy spoza Polski przed numerem konta winni dopisać symbol PL, a po numerze: SWIFT - BPKOPLPW)

Konto w USA
RADIO MARYJA, P.O. BOX 39565
CHICAGO, IL 60639-0565

Konto w Kanadzie
St. Stanislaus - St. Casimir's Polish Parishes - Credit Union Limited
40 John St., Oakville, ONT L6K 1G8
Numer konta: 84920

A billion dollars transferred from Poland to Italy! By UniCredito Italiano.

2008-10-26T06:16:00.001-07:00

A billion dollars transferred from Poland to Italy! By UniCredito Italiano.

So the question is for me as a Polish American.
Why Poland sold the bank to begin with, is it to bail out now international banks with the Polish Taxpayers money ?
Lech Alex Bajan

Imagine this scenario: In a medium-size European country -- call it Country X -- the bank regulators hold an ordinary meeting. These being extraordinary times, the regulators discuss the health of various banks, including the country's largest -- call it Bank Y -- which is owned by an even larger Italian financial group. Last spring, Bank Y, which is perfectly healthy, transferred a large sum to its now somewhat-less-healthy Italian parent; since this is nothing unusual, the regulators drop the subject and move on.

The following day, the matter is reported in a marginal, far-right newspaper in somewhat different terms: "A billion dollars transferred to Italy! Country X's hard-earned money going abroad!" Within hours, as if on cue, everyone starts selling shares in Bank Y, whose stock price plunges. So does the rest of Country X's smallish stock market. So does Country X's currency. Within a few more hours, Country X is calling for an international bailout, the IMF is on the phone and the government is wobbling.

Except for that final sentence -- there was no international bailout or call to the International Monetary Fund, and the government is fine -- that is a brief description of something that happened last week to one of Poland's largest banks. A real meeting, followed by an unsubstantiated rumor in a dodgy newspaper, and a bunch of nervous investors started selling. Shares in the bank collapsed by the largest margin in its history; for one ugly day, they dragged down the rest of the Polish stock market and currency as well.

As I say, the story ended there. But it could have gone further, and, indeed, in several other countries it has. A month ago, in the first round of this crisis, panicky rumors brought down banks. Now, with trillions of nervous dollars sloshing around the international markets, panicky rumors are bringing down countries.

The case of Iceland, which in recent weeks has nationalized its three major banks, shut its stock exchange and halted trading in its currency, is by now well known. Less well known is the speed with which the Icelandic disease is spreading. Consider Hungary, once the destination of choice for investors who wanted an Eastern European head office with a 19th-century facade and a pastry shop next door: The currency is in free fall and so is the stock market, flummoxing those previously well-fed investors. (One of them told a Hungarian financial Web site: "I haven't got a clue as to when and how this would end, I'm just staring into empty space.") Or Ukraine, whose central bank governor declared his banking system "normal and reliable" on Monday of last week. By Tuesday of last week, Ukraine had desperately requested " systemic support" from the IMF.

So far, most of these crises have been explained away: The banks of Iceland had debts larger than Iceland's gross domestic product, Hungary's finances were long mismanaged, and Ukraine, whose president just called for the third election in as many years, is badly governed. But the speed with which some of these defaults are happening, coupled with the paranoia inherent in the political culture of small countries, has led many to suspect political manipulation as well.

To put it another way: If you wanted to destabilize a country, wouldn't this be an excellent time to do it? If Country X's stock market can crash after the publication of a single article in an obscure newspaper, think what might happen if someone conducted a systematic campaign against Country X. And if you can imagine this, so can others.

All governments have enemies, internal and external, or at least are faced with elements that do not wish them well: the political opposition, the country next door, the former imperial power. For someone, there will always be the temptation to bring down the government, destabilize the country and thus create political chaos.

Even when there hasn't been political meddling, someone else will suspect that it has occurred, anyway. Here, then, is a prediction: Political instability will follow economic instability like night follows day. Iceland is not alone. Serbia, the Baltic states, Kazakhstan, Indonesia, South Korea and Argentina are all in financial trouble; so, too, are Russia and Brazil.

And here's a final, unpleasant thought: Pakistan. This is a country with 25 percent inflation and a currency in free fall; a country with a jihadist insurgency on its border with Afghanistan, permanent hostility on its border with India, nuclear weapons and a tradition of street demonstrations in response to suspect newspaper articles. Dozens of people, with all kinds of agendas, have an interest in using financial markets to destabilize Pakistan, and Afghanistan along with it. Eventually, one of them will.

applebaumletters@washpost.com

How about gain and loss of Polish military mission in Iraq

2008-10-19T09:37:00.000-07:00

How about gain and loss of Polish military mission in Iraq.

Polish troops stationed in Iraq turned over their central-south command to the United States on Sunday, or October 4th. In accordance with a troop pullout timetable defined at the end of 2007, Poland's five-year-plus military presence in Iraq will come to an end, when the remaining 600 Polish troops leave for home as scheduled in late October.

With regard to the Polish military mission in Iraq, Polish Defense Minister Bogdan Klich, who had made a special trip to Iraq to attend the troop withdrawal ceremony, said he held that "the completion of our mission" in Iraq had scored noticeable successes in the political and military realms but failed to attain benefits economically.

The U.S. launched its Iraq war in March 2003 in defiance of opposition from the international community and in violation of basic international norms. One main excuse for war was that Iraq possessed weapons of mass destruction, but no evidences for such weapons were ever found after the toppling of the Saddam (Hussein) regime.

When explaining reasons for his approval of troop dispatch to Iraq, former Polish President Aleksander Kwasniewski conceded three "never thought-offs". He never thought that he was "misled" with the information on weapons of mass destruction; he never thought that Iraq's security situation would continue to deteriorate with the collapse of the Saddam power; and he never thought that armed attacks by local rebel organizations and al-Qaeda would escalate as Poland had previously intended to implement the postwar peacekeeping and rebuilding missions in Iraq.

Most political analysts, nevertheless, deem that Poland has not fully achieved the objectives in the political, military and economic fields it had set forth before the Iraq war.

Since the U.S. had few supporters among traditional allies when launching the war to oust Saddam Hussein, Poland maintained that its involvement in the US-led Iraq war could raise its position as a (new) U.S. ally and uplift its own international status accordingly. It joined the North Atlantic Treaty Organization (NATO) upon the collapse of the Warsaw Pact in the early 1990s. While pitching in to topple Saddam Hussein to enhance its strategic cooperation with the U.S., it also stepped up or aggravated its differences with the anti-war EU member states.

Meanwhile, global opinions widely acknowledge, Poland's national image could get impaired in the Arab world with its military engagement in Iraq. Moreover, several new EU member states bordering on Poland came into visa exemption agreements with the U.S. but it insisted on not granting Polish citizens the visa exemption treatment, and this disconcerted the politicians who had defended for the troop dispatch and made them extremely awkward.

In the wake of the Iraq war, Poland commanded a 6,000-strong multination force in Iraq, which comprised troops from 24 nations, including 1,300 Spanish soldiers in central-south zone. From 2003 till today, Poland has sent in turn 10 batches of defending and stationing troops, involving a total of 10,000 soldiers, who, through their actual combat and peacekeeping missions, have upgraded their training, equipment-installing, commanding, medical treatment and telecommunications standards, and also gained experience in multinational military coordination. Of course, the Polish armed forces paid some prices too. Twenty-two Polish soldiers lost their lives under the Iraqi sky in the past five years.

However, a five-year mission did not reap any economic interests in return, and Polish companies have not received any due or preferable considerations. In the past five years, the Polish Defense Ministry covered a total cost of some 500 million US dollars for the nation's military presence in Iraq; and no agreement was inked with Iraq on a debt of more than 800 million dollars the latter had owed to Poland prior to the war. Furthermore, bilateral trade volume between the two nations shrinked to merely around 70 million dollars after the Poland's troop dispatch to Iraq from 200 million dollars in the 1980s.

What is particularly worth mentioning is that the Polish government has been subjected to antiwar pressures from both at home and overseas in the past five-odd years, and that those stand for an urgent, immediate troop withdrawal make up a vast majority of the Poles, and many of them fear that their country would possibly become one target of numerous terrorist groups in Iraq. In summing up both gains and losses of the mission in Iraq over the past five years, local critics say, it is difficult to put a satisfactory full stop to the Polish military mission of a maximal scale ever since the end of the second world war over six decades ago.

By People's Daily Online, and its author is PD resident reporter in Poland Jin Zhao

Myśląc Ojczyzna: "Awantury arabskie i moralne"

2008-10-19T08:56:00.000-07:00

Myśląc Ojczyzna: "Awantury arabskie i moralne"
red. Stanisław Michalkiewicz (2008-10-15)
Felieton
słuchaj zapisz
Szanowni Państwo!Odsłonił się przed naszymi oczami kolejny rozdział groteskowej wojny między premierem Donaldem Tuskiem, a prezydentem Lechem Kaczyńskim. W przeddzień planowanego odlotu prezydenta do Brukseli na rozpoczynający się szczyt Unii Europejskiej, szef Kanclearii Premiera, pan minister Tomasz Arabski przesłał do Kancelarii Prezydenta pismo z zawiadomieniem, że państwowy samolot, który właśnie zawiózł do Brukseli delegację rządową, pozostanie do jej dyspozycji w tym mieście przez cały czas trwania szczytu. Pewnie premier Donald Tusk i ministrowie jego rządu będą samolotem latac do toalety, zwłaszcza gdy ich przypili. Krótko mówiąc, samolotu dla prezydenta nie będzie.Pan minister Tomasz Arabski wyjaśnił podczas przesłuchania w TVN-24, że to dlatego, iż doszedł do wniosku, że wizyta prezydenta Kaczyńskiego w Brukseli ma charakter prywatny. Gdyby pan Tomasz nie nazywał się Arabski, tylko trochę inaczej, to oczywiście mógłby dojść do każdego wniosku i nawet prezydenta Kaczyńskiego postawić na baczność. Skoro jednak jest tylko Arabski, a na dodatek piastuje stosunkowo skromne stanowisko rządowego intendenta, to okreslanie charakteru zagranicznych wizyt prezydenta państwa raczej do jego kompetencji nie należy. Jestem prawie pewien, że pan minister Tomasz Arabski też to wie. A skoro wie, a mimo to pozwolił sobie na taki gest pod adresem prezydenta Polski, to na pewno za wiedzą i aprobatą premiera Donalda Tuska.Pośrednio możemy o tym wnioskować z wypowiedzi samego premiera, który dawał do zrozumienia, że piętrzące się nagle trudności a to z chorymi pilotami, a to z samolotem, który musi pod parą stać w gotowości na lotnisku w Brukseli przez cały czas trwania szczytu Unii Europejskiej, to tylko preteksty, których celem jest uniemożliwienie prezydentowi wzięcia udziału w brukselskim szczycie. Prezydent nie jest mi do niczego potrzebny - stwierdził premier Tusk.Jestem przekonany, że tym razem mówi szczerze. Co więcej - jestem przekonany, że musi być bardzo ważny powód, dla którego premier Donald Tusk nie życzy sobie mieć w Brukseli świadka w osobie prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W takim razie trzeba postawić pytanie, jakie łajdactwo zamierza pan premier tam przeprowadzić, że próbuje nie dopuścić prezydenta państwa do uczestnictwa w brukselskim szczycie wszelkimi sposobami, łącznie z gangsterskimi chwytami, tak samo, jak podczas "nocnej zmiany" w czerwcu 1992 roku?Stawiam to pytanie z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że skoro premier Tusk wszelkimi sposobami dąży do pozbycia się z Brukseli świadka w osobie prezydenta, to najwyraźniej musi mieć coś ważnego, a zarazem kłopotliwego do ukrycia. Po drugie dlatego, że zarówno pan premier Donald Tusk, jak i ministrowie jego rządu udowodnili, iż działają na szkodę polskich obywateli i podejmowanych przez nich przedsięwzięć gospodarczych. Najlepiej widac to na przykładzie działań, które doprowadziły do cofnięcia unijnej subwencji na wiercenia geotermalne w Toruniu oraz aktualnego blokowania przez ministra spraw wewnętrznych Grzegorza Schetynę możliwosci rozpoczęcia publicznej zbiórki na sfinansowanie tej inwestycji poza środkami publicznymi. Jeśli zatem premier Tusk i jego rząd w interesie tajnych służb tubylczych i zagranicznych nie waha się działać na szkodę polskich obywateli i polskiej gospodarki, to całkiem możliwe, że nie będzie miał też żadnych oporów przed działaniem na szkodę polskiego państwa. Jest to tym bardziej prawdopodobne, ze prawdziwym programem Platformy Obywatelskiej i tworzonego z jej udziałem rządu jest odwdzięczanie się tajnym służbom tubylczym i zagranicznym, które wsparły ją podczas ubiegłorocznej kampanii wyborczej i doprowadziły do miejsca, w którym aktualnie się znajduje. Jest dla mnie rzeczą oczywistą, że ani dawne komunistyczne tajne służby wojskowe, ani tym baerdziej - tajne służby zagraniczne, nie działały, ani nie działają w interesie Polski. Przeciwnie - w ich interesie leży maksymalne osłabienie polskiego państwa, żeby łatwiej można było je rozkraść, a pozostałe resztki poddać pod władzę państw poważnych.W tym celu wystarczy doprowadzić do wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego - jak gdyby nigdy nic - jak gdyby nie było irlandzkiego referendum, a którym traktat tej zostal odrzucony. Ponieważ prezydent Kaczyński od pewnego czasu odmawia ratyfikacji tego traktatu, to jego obecność przy ewentualnym zaciąganiu przez rząd w imieniu Polski zobowiązań, że na przykład metodą faktów dokonanych doprowadzi do wprowadzenia w Polsce w życie postanowień Traktatu Lizbońskiego, jest nie tylko niepotrzebna, ale również - w najwyższym stopniu niepożądana. Tylko taką przyczyną można przekonująco wyjaśnić postępowanie premiera Tuska, który nie waha się ani przed ośmieszaniem Polski, ani przed ośmieszaniem siebie samego i swojego rządu. Rzeczywiście musiał zostać przez kogoś postawiony pod ścianą, że tak się uwija, nie dbając już o pozory. Miejmy nadzieję, że opinia publiczna w końcu się dowie, kto tak premiera Tuska sztorcuje i jakiego rodzaju propozycję nie do odrzucenia mu złożył.I na koniec z innej beczki. Od wielu Słuchaczy i Czytelników docierają do mnie sygnały, ze z moich felietonów wyłania się pon ury obraz rzeczywistości. To niestety prawda, ale to nie moja wina, że rzeczywistość nie jest wesoła. Ja jej przeciez nie tworzę, ja ja tylko opisuję.Niemniej jednak, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Słuchaczy i Czytelników zwracam ich uwagę na pewien optymistyczny element w tym ponury, i przygnębiającym obrazie. Chodzi mi o moralną kondycję naszego społeczeństwa, która chyba nie jest aż tak zła, jak można by się spodziewać. Oto wczoraj po raz kolejny dowiedzieliśmy się, że nawet tak, zdawałoby się, zdemoralizowane osoby, jak oficerowie komunistycznej Służby Bezpieczeństwa, odważnie stają dzisiaj po stronie prawdy i gotowi są dawać osobiste świadectwo na każde żądanie. Dzieki temu łatwiej nam będzie nie tylko zachować wiarę w człowieka, ale nawet w ogóle.
Mówił Stanisław Michalkiewicz

Poland and US making the Argentinean mistake? Are there any similarities?

2008-10-01T10:20:00.001-07:00

Poland and US making the Argentinean mistake? Are there any similarities?

It was a few years ago when corporate TV stations showed a terrible situation in Argentina – a country of a stormy past, but in a pretty good shape since the introduction of global economy. Crowds of people protesting in the streets, soldiers shooting at them. Smoke, squibs, fire and unemployment surpassing 22 per cent. In 2001 Argentina was on the bottom of an abyss, from which – according to Western economists – there was no escape. Globalists, industrialists and bankers were massively leaving the country taking away with them whatever still could be taken. The media were ordered to forget about that country and its sheer existence.

In December 2001 Argentina fund herself in an economical hole into which it was pushed by its elites and globalism. The banks stopped paying out the money. Nobody was able to control the economy of the country. President Carlos Menem, previously in power, an industrialist chosen for the post in 1989, had promised Argentineans beautiful women and Ferrari cars. But through the back door he would sell out the country’s assets to foreign hands for ridiculously low prices. He borrowed large sums of money from the World Bank and International Monetary Fund. The citizens of Argentina, which thanks to the borrowed money was prospering like never before, cheered for their President and declared him a genius of the free market.

The idyll ended when they had to start paying back the borrowed money. In 2001 the gross domestic product went down as much as 11 per cent. However, the country did not receive any additional funds or any concrete pieces of advice from the IMF.

The history of Argentina is full of unsuccessful uprisings, sudden upheavals, protests and wars. It is also full of poverty of masses and unimaginable richness of a small group of the chosen ones. It is full of corruption, horrible torture and fascist prisons. But by the end of 1990s the whole world was left speechless. What was going on the streets of Argentina was a warning and a prophecy for the enthusiasts of global economy.

In private the journalists were wondering how it was possible to ruin a whole country in such a short time. How was it possible that no one noticed that and no one counter-reacted? Such questions were circulating in the Internet and in private conversations. But newspapers and TV bulletins were chasing for sensation and blubbering about fiscal irresponsibility on a large scale. Average Argentineans and the new president, De la Rua, were soon to be blamed for everything.

Argentina was alive and kicking, but corporate media did not want to let the public know about it. In 1999, when De la Rua was chosen President and the country had already been in recession for 3 years, conniving CNN would announce that Menem had not been re-elected because he could not enter for election for the third time, according to the constitution. However, he said that he would enter the election in 2003. Menem belonged to Peronists party, the biggest political power in Argentina. He was closely linked with the USA, globalism and free market.

The new President of Argentina had almost no move. Peronists were still in power and they attacked him from the very beginning. De la Rua asked his countrymen in his speeches: ‘Please, understand how important is unity. I want to be the President of all Argentineans.’

When economic crash came, International Monetary Fund was the first to wash their hands. Its experts claimed that Argentina spent too much Money although the country’s budget was much smaller than the budget of the USA during the Great Depression. When the economists ridiculed such an explanation, the lawyers of IMF began their attack. They claimed that Argentina had had such rights to distribute the loans to which the Fund had to adjust and which made normal economical functioning impossible. It means that the Fund wants us to believe that poor Argentina dictated them the conditions.

All that show was supervised by the elites of the USA. For the last 55 years, during the whole existence of the International Monetary Fund, the voice of the United States has been decisive. Other rich member countries could easily oppose the USA in voting and win, but by some strange coincidence they never did. When we take a closer look at IMF we will find out that in fact it is only a group of lenders ruled by the American Treasury. We should not be surprised then that the American government (and the obedient American and Western media after them) unanimously stated that Argentina must be submissive to the rules imposed on her by the IMF.

Economical analysis

Today we know already why Argentina’s economy collapsed, although the media do not want to say it. I am begging here for a special attention of the readers in Poland. In 1991 Menem based the country’s economy on a ‘higher’ currency which was the American dollar. A stable exchange rate of 1:1 between the dollar and the Argentinean peso was introduced. Menem hoped that the dollar would soon become the circulating currency in Argentina. It was quite a good idea at first, but soon it turned out that the value of the dollar was overrated. Automatically the value of the Argentinean peso was also overvalued. Let us pay attention how the euro is functioning in Poland.

At the moment when investors figured out that the value of the peso is overrated they started fearing that it would fall. That is why they began demanding higher and higher interest rates on everything. Also on private and government loans. It caused a huge debt. The interest rate was raised to 40 per cent.

To keep up the parity on the American currency, the Argentinian government had to have adequate amount of American dollars in the banks. The more the crisis developed the more American dollars the government had to buy for a significantly overrated price. More and more people demanded transactions in cash. This process pushed Argentina into a debt of 140 billion of dollars. In December 2001 the Argentinian government announced to the world that they are not able to pay anything. Argentina became the pariah of nations.

To keep up the overrated value of the peso, International Monetary Fund gave Argentina huge loans. Only in one year to the country’s Treasury were sent 40 billion dollars as a package organised by many lending institutions. Only one basic requirement that was to guarantee that these loans would be paid off was to maintain zero budget deficit. Which meant that Argentina had to oscillate on 100 per cent of the budget. It is impossible during a recession to keep 100% of a budget, besides it takes some painful operations like serious cuts in the budget, which in turn cause high level of unemployment eventually leading to street fighting on a big scale.

How did that process look like from the point of view of an average, hard-working Argentinian? At the beginning of the 1990s Argentinians were encouraged to buy almost everything. Companies were privatized and incorporated into conglomerates. People were encouraged to build houses by giving them low-mortgage loans. People were asked to set up their own companies and those who were laid off were given compensation packages. Luxury cars were shown to the middle class and sold for very low down-payments for high-percentage loans and long-term payments. The media shouted out that the situation is so good, that everybody would be able to afford to pay off the loans on cars or houses. ‘You can have everything now – you will pay off later!’. The Argentinians – like Poles today – enjoyed the prosperity not knowing that a trap had been set up for them. After 40 years of poverty and wars they could at last have in their gardens or garages what so far they had seen in American films.

With the Western capital came the people whose task was to watch its flow. They taught Argentinians what the free market and global economy is about. Soon they had such huge influence on Argentina’s administrating structure that the country, practically speaking, lost its independence.

In the situation when the American dollar was bought with the peso at the rate of 1:1, everything that was produced in Argentina (as well as services) was too expensive to be exported. The whole country – just like Poland and other countries – was literally choked to death. Import of goods was much cheaper than their production. In that way almost 10% of gross domestic product was destroyed.

Mass privatizations at the beginning of the 1990s of almost all national assets for a fraction of its market value had already caused unemployment on a big scale. Mainly electricity, municipal and telecommunication companies were privatized. Globalists know very well how to do it. You start privatizing from the chosen key sectors. After that, other co-operating sectors become incompatible. Then there is no way out but to privatize all other sectors in the structure upwards. When the spiral of privatization went up, the spiral of dismissions from work went down. At the bottom there was a bigger and bigger number of unemployed people ending up with no means of living.

On the scale of the country, the spiral movement up was balanced by the movement down. Finally more and more people stopped doing their shopping and the money stopped circulating. So did the taxes. Poor Argentinians did not pay taxes because they had nothing – instead, they started buying rifles. When the money stopped circulating, now privatised companies laid off more and more people to keep up the economy of their firms. Those three inter-related crisises (taxes, unemployment, overrated value of the currency) get the Argentinian government to beg IMF for help or advice. International Monetary Fund, after long negotiations, made their decision. ‘Argentina is too much in debt. We can’t help. Let us leave that country in the state of free falling into an abyss.’ Also, during many military councils the decision was made how to cut off Argentina from the outside world if the expected rebellion of armed Argentinians was to spread across the borders.

This decision by IMF get the Argentinians (who foresaw the fall of the value of the peso) to rush to the banks to pay out their savings. The banks were closed, the salaries in many sectors of the country’s economy were held up. In desperation, the President declared that Argentina stopped paying off her debts. The press foretold that in the country there would be hair-raising scenes and after that they lost their interest in the matter.

The Argentinian miracle

It seemed that there was no retreat for Argentina. The rats began to leave the sinking ship. President Menem left for Chile. The businessmen and their international advisors were leaving for their countries. Even small investors, whose parents had come to Argentina in search for a better life, frantically tried to get entry visas to their mother countries. Whole factories with full machinery equipment were left behind – it was not profitable to produce there anything any more. The workers were laid off with nothing. Beautiful residences with swimming-pools were left abandoned, as well as whole office blocks lined out with marble. Those who had led to that crisis were moving like locust on other fields which could still be eaten up.

’Time’ magazine was wondering: ‘What can President De la Rua do now? This is a million-dollar question. Whether alone or in a coalition, he immediately needs a plan to ease the crisis. He has to help his countrymen to fill their stomachs and, maybe, to revive economical growth. The problem is that – to ease the results of the crisis concerning poor people – the government has to spend millions of dollars on food and basic needs. And this will cause a further escalation of the financial crisis. Something must happen…’

And it did happen! The Argentinians trusted their President who broke the negotiations with international financiers. The army, police and ordinary people lined up in support. They claimed that Argentina belonged to Argentinians, not to international financial mafia. The Argentinian government, left alone, made a decision which get the White House and international bankers furious. Against their recommendation, the exchange rate of the peso was freed. Minister of Economy, Roberto Lavagna, stated: ‘Having competitive prices of currency exchange will help our export and enable fulfillment of the country’s needs.’ They also decided to end the free market policy to which the country’s economy was a prisoner. An economical co-operation with Brazil and China was established. Some capital started to flow to the country. The central bank began to buy the dollar again, but only as much as necessary to keep up the economic growth.

When Argentina announced that after 3 years from the moment of separation from degenerated ideas of globalists she was able to pay 30 cents for every dollar of her debt and keep up her unprecedented economical growth, at first nobody believed her. Then the media were strictly forbidden to inform about it. We should not be surprised as it is a palpable proof how quickly an economy of a given country and life of its citizens can improve when they forget about globalist absurdities.

In December 2004 the British ‘Guardian’ wrote: Three years ago, in December, Argentina was in crisis. The economy was rolling down uncontrolled into an abyss, banks closed their door to the investors, company presidents changed every week. Today the common opinion among the economists in Buenos Aires are that the country has left the worst behind. Yes, Argentina is still fighting with a complicated process of reconstruction of her debt, but the economy has undergone incredible changes.’

Like Phoenix, the economy has risen from the ashes. After an 11-per-cent fall in 2002, in 2003 the domestic product rose almost 9% and it will rise another 8% this year*. The government carefully announces that GDP will rise 4% in 2005, but most experts in economy believe that in fact the growth will be 5%.

The assumptions of ‘free market’ were bad for jobs and employment. In 2002 the unemployment reached its peak with 22%. Now it is 12%.

Whether you are faithful believers or not, some commentators say about the rise of Argentina as of a miracle which Rodrigo Rato, the director of IMF, could not cause. The hand of God turned out to be more powerful than the hand of International Monetary Fund. Now nobody is cheating any more.

Another thing which is hidden by the media was the fact of absolute unification of the working class with the management class. When the factory owners closed their firms and fled to other countries, their workers and directors occupied nearby cafes and park benches. When they were sitting idly on the streets, they were discussing how to improve their life and situation of their country, doomed to fail. The employees of such abandoned factories as Zanon looked at the gates melancholically. They spent most of their lives in those factories. Finally they made up their minds. They entered the grounds of their empty and devastated factories, started the machines and began production out of the materials which were still in the warehouses.

The authorities and the army looked at that almost communist-like behaviour of the people in a friendly manner. Soon department managers, office clerks and economic directors joined the turners, polishers and warehouse men. In the record-breaking time sales and export were initiated. There were no fixed hours of work. The decisions concerning their factories were taken by the people during short production meetings.

It turned out that the production is profitable and needed. What had not been profitable for globalists started to be such for common people without the help from banks and financial cartels. Soon production and sales reached their record levels in some factories. The people shared the profit with one another. They had never earned such sums of money before. So, they started to spend them. Thus building industry and other branches of industry got moving.

All that happened so quickly that America did not even have enough time to declare Argentina a communist country. The Movement of Unemployed Workers (MTD) was established. Soon this organisation had the power to influence politics. And that was yet another mystery of the Argentinian miracle.

The rats come back

The situation of Argentina began to improve. Globalists and factory owners began to come back and demand a return of their factories taken over by the people. Those who had left the country on the verge of a civil war 3 years before, now have some claims quoting international laws. Does that remind the Poles of something?

MTD, which was created almost literally on the streets, is strong. The organization is threatening with mass demonstrations. The ceramics factory, Zanon, the first one to be taken over by its workers and revived to the state of a profitable works, has become a symbol of the new and better, like Gdansk Shipyard used to be for Poles. MTD is considered by CIA and other similar organizations as a group which managed to create the most modern strategies and solutions how to unite and defend people from capitalism.

The returning rats from international financial circles are fighting back. Because Argentina constitutes a serious threat to the whole global economy, we should assume that if the USA wasn’t involved in Iraq now, the American soldiers would be defending their oil under the Argentinian grass in the name of democracy, or would be defending the freedom of their country there.

Kirchner, new President of Argentina, demands the extradition of the ex-president Carlos Menem, who is in Chile. Menem is wanted by the Argentinian authorities for corruption and bringing the country to ruin. He planned to enter for the presidential election in 2007 and used to promise the factory owners to return their property. Of course, that is why he enjoys the support from international financiers and can afford to laugh at the orders and decisions of Argentinian courts of law.

In January 2005 international bankers agreed to the proposal from the Argentinian government to be paid 25 cents for every dollar of the debt. An unseen thing happened – Argentina declared a war to IMF and several other globalist organizations and won. Argentina, protected by her own army, not only blackmailed the globalists, but also refused any negotiations with 700,000 holders of the state bonds. Argentina has an open way to be accepted back to the community of international societies from which she had been thrown away before. And she did it on her own conditions, as a full member, making decisions on her own.

Many bankers and international investors accuse Argentina of totalitarism and cheating investors and lenders. It caused quarrels among big financiers, Italian and American among others, who claim that if it was not for 9/11, they would be talking to Argentinians in a different manner.

Three months later IMF again began demanding a full payment of the debts. But Argentina was already strong enough being in economic co-operation with Brazil and China to show the bankers from Wall Street ‘the middle finger of her right hand’. Argentina started to prove to the world that about half of the creditors had already made a considerable profit on the Argentinian debts and that it was not fair that they should demand any more. This opinion was exposed by Chinese and Indian media. By the way, Argentina showed in black and white how some people tried to bring the country to bankruptcy and what it meant in practice.

The British ‘Guardian’ writes: ‘Three things worked for the benefit of Argentina. First, Kirchner’s card was strong thanks to the strong economy. Secondly, the truth about IMF was being revealed, that is why they wanted a quick settlement. Thirdly, Wall Street left Argentina just before the crisis and the negotiations were led by European banks. So the American Treasury was not pressed to play hard with Argentina. Also, they did not want Kirchner to make friends with a strong populist, President of Brazil, Lula.

Now many indebted countries may follow Argentina’s footsteps – and show the globalists their behind. Including Poland. And that is what the financial circles fear most. A precedence was created. A relatively non-significant country, held up against the wall, defied the wide-spread slogans of democracy, law and free market. And she won – at least so far. There has emerged a big chance for other countries. Now, when the American army is involved in Iraq, they can get rid of the yoke. You only need to want it and go for it. Just like the citizens of Argentina did, regardless of their social function, possessions and education.

Alex Lech Bajan
Polish American
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
EMAIL: alex@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com

Aby dowiercić się do wapienia muszlowego (2008-09-02)

2008-09-03T06:38:00.000-07:00

Aby dowiercić się do wapienia muszlowego (2008-09-02)
Treść: ...asobów geotermalnych potrzebne będą dwa otwory: eksploatacyjny (Toruń TG-1) i chłonny (Toruń TG-2). Na obecnym etapie prac wiertniczych w Toruniu wykonywany jest otwór eksploatacyjny nazwany poszukiwawczym. - Każdy z tych otworów powinien mieć opracowany indywidualny projekt technologii wiercenia. Projekt taki opracował wykonawca robót technologicznych na podstawie "Projektu prac geologicznych" (został on sporządzony w ramach prac, których celem było uzyskanie koncesji) w dostosowaniu do paramet...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=96637
Wiercimy od soboty (2008-09-01)
Treść: ...iercie geotermalnym w Toruniu, projekcie Fundacji "Lux Veritatis". Wykonawca postanowił, że tak ważne dzieło trzeba rozpocząć w dzień poświęcony Matce Bożej. Do marca przyszłego roku wiertnia ma osiągnąć poziom niemal 3 km, gdzie spodziewane są duże zasoby gorących wód. Jeśli tak się stanie, w Toruniu powstanie wzorcowy zakład geotermalny, pokazujący, jak optymalnie wykorzystać ciepło wydobywane z ziemi. Wiercenia w poszukiwaniu gorącej wody będą prowadzone - jak mówił w Telewizji Trwam inż. Hen...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94628
Wiertnia w ruch, ciepło buch! (2008-08-30)
Treść: ...wiertu geotermalnego w Toruniu, rusza realizacja tej nowatorskiej inwestycji. Wiercenia rozpoczną się 1 września. - Podpisaliśmy już pewne dokumenty ostatecznie - nie chcieliśmy o tym wcześniej mówić. Po prostu zaczynamy inwestycję. Rozpoczynamy ją, mimo że ten rząd złamał umowę z Fundacją "Lux Veritatis" i odebrał fundusze, które są na te cele przeznaczone dla wszystkich Polaków - mówi o. Tadeusz Rydzyk CSsR, dyrektor Radia Maryja i założyciel Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94605
Alleluja i pod prąd! (2008-08-30)
Treść: ... badań geotermalnych w Toruniu, nie udało się doprowadzić do przerwania prac. - Po prostu zaczynamy inwestycję. Rozpoczynamy ją, mimo że zarząd Funduszu złamał umowę z Fundacją "Lux Veritatis" i odebrał fundusze, które są na te cele przeznaczone dla wszystkich Polaków. Ponad 10 miliardów złotych - jak się dowiaduję - jest w posiadaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Ich przeznaczeniem mają być cele naukowo-badawcze. Więc budujemy - wszystkie maszyny są przygo...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94604
Trzeba było specjalnej uchwały (2008-08-29)
Treść: ...adania geotermalne przez NFOŚiGW z Fundacją "Lux Veritatis". - Jest to też niezrozumiałe w przypadku, jeżeli jest umowa, z której wynikają określone powinności, czyli w takiej sytuacji, w której beneficjentma wszystko udokumentowane. Spróbuję się zorientować, na czym polega problem - zapewnił senator. Elżbieta Łukacijewska (PO), wiceprzewodnicząca sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, również obiecywała zajęcie się sprawą. - Może jakaś inna sytuacja spowodowa...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94590
Mentalność wojewódzkich sekretarzy (2008-08-28)
Treść: ...adania geotermalne. Wcześniej natomiast Ministerstwo Rozwoju Regionalnego skreśliło WSKSiM z listy indykatywnych projektów kluczowych, która umożliwiała otrzymanie dotacji z funduszy Unii Europejskiej. Wszystkie te działania zostały podjęte po objęciu władzy przez Platformę Obywatelską. - Wiele się już mówiło na temat spłaty długów przedwyborczych przez Platformę Obywatelską, która otrzymała poparcie różnych środowisk w zamian za to, że zatrzyma rozwój inicjatyw, jakie kojarzą się z Rad...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94571
To działanie przeciw Polsce (2008-08-28)
Treść: ...adania geotermalne. A resort rozwoju skreślił WSKSiM z listy indykatywnych projektów, która umożliwiała otrzymanie dotacji z funduszy unijnych... - To, co teraz z nami robią, jest po prostu kontynuacją i to jest skandaliczne. Jesteśmy bardzo stratni, a przez to traci także społeczeństwo. Służymy przecież młodzieży. Akurat kompensacja przyrodnicza jest bardzo poszukiwanym w tej chwili kierunkiem i zawodem w związku z przekształceniami i z Unią Europejską. My wychodzimy naprzeciw temu zap...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94569
Korzystajmy z geotermii z głową (2008-08-27)
Treść: ...asobów geotermalnych. Badania są potrzebne, by zdobywać coraz nowsze i bardziej efektywne ekonomicznie technologie Z dr. inż. Wiesławem Bujakowskim, kierownikiem Zakładu Energii Odnawialnej w Instytucie Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, rozmawia Marcin Austyn Jak Pan ocenia polskie zasoby geotermalne? - Przede wszystkim jeśli mówimy o zasobach, to musimy określić, o jaki ich typ chodzi. Diagram McKelveya wydziela k...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94557
Wyprzedaż energetyki to samobójczy eksperyment (2008-08-23)
Treść: ...lskiej Geotermalnej Asocjacji im. prof. Juliana Sokołowskiego (www.pga.org.pl), rozmawia Marcin Austyn Panie Profesorze, jaka jest Pańska diagnoza naszej gospodarki i energetyki? - Stan tych dziedzin określiłbym mianem dryfowania i spadania; jest doraźne zarządzanie, ale nie ma żadnej wizji ani sprecyzowanej strategii rządzenia państwem. Koncepcja pełnej prywatyzacji służby zdrowia i energetyki krajowej jest nie do przyjęcia. Nadal brak Narodowej Strategii Bezpieczeńst...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94496
Certyfikatorzy będą w cenie (2008-08-09)
Treść: ...lskiej Geotermalnej Asocjacji (www.pga.org.pl), współorganizatora z AGH tych studiów. Dziękuję za rozmowę. ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94208
Jeśli reaktor, to geotermiczny (2008-08-09)
Treść: ...zną (i geotermalną jako rodzaj tej energii), energię z biomasy, słońca, wiatru i z wody w rzekach. Przy tym energii z węgla wystarczy nam na ponad tysiąc lat, a energii geotermicznej na okres znacznie dłuższy. Ta właśnie energia powinna zapewnić nam, naszym dzieciom i wnukom bezpieczeństwo energetyczne. Dzięki pracy nieżyjącego już prof. dr. hab. inż. Juliana Sokołowskiego, prof. dr. hab. inż. Jacka Zimnego i prof. dr. hab. inż. Ryszarda Kozłowskiego czytelnicy "Naszego Dziennika" o tym wiedzą. ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94207
Zacznijmy wykorzystywać energię odnawialną (2008-08-08)
Treść: ...e wody geotermalne występują na ponad 80 proc. terytorium naszego kraju, a mimo to są wykorzystywane w mniejszym stopniu niż np. w Niemczech, gdzie źródła geotermalne występują tylko na 60 proc. terytorium. Dlaczego tak słabo wykorzystujemy ten ogromny potencjał? - W przypadku zasobów geotermalnych istotniejsza jest jakość tych wód niż ich ilość. Są różne zasoby, nie wystarczy znaleźć ciepłą wodę pod ziemią, ale musi ona mieć jeszcze odpowiednią temperaturę i wydajność. Bardzo istotną c...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94199
Nie ociągajmy się z rozwojem geotermii (2008-08-08)
Treść: ... złoża geotermalne w Białym Dunajcu. Wówczas przez jego syna Juliusza doszły do mnie sygnały, że nie ma zainteresowania tym odkryciem. Jako prezes oddziału Związku Podhalan w Zakopanem podjąłem temat. Spotkałem się z profesorem, który zachwycił mnie swoimi wizjami. Zobaczyłem geotermię dookoła Tatr. Wówczas uznałem, że tak wielkiego dobra nie możemy zmarnować i musimy je szybko zagospodarować. Tak to się zaczęło. Jednak początki Geotermii Podhalańskiej były nieciekawe. Dziś wiem, że dano mi rozw...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94191
Fundusz puchnie, a geotermia się nie rozwija (2008-08-07)
Treść: ...lskiej Geotermalnej Asocjacji im. prof. Juliana Sokołowskiego Idea projektu toruńskiego, zapoczątkowana jeszcze przez prof. dr. hab. inż. Juliana Sokołowskiego, polegała głównie na tym, by w Toruniu powstała nowoczesna ciepłownia geotermalna z zespołem basenów balneologiczno-rekreacyjnych. Jednak postęp nauki jest tak szybki, że obecnie mamy możliwości produkcji skojarzonej: wytwarzania ciepła i energii elektrycznej z wód o temperaturze już 85 st. C. Potrafimy budować takie bloki energ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94169
Lobby paliwowe nie chce konkurenta (2008-08-05)
Treść: ...nergii geotermalnej, mamy kilka gmin w Polsce, które potrafią z niej czerpać. W ten trend wpisuje się też pomysł inwestycji toruńskiej, prowadzonej przez Fundację "Lux Veritatis". To dzieło wymaga podkreślenia i ogromnego poparcia oraz szacunku. W dobie, kiedy energia staje się deficytowym produktem, kraje, które jej nie posiadają, uzależniają się politycznie od innych państw. Energia jest też czynnikiem podstawowym kosztów produkcji, a więc przesądza o cenie i konkurencyjności towaru. Nie ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94139
Mamy zasoby, które dadzą nam niezależność (2008-08-04)
Treść: ...e złóż geotermalnych, a także geotermicznych. We wnętrzu ziemi w sposób ciągły następują takie procesy, które można porównać jedynie z procesami nuklearnymi. To się dzieje niezależnie od naszej woli i jeśli tylko uda się dotrzeć w pobliże tych reakcji termojądrowych, to mamy energię - można powiedzieć - za darmo. Ważne jest tylko to, by zrobić odpowiedni korytarz, którym ta energia z wnętrza ziemi może być transportowana na powierzchnię. W różnych miejscach kuli ziemskiej wygląda to różnie....
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94129
Mądry Polak po szkodzie (2008-08-02)
Treść: ...nergia geotermalna, słoneczna i biomasy. Znacznie niższe są zasoby energii wody i wiatru, przy czym minusem stosowania energetyki wiatrowej jest niszczenie krajobrazu, uciążliwość dla osób mieszkających w pobliżu, hałas oraz zagrożenia dla wędrownego ptactwa, a w przypadku wiatraków w morzu - dla ryb, bardzo słaba i przypadkowa wydajność, jak również niska opłacalność ekonomiczna. Jednak bogate i powiązane z kapitałem zagranicznym lobby wiatrowe bardzo promuje wiatraki, które niby wytwarzają czy...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94117
Postawmy na rodzimy kapitał i intelekt (2008-08-02)
Treść: ...i pary geotermalne, a co za tym idzie - wymagają tych samych metod udostępniania i eksploatacji. Gaz ziemny i ropa naftowa zwykle gromadzą się w małych antyklinalnych strukturach zajmujących około 1-2 proc. powierzchni basenów, natomiast wody geotermalne 98-99 proc. powierzchni basenów. Dla poszukiwania i dokumentowania złóż ropy naftowej i gazu stworzony został w Polsce powojennej, rozległy i nowoczesny przemysł, mimo że zasoby energii zawartej w tych kopalinach są wielokrotnie mniejsze niż zas...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94098
Geotermią trzeba rozważnie zarządzać (2008-08-02)
Treść: ...zakład geotermalny: Jest to rzecz rewelacyjna, że Pan Bóg dał nam tu, na Podhalu, wody geotermalne i śp. prof. dr. inż. Juliana Sokołowskiego. My już w 1993 roku, jako samorząd, pierwsi wdrażaliśmy ten wówczas eksperyment z wodami geotermalnymi, wykonując instalację dla Bańskiej Niżnej, sołectwa, w którym mieszka tysiąc osób. Technologicznie przedsięwzięcie jest rewelacyjne, ale upolitycznione nie przynosi zamierzonych efektów. Niestety, my mamy złe doświadczenia z ostatnich la...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94091
Czysta energia: tylko popierać! (2008-08-01)
Treść: ...ustawą geotermalną kontynuuje poseł Gabriela Masłowska. Zastanawiałam się, dlaczego geotermia jest tak niedoceniana w naszym kraju. Odpowiedź nasunęła się sama, kiedy przed czterema laty brałam udział w międzynarodowej konferencji na temat energetyki odnawialnej w Bonn. Jeden z prelegentów zauważył wówczas, że źródłem energii XXI wieku będzie ciepło ziemi, a jeśli dysydenci tego nie potrafią zauważyć, to świadczy o ich niedouczeniu. Pozostawię tę sprawę bez komentarza. Dziś niezwykle i...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94078
Zerwano umowę mimo zaawansowania prac (2008-07-31)
Treść: ...ch wód geotermalnych leżących na trenie Polski, zasobach, które pozwoliłyby na dywersyfikację źródeł energii w naszym kraju. Według badań zespołu prof. Sokołowskiego, Toruń jest miejscem, gdzie warunki geologiczne do pozyskiwania energii z wód geotermalnych są wyjątkowo dobre. Dlatego chcemy przeprowadzić badania. Jeśli te oceny się potwierdzą, to chcemy pokazać polskiemu Narodowi, w jaki sposób można wykorzystać to bogactwo, które dał nam Pan Bóg, dla dobra wielu ludzi. Chcemy zbudować wzorcowy...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94065
Pokażmy, że w Polsce się da! (2008-07-30)
Treść: ...ia wód geotermalnych, które chcemy przeprowadzić w Toruniu, byłyby sygnałem dla Polski i Polonii o tym, jakimi bogactwami dysponujemy. Energia geotermalna w Polsce, określona do głębokości 3 km, to 625 tys. petadżuli (PJ). Roczne zużycie energii w Polsce kształtuje się na poziomie 4,2 tys. PJ. Widać więc, że polskie zasoby wód geotermalnych 154 razy przewyższają nasze potrzeby. Gdybyśmy wykorzystali tylko wody gwarantujące nam najbardziej korzystne warunki, to i tak mielibyśmy do dyspozycji 15 r...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94042
Rządy przemijają. Naród trwa (2008-07-29)
Treść: ...adania geotermalne wywołało burzę w środowiskach lewicowo-liberalnych. To musi być dla władzy niewygodne, gdy patrzy, że mimo zerwanej przez nią umowy o dotację Polacy organizują się sami, bez niczyjej pomocy. - Nie wiem, jak się czuje partia rządząca. Wiemy natomiast jedno, że działa ona bardzo konsekwentnie. Widać, że jest to działanie na szkodę w wielu przypadkach. Ostatnio mieliśmy na przykład podtopienia oraz groźbę powodzi na południu Polski. Podkarpacie miało przyznane przez popr...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=94017
Słuchacze Radia Maryja u tronu Matki (2008-07-19)
Treść: ...a złóż geotermalnych przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zarzucił rządowi - w związku z tą sprawą - dyskryminację Radia Maryja, a także organizacji, osób i środowisk z nim związanych. Krytykował też rząd m.in. za powolną budowę autostrad. Protestował przeciw likwidacji polskich stoczni. Wezwał do pozytywnego działania i tworzenia wspólnego dobra. Obserwując działania Brukseli wobec Warszawy, trudno nie odnieść wrażenia, że zachodnia Europa kosztem Polski odreagowu...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93924
Chcemy wykorzystać koncesję (2008-07-16)
Treść: ...stycje geotermalne w Toruniu? - Ostatnio o tym mówiłem podczas XVI pielgrzymki słuchaczy Radia Maryja na Jasną Górę. Wiadomo, że otrzymaliśmy koncesję dotyczącą badań zasobów geotermalnych w Toruniu. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ma ogromne pieniądze przeznaczone na te cele. A my wychodzimy naprzeciw potrzebom Polski i jej przyszłości odnośnie do energetyki. Jednak, jak pamiętamy, NFOŚiGW zerwał umowę o dotację na poszukiwania wód geotermalnych......
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93860
Projekt geotermalny (2008-07-14)
Treść: ...lnej i geotermalnej. Jest to najczystsze i niewyczerpalne źródło znane już dwa tysiące lat temu w cesarstwie rzymskim i w Chinach. Niemcy postanowili do roku 2050 mieć połowę całej energii jako energia odnawialna. Połowę! W Niemczech rozwój geotermii jest silnie wspierany przez rząd w Niemczech. Niemcy mają trzy razy mniej tych zasobów niż Polska. Wszystko pisze w Naszym Dzienniku. Polska ma trzy razy więcej. Piszą 625 000PJ. Tu są profesorowie od tego, pan Kozłowski, pan Zimny. Jak coś źle mówi...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93843
Radio z temperamentem św. Pawła (2008-07-14)
Treść: ...jekcie geotermalnym dla Torunia. Ojciec Dyrektor wezwał do społecznego poparcia tej inicjatywy, zwracając uwagę, że sprawujący obecnie władzę dyskryminują Radio Maryja. Przypomniał wypowiedzenie w czerwcu przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej umowy na dotację dla fundacji "Lux Veritatis" na badania złóż geotermalnych, które mają służyć Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. W uroczystościach na Jasnej Górze brali udział przedstawiciele świata polity...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93838
Geotermia - gospodarcza strategia Niemiec (2008-07-13)
Treść: ...lnej i geotermalnej. Jest to najczystsze i niewyczerpalne źródło, znane już dwa tysiące lat temu w Cesarstwie Rzymskim i Chinach. Zasoby energii geotermalnej przekraczają o ponad 9 tys. razy wielkość rocznego zużycia energii na świecie. W skali globalnej obserwujemy wzrost eksploatacji energii z tego typu źródeł, między innymi też w Niemczech. Do roku 2050 energetyka odnawialna ma stanowić połowę zużywanej energii w tym kraju. W Niemczech rozwój geotermii jest silnie wspierany przez rząd.
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93816
Program XVI Pielgrzymki Rodziny Radia Maryja na Jasną Górę. (2008-07-10)
Treść: ...jekcie geotermalnym dla Torunia 11:00 - Msza Św. pod przewodnictwem Ks. Bpa dra Antoniego Pacyfika Dydycza - Pasterza diecezji drohiczyńskiej 15:00 - Koronka do Miłosierdzia Bożego Ok. 15:30 - Zakończenie pielgrzymki ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93782
Daje nadzieję, jednoczy i umacnia (2008-07-09)
Treść: ...ie wód geotermalnych w Toruniu, za wiele innych cennych inicjatyw, jak rozbudowa uczelni toruńskiej, budowa kościoła akademickiego przy WSKSiM w Toruniu. Dziękujemy też bardzo serdecznie obecnym tu: ojcu Janowi Królowi, ojcu Zbigniewowi Pieńkosowi, wszystkim ojcom redemptorystom, którzy przybyli z ojcem wiceprowincjałem, którzy współpracują z Radiem Maryja i Telewizją Trwam, tworzą na ziemi amerykańskiej Rodzinę Radia Maryja, razem z Siostrami Loretankami organizują tutaj spotkania i dbają o to,...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93778
Fundusz jak pies ogrodnika (2008-06-07)
Treść: ...nie na geotermalny odwiert badawczy w Toruniu została zamrożona w subfunduszu przeznaczonym na geologię i górnictwo. Zdaniem prof. Kazimierza Kujdy, byłego szefa NFOŚiGW, środki te mogą nie zostać spożytkowane na żadne inwestycje - tylko w ubiegłym roku nie wykorzystano około 300 mln zł zdeponowanych na kontach subfunduszu Pieniądze odebrane Fundacji "Lux Veritatis" wskutek wypowiedzenia umowy dotacji na wiercenia geotermalne będą zdeponowane w subfunduszu geologicznym. Nie wiadomo,...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93605
Sukces oparty na dobrej woli (2008-06-05)
Treść: ...i złóż geotermalnych Islandia - światowy lider w dziedzinie geotermii - korzystała ze środków własnych Islandzkie Ministerstwo Przemysłu Energetycznego i Turystyki jako zasadnicze warunki rozpoczęcia eksploatacji zasobów geotermalnych wymienia m.in. dobrą wolę rządu oraz skuteczne regulacje prawne. Jeżeli uda się je stworzyć, oszczędności mogą wynieść dziesiątki milionów dolarów, kraj natomiast staje się bardziej niezależny od skoków cen na rynku paliw. Modelowym tego przykładem ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93587
Zależy, kto wierci (2008-06-05)
Treść: ...ia wód geotermalnych o tak wysokich parametrach - dodaje Szyszka. Jego zdaniem, średnica odwiertu w Gostyninie do głębokości 2100 m ma wynosić 400 mm, a poniżej zwęża się do 300 mm, ze względu na geologiczne warunki. Natomiast według prof. Kozłowskiego, przy dzisiejszych warunkach technicznych nie jest raczej możliwy tak szeroki otwór. - Myślę, że to lekka przesada, bo przy naszych możliwościach wiertniczych średnica wynosi 23 cm. Więc nie sądzę, by robiono taką dużą średnicę na głębokości...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93584
Co ci przypomina? (2008-06-04)
Treść: ...stycji geotermalnych w Toruniu, zapoznał się dopiero niedawno. Jego zdaniem, dotyczy ona w rzeczywistości "zbadania poprawności umowy od strony prawnej", której efektem było stwierdzenie 11 stycznia, że jest ona wiążąca. - Nie przypominam sobie niczego takiego. Nie znam ani tej notatki, ani nie przypominam sobie tego spotkania - powiedział na wczorajszej konferencji prasowej Nowicki, po zaprezentowaniu mu przez dziennikarza Telewizji Trwam wspomnianej notatki służbowej. Jednak po zapoznani...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93579
Toruń czekał na ten projekt (2008-06-03)
Treść: ...płowni geotermalnej w Toruniu. Przecież nasze olbrzymie zasoby energii geotermicznej, a także nowoczesna technologia pirolizy w złożu węgla mogą sprawić, że Polska do 2020 r. będzie samowystarczalna energetycznie. Dodatkowo elektrociepłownie geotermalne lub geotermiczne przyczyniłyby się do zmniejszenia zanieczyszczeń atmosfery, hydrosfery i litosfery oraz do poprawy zdrowotności społeczeństwa. Gdyby rząd ułatwił rozwój geoenergetyki, tak jak obecnie ułatwia i finansuje import kosztownego gazu, ...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93576
Trzeba było wysłać Palikota (2008-06-03)
Treść: ...stycje geotermalne w Toruniu odbyło się zgodnie z prawem. Jego powodem miało być niedostarczenie przez fundację odpowiednich dokumentów informujących m.in. o rozpoczęciu prac przy inwestycji. Prezes zarządu funduszu Jan Rączka nie chciał się jednak ustosunkować do notatki służbowej sporządzonej w grudniu 2007 r., zgodnie z którą Stanisław Gawłowski, wiceminister środowiska, poinformował pracowników funduszu, że należy szukać sposobu na wypowiedzenie tej umowy. - Umowa nie może być bezpośred...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93574
Kłamstwo ma krótkie nogi (2008-05-31)
Treść: ...źródeł geotermalnych Twierdząc na początku lutego br., że "nie jest prawdą, że minister środowiska szuka pretekstu, aby odebrać Fundacji 'Lux Veritatis' dotację przyznaną przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża wód termalnych na terenie miasta Torunia", wiceminister środowiska Stanisław Gawłowski świadomie kłamał. Dotarliśmy do notatki służbowej ze spotkania z pracownikami NFOŚiGW, które odbyło się na jego życzenie 5...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93555
Decyzja szkodząca gospodarce (2008-05-30)
Treść: ... z wód geotermalnych, a równocześnie rząd wstrzymał przekazanie Fundacji "Lux Veritatis" środków z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na odwierty w poszukiwaniu wód geotermalnych w Toruniu - zauważył podczas wczorajszej debaty w Sejmie o bezpieczeństwie energetycznym i energii odnawialnej poseł PiS Stanisław Zając. Odnawialne źródła energii powodują zmniejszenie obciążeń dla środowiska m.in. z tego powodu, że przy produkcji energii z tych źródeł nie uwalnia...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93550
Fundusz ekologiczny czy polityczny? (2008-05-30)
Treść: ...stycji geotermalnych w Toruniu może w przyszłości skutkować nałożeniem na Polskę kar w związku z niewypełnieniem minimalnego limitu energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych - ostrzegają specjaliści od energii odnawialnej. Inni eksperci z kolei zauważają polityczny charakter tej decyzji. Listy protestacyjne w tej sprawie wystosowała grupa posłów do Parlamentu Europejskiego, kierując je do premiera, prezesa NFOŚiGW oraz unijnych komisarzy ds. ochrony środowiska i energii. W przeko...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93548
Projekt mógł przygotować każdy (2008-05-29)
Treść: ...awczym geotermalnym w Toruniu był przygotowany prawidłowo, umowa była sprawdzana pod względem formalnoprawnym, merytorycznym, a wszystkie procedury w NFOŚiGW zostały zachowane. Do tego czasu, gdy ja tam pracowałem, projekt był przygotowywany do realizacji w sposób prawidłowy. NFOŚiGW finansuje wszystkie przedsięwzięcia proekologiczne na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska. Zakres tej działalności jest bardzo szeroki, natomiast w przypadku geotermalnego otworu badawczego w Toruniu i wn...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93545
Tryumf partyjniactwa (2008-05-28)
Treść: ...stycję geotermalną dla Torunia. Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wypowiedział zawartą wcześniej z Fundacją umowę dotyczącą inwestycji geotermalnych. Przedstawiciele Fundacji nie mają wątpliwości: nie powiodła się akcja zbierania haków, które mogłyby posłużyć jako pretekst do wypowiedzenia umowy, więc zerwano ją, informując o tym zarząd Fundacji... faksem. Czy tak ma wyglądać państwo prawa? Po wygranej wyborczej PO rozpoczęła się gorączkowa akcja zb...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93539
W imię fałszywej solidarności (2008-05-06)
Treść: ...nergii geotermalnej. Proszę przekazać Ojcu Dyrektorowi Tadeuszowi Rydzykowi, że żywię do niego ogromny sentyment za to, że podjął się realizacji projektu wykorzystania energii geotermalnej. Około 70 proc. naszego kraju, o czym już pisaliśmy 9 lat temu, znajduje się bowiem na "bombie geotermalnej". Mamy ponadto pięciokrotnie wyższe zasoby węgla, niż wynosi średnia w Unii Europejskiej, a to jest bardzo dużo. W okresie drugiej wojny światowej Niemcy napędzali swoje czołgi, samoloty i łodzie podwodn...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93424
Potrzebujemy świadków Chrystusa (2008-03-23)
Treść: ...iertów geotermalnych. To jakaś schizofrenia! W tym samym czasie, gdy UE zastanawia się nad odnawialnymi źródłami energii, specjalna dyrektywa unijna zobowiązuje nas do uzyskania w 2010 r. 7,5 proc. energii z zasobów odnawialnych, nam chcą to zniszczyć. Wydaje mi się, że tu nie tylko chodzi o niechęć. To może być zazdrość, by Polakom nic się nie udało, by katolikom nic się nie powiodło, a ksiądz to już w ogóle nie może mieć żadnego sukcesu. Boję się, że są tu jeszcze jakieś obce lobby, może gazow...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=93137
100 dni czekania na cud (2008-02-28)
Treść: ...rcenia geotermalne... Nowy rząd zaczął więc od rozpalania konfliktów, choć premier obiecywał, że ich nie będzie. Ale problem jest jeszcze głębszy. Otóż w ideologicznym zacietrzewieniu rząd Tuska uderzył w newralgiczne dziedziny decydujące o rozwoju kraju - zdobywanie wiedzy i energie odnawialne... Słowa z exposé brzmią w tym kontekście jak samokrytyka. - Gospodarka wiedzy czy społeczeństwo wiedzy musi stać się w Europie także polską specjalnością. Skoro ludzie dzięki własnemu wysiłkowi, jak...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92963
Platforma szuka dziury w całym (2008-02-23)
Treść: ... badań geotermalnych, o których na specjalnej konferencji prasowej w styczniu informowali szefowie Ministerstwa Środowiska: Maciej Nowicki i Stanisław Gawłowski, to bajka o "żelaznym wilku". Jak bowiem przyznał miesiąc później w odpowiedzi na interpelację poseł Anny Sobeckiej sam Gawłowski, do dziś nie przygotowano ostatecznego protokołu z kontroli. Najpierw poinformowano media o rzekomych "nieprawidłowościach", a dopiero później zwrócono się do organu kontrolowanego z prośbą o w...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92925
Rewanż za służbę geologiczną (2008-02-06)
Treść: ...rcenia geotermalne mają sens (bo mają), cała sprawa ma podtekst rewanżu za moją próbę powołania Polskiej Służby Geologicznej na bazie części Polskiego Instytutu Geologicznego - tak aby zleceniodawca nie był jednocześnie zleceniobiorcą, aby był silny gospodarz zasobów geologicznych Polski. Jesteśmy jedynym krajem w Europie, który nie ma swojej służby geologicznej. Stąd m.in. brak przemyślanych kierunków i sposobów udostępniania informacji geologicznej (m.in. monografie), brak w ponad połowie powi...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92785
Odkrywajmy wielkość naszej cywilizacji (2008-01-18)
Treść: ...wierty geotermalne minister Maciej Nowicki nie znalazł wprawdzie żadnych podstaw prawnych do zakwestionowania tej decyzji, ale stwierdził, że doszło do "niegospodarności" i że będzie szukał winnych w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Czy władzy nie powinno raczej zależeć na promowaniu odnawialnych źródeł energii? - To jest głębszy scenariusz. Chodzi o to, żeby nastraszyć urzędników na przyszłość: uważajcie, jeżeli podpiszecie jeszcze jakąkolwiek zgodę dla Torunia, t...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92642
Nierzetelna, wybiórcza kontrola (2008-01-18)
Treść: ...adania geotermalne była nierzetelna - uważa były wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Funduszu Artur Michalski. Ponadto dokonano jej z naruszeniem równości podmiotów. Michalski (na zdjęciu z lewej) stwierdził wczoraj, że ministerialna kontrola była "dziwna", ponieważ kontrolerzy nie przeprowadzili rozmów z osobami, które brały udział w przyznawaniu dotacji. Podkreślił ponadto, że przedmiotem kontroli było tylko przyznanie dotacji Fundacji Lux Veritatis, co samo w sobie narusza równo...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92641
POlityczna prowokacja nie wypaliła (2008-01-17)
Treść: ...e złóż geotermalnych w obrębie Torunia, a nie w zakresie wydzierżawienia gruntów" - tłumaczy nam w liście rzecznik prasowy resortu. Czy aby na pewno? 17 grudnia 2007 r. Gawłowski mówił dla "GW": "W środę powinna zakończyć się kontrola dotycząca wydzierżawienia ojcom redemptorystom działki w Porcie Drzewnym w Toruniu". Informacje o zakończeniu kontroli Gawłowski "sprzedał" dziennikarzom na dwa dni przed jej wszczęciem. W rozmowie z PAP pytany o sprawę dzierżawy działki powiedział, "że na obe...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92633
Wiercimy! (2008-01-12)
Treść: ...óż wód geotermalnych w Toruniu - Z kontroli wynika, że nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować ważność tej koncesji - stwierdził główny geolog kraju Henryk Jezierski, prezentując wyniki kontroli przeprowadzonej w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Ministerstwie Środowiska w sprawie przyznania Fundacji Lux Veritatis koncesji i dotacji na poszukiwanie wód geotermalnych. Resort środowiska zarzucił jednak popełnienie "szeregu uchybień" Funduszowi przy p...
Adres: http://www.radiomaryja.pl/artykuly.php?id=92598

wypowiedzi przedstawicieli niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych zdecydowanie dowodzą, że niemiecka dyplomacja w konflikcie rosyjsko-gruziński

2008-08-11T06:02:00.000-07:00

wypowiedzi przedstawicieli niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych zdecydowanie dowodzą, że niemiecka dyplomacja w konflikcie rosyjsko-gruzińskim wspiera Moskwę.

Minister stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych Gernot Erler (SPD) w udzielonych ostatnio wywiadach kilkakrotnie zarzucił Gruzji naruszenie prawa międzynarodowego. Jego zdaniem, Gruzja pogwałciła to prawo, ponieważ postanowiła rozwiązać problem prorosyjskiej separatystycznej Osetii Południowej za pomocą wojska. W wywiadzie dla monachijskiego "Sueddeutsche Zeitung" Erler ostrzega, aby nie oceniać Rosji zbyt pochopnie i zbyt ostro. - Eskalacja nastąpiła w wyniku obustronnych prowokacji - stwierdził wiceszef niemieckiej dyplomacji i dodał, że od początku było jasne, iż wtargnięcie wojsk gruzińskich na teren Osetii sprowokuje Rosję do działania. Wiceszef niemieckiego MSZ przyznał, że dobre stosunki rosyjsko-niemieckie, do których wyjątkowo przyczynił się poprzedni socjaldemokratyczny kanclerz Gerhard Schroeder, powinny zostać wykorzystane do tego, aby Niemcy zostały negocjatorem w konflikcie kaukaskim.
Również wypowiadając się dla radia NDR-Info Geront Erler obwiniał gruzińskiego prezydenta o to, że zamierza rozwiązywać problemy za pomocą wojska, czego nie da się zrobić. Niemiecki polityk stwierdził, że taka strategia jest zerwaniem nadzorowanego przez siły międzynarodowe zawieszenia broni z 1992 roku. Jego zdaniem, w obecnym stanie rzeczy przyjęcie Gruzji do NATO na pewno zostaje na długi czas odłożone.
Szef niemieckiej dyplomacji Walter Frank Steinmeier (SPD) rozmawiał telefonicznie zarówno z szefem rosyjskiej dyplomacji Siergiejem Ławrowem, jak i z gruzińskim prezydentem Micheilem Saakaszwilim, lecz efektem tych rozmów był jedynie apel o zawieszenie broni. Tygodnik "Der Spiegel" w jednym z komentarzy określił działania Waltera Steinmeiera jako naiwne.
Z kolei specjalista frakcji SPD w Bundestagu do spraw zagranicznych Gert Weisskirchen w wywiadzie dla "Deutschlandfunk" stwierdził, że prezydent Gruzji Micheil Saakaszwili ofensywą na Osetię dostarczył następnych argumentów przeciwko przyjęciu tego kraju do NATO.
Kanclerz Angela Merkel (CDU) także rozmawiała telefonicznie z przedstawicielami Moskwy i Tbilisi. Zaapelowała o natychmiastowy i bezwarunkowy rozejm w konflikcie w Osetii Południowej. Wezwała przy tym wszystkie siły uczestniczące w konflikcie do powrotu na pozycje, jakie zajmowały przed wybuchem walk. Podkreśliła też konieczność zachowania terytorialnej integralności Gruzji. - Rosyjskie naloty lotnicze na gruzińskie terytorium winny być natychmiast wstrzymane - powiedziała.
Niemieckie media nie potwierdziły jednak rosyjskich informacji, jakoby Angela Merkel miała zamiar w przyszłym tygodniu przylecieć do Moskwy na rozmowy o sytuacji kaukaskiej z prezydentem Rosji Dmitrijem Miedwiediewem.

Waldemar Maszewski, Hamburg

WAŻNIEJSZE OSIĄGNIĘCIA POLSKIEJ GEOTERMALNEJ ASOCJACJI Polish Geothermal Association

2008-08-03T08:05:00.001-07:00

WAŻNIEJSZE OSIĄGNIĘCIA POLSKIEJ GEOTERMALNEJ ASOCJACJI Polish Geothermal Association

Powstawanie i działalność przed 1996 rokiem.

W dniu 15 września 1993 roku odbyło się w Zakopanem - Koscielisku zebranie założycieli PGA. Zebranie odbyło się po dwudniowym, międzynarodowym Seminarium na temat "Rola wód geotermalnych w ochronie środowiska przyrodniczego". W zebraniu uczestniczyło 26 osób, które jednogłośnie postanowiły powołać Polską Geotermalną Asocjację. Został powołany Komitet Założycielski PGA w składzie:

- prof. dr hab. inż. Julian Sokołowski mgr inż. Maria Gładysz

- mgr inż. Andrzej Gąsienica - Makowski,

- mgr inż. Antoni Parecki.

Na zebraniu określono podstawowe cele i kierunki działania Polskiej Geotermalnej Asocjacji:

- wspieranie badań i działań zmierzających do poznania i wykorzystania zasobów geotermalnych w Polsce,

- popieranie edukacji naukowej, technicznej i przyrodniczej, związanej ze sprawami geotermii i środowiska,

- gromadzenie i udostępnianie informacji o zasobach geotermalnych i badaniach związanych z geotermią

- nawiązywanie i poszerzanie współpracy międzynarodowej z organizacjami zajmującymi się problematyką rozwoju geotermii, a szczególnie z Międzynarodową Geotermalną Asocjacją.

Powołany wówczas Komitet Założycielski zgodnie z wymogami sądu, postanowił ukonstytuować Tymczasowy Zarząd Polskiej Geotermalnej Asocjacji w tym samym składzie co komitet założycielski.

W dniu 12 września przewodniczący Tymczasowego Zarządu PGA podpisał w imieniu Polskiej Geotermalnej Asocjacji porozumienie o afiliacji z Migdzynarodow Geotermalną Asocjac, które zostało zaakceptowane przez Radę Dyrektorów IGA 8-go listopada 1993 roku. W dniu afiliacji PGA liczyła 47 członków (nie posiadała jeszcze decyzji sądu o przyjęciu rejestracji)

W dniu 31 grudnia 1993 roku Polska Geotermalna Asocjacja została wpisana do rejestru stowarzyszeń w Sądzie Wojewódzkim w Krakowie, a osobowość prawną uzyskała 25 stycznia 1994 roku.

17 czerwca 1994 roku odbyło się I Walne Zebranie Członków PGA, na którym w regulaminowym głosowaniu został wybrany Zarząd Polskiej Geotermalnej Asocjacji w następującym składzie:

- przewodniczący - prof. dr hab. inż. Julian Sokołowski,

- sekretarz - Agnieszka Sadowska

- skarbnik - mgr inż. Grażyna Hołojuch,

- członek - mgr inż. Maria Gładysz,

- członek - prof. dr hab. Stanisław Ostaficzuk,

- członek - dr Wiesław Bujakowski,

- członek - mgr inż. Antoni Parecki.

oraz Komisja Rewizyjna Polskie Geotermalnej Asocjacji w składzie:

- przewodniczący - prof. Andrzej Parczewski,

- członek - dr inż. Elżbieta Pilecka,

- członek - mgr inż. Jan Lemparty.

Na zebraniu podjęto decyzję o udziale polskiej delegacji z ramienia PGA w światowym Kongresie Geotermalnym we Florencji, w maju 1995 roku oraz o zorganizowaniu przedkongresowej wycieczki na Podhalu. W tym samym dniu ( 17.06.1994) miało miejsce I Posiedzenie Zarządu Polskiej Geotermalnej Asocjacji.

W dniach 17-19 października PGA wspólnie z Radą Ekologiczną przy Prezydencie RP i Polską Akademią Nauk zorganizowała w Zakopanem seminarium nt.: "Rola wód geotermalnych w ochronie środowiska przyrodniczego Tatr, Podhala, Spisza, Orawy, Pienin i Gorców".

Przed seminarium zostały wydane następujące artykuły w oddzielnej publikacji

- Zagadnienia ekorozwoju Podhala - prof. S. Kozłowski;

- Karpaty jako "Ekozaplecze" Polski - prof. R. Ney;

- Zasady ekorozwoju Tatr, Podhala, Spisza, Orawy, Pienin i Gorców z uwzględnieniem niekonwencjonalnych nośników energii - prof. J. Sokolowski, mgr F. Bachleda-Księdzularz;

- Ekologiczne korzyści wykorzystania wód geotermalnych na Podhalu - dr W. Bujakowski, prof. J. Sokolowski, mgr inż. P. Długosz, prof. A. Długosz;

- Komercyjne wykorzystanie wód geotermalnych w różnych regionach Polski:

- Stan obecny i program wykorzystania energii geotermalnej na Podhalu - prof. J. Sokołowski, mgr inż. P. Długosz, dr W. Bujakowski;

- Wykorzystanie energii geotermalnej w Polsce na przykładzie miejskiego systemu grzewczego w Pyrzycach opartego o ciepłownię_ geotermalną_ - prof. Z. Meyer;

- Możliwości wykorzystania wód termalnych w energetyce cieplnej północno-zachodniej Polski - mgr A. Parecki;

- Komercyjne wykorzystanie wód geotermalnych w Żyrardowie - mgr M. Balcer;

- Możliwości komercyjnego wykorzystania energii geotermalnej w Polsce - inż. J. Sokołowska;

- The economic advantages of geothermal water utilization using Geotermia Podhalańska as a case - K. Sorensen, L. T. Hansen, mgr inż. P. Długosz;

- Elektrownie atomowe a ekorozwój - prof. W. Bojarski.

Powyzsza dzialalnosc zostala wysoko oceniona przez gremium uczestnicz_ce w seminarium, dowodem czego jest przyznanie nagrody Przewodniczącemu PGA prof. Julianowi Sokołowskiemu przez Przewodniczącego Ligi Ochrony Przyrody za rok 1994.

Przygotowano trzy referaty na Swiatowy Kongres Geotermalny w 1995 oraz przygotowano przewodnik dla uczestników przedkongresowej wycieczki, która miala miejsce na terenie Podhala.

W 1995 roku głównyrni akcentami działalnosci PGA były: uczestnictwo delegacji PGA w światowym Kongresie Geotermalnym we Florencji oraz zorganizowanie wycieczki na Pndhale i do Słowacji dla uczestników światowego Kongresu Geotermalnego.

W dniach 18 - 31 maja 1995 roku we Florencji odbył się światowy Kongres Geotermalny. Ze strony PGA w Kongresie uczestniczyła delegacja w składzie:

- Julian Sokołowski,

- Józefa Sokołowska,

- Stanisław Ostaficzuk,

- Andrzej Myśko,

- Wiesław Bujakowski,

- Beata Kępinska,

- Marek Balcer,

- Grażyna Hołojuch,

- Agnieszka Sadowska.

Przewodniczący PGA prof. Julian Sokołowski wygłosił na Kongresie trzy referaty:

- Bieżący raport geotermalny z Polski (opracował J. Sokołowski)

- Efekty zatłaczania wód geotermalnych w Polsce (opracował J. Sokołowski, J. Sokołowska, P. Piwiński)

- Wykorzystanie energii geotermalnej w ochronie środowiska Tatr, Pienin i Grców (Z. Krzan, J. Sokołowski)

PGA wspólnie ze Słowacką Asocjacją Geotermalną przygotowała jedną z wycieczek, które znalazły się w programie imprez światowego Kongresu Geotermalnego we Florencji. Polska część wycieczki odbyła się w dniach od 18 do 20 maja na Podhalu.Uczestniczyło w niej 12 osób - specjalistów z dziedziny geotermii z U.S.A., Japonii, Islandii, Nowej Zelandii i Słowacji. Uczestnicy wycieczki otrzymali wydany przez PGA przewodnik po regionie Podhala i południowej Polski. Głównym celem wycieczki była prezentacja aktualnego stanu i perspektyw wykorzystania energii geotermalnej na Podhalu, poza tym uczestnicy mieli okazję poznania historii i kultury regionu Podhala, Tatr i Krakowa.

Dzięki dotacji Narodowego Funduszu Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej, za co wyrażamy gorące podziękowania, przygotowano i wydano następujące publikacje:

- Referaty na Swiatowy Kongres Geotermalny we Florencji.

- Przewodnik dla uczestników wycieczki przedkongresowej na Podhalu.

- Prowincje i baseny geotermalne Polski, wersje polsko- i anglojęzyczna,

- Informator o Zakładzie Geotermalnym na Podhalu.

Innymi ważnymi działaniami PGA były w roku 1995:

- Współudział w organizacji warsztatów geotermalnych w Warszawie w dniu 27.06.1995. Tematem warsztatów była "Energia Geotermalna w krajach Europy Wschodniej".

- Zorganizowanie I kursu Polskiej Szkoły Geotermalnej w Zakopanem na temat Podstawy Geosynoptyczne rozwoju Geoenergetyki w Polsce. Przygotowano tygodniowy cykl wykładów o warunkach występowania wód geotermalnych w Polsce, sposobach ich zagospodarowania i możliwościach wykorzystania w róznych dziedzinach życia gospodarczego, a w szczególności w ochronie środowiska. W kursie wzięli udział, oprócz specjalistów geologów i geotermików, przedstawiciele władz lokalnych gmin zainteresowanych zagospodarowaniem wód geotermalnych.

- Przetłumaczenie i przygotowanie do druku tłumaczenia francuskiego opracowania albumowego pt.: "Geotermia od gejzera do grzejnika". Do opracowania tego został dopisany specjalny rozdział pt.: "Geotermia w Polsce". środki na wydanie tej pracy zapewniło Ministerstwo Ochrony środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa".
Z prof. dr hab. Ryszardem Henrykiem Kozłowskim z Politechniki Krakowskiej rozmawia Wiesława Mazur

- Import nośników energii, w tym gazu i ropy naftowej, obciąża budżet państwa kwotą 25 mld zł rocznie, tymczasem Pan twierdzi, że jesteśmy "Kuwejtem Europy" i moglibyśmy być samowystarczalni energetycznie. To brzmi jak bajka, opowiadanie science fiction.

- Siedzimy na wulkanie przebogatych zasobów energii i możemy być samowystarczalni. Wiek XIX był wiekiem węgla i pary, XX - ropy naftowej i gazu, XXI będzie wiekiem zasobów energii odnawialnej. Węgla mamy tyle, że przy rocznym wydobyciu na poziomie 100 mln ton starczyłoby go nam na 1000 lat. Szesnaście lat badań Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa oraz innych jednostek, które zajmowały się poszukiwaniem ropy, gazu, energii geotermalnej świadczą, że zasoby gazu - odkryte i do udokumentowania - zabezpieczają ekspolatację na wysokim poziomie, na ponad 100 lat. Ale w ciągu najbliższych 20 lat, powszechnym nośnikiem energii będzie wodór. Można budować elektrownie opierając się na wodorze spalanym w ogniwach paliwowych, czerpiąc go z wody. Powracając do zasobów energetycznych Polski, nasza ziemia została obdarzona wyjątkowo szczodrze. W żadnym innym europejskim kraju, a może nawet w żadnym innym kraju na świecie, nie stykają się tak jak u nas cztery jednostki geostrukturalne: prekambryjska plaftforma wschodnioeuropejska, kaledonidy, waryscydy i alpidy. Podobne położenie rokuje mnogość bogactw i gazu, i ropy, i wody geotermalnej. Energii zasobów odnawialnych - myślę przede wszystkim o zasobach energii geotermalnej - posiadamy nieprzebrane bogactwo. Wynoszą 625 tys. petadżuli (PJ) na rok. Jeden petadżul jest odpowiednikiem energii zawartej w 23 tys. ton ropy naftowej. To są zasoby odnawialne stałe i znajdują się na 80 proc. powierzchni Polski. Zapotrzebowanie Polski na energię wynosi 4 tys. PJ rocznie. Geotermalnej energii odnawialnej mamy 154 razy więcej niż jej w chwili obecnej potrzebujemy. Niemcy w zasoby geotermalne są trzy razy ubożsi niż my. Wielkie zasoby geotermii posiada Ukraina, ale nie są tak, jak nasze udokumentowane. Ostatnie badania w Niemczech potwierdziły, nasze wcześniejsze prognozy i obliczenia.

- Zaraz zaraz, Panie Profesorze, mówił Pan o węglu kamiennym. Czy dobrze pamiętam, że w rozpoznanych złożach mamy go podobno ok. 40 mld ton. Wystarczyłoby nam więc węgla kamiennego przy tym rocznym wydobyciu, o którym Pan wspomniał, na 400 lat. Zasoby geologiczne węgla brunatnego wynoszą ok. 13 mld ton - przy wydobyciu ponad 60 mln ton węgla brunatnego w roku, starczy tego paliwa na ponad 200 lat.

- Podane przez Panią dane są zaniżone. Króluje i rozpowszechniane jest kłamstwo, że mamy mniejsze zasoby niż one są w rzeczywistości. Mówię, nie tylko o węglu. Taka była polityka. W czasach PRL kupionych zostało z kredytu Banku Światowego 6 zestawów amerykańskich urządzeń wiertniczych. Miały być kontynuowane poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie bogactw naturalnych, ale urządzenia stały bezużytecznie. Prawie nie korzystano z nich, schowana została dokumentacja przeprowadzonych badań. Konsekwencja? Importujemy niepotrzebnie ogromne ilości gazu rosyjskiego. Wmawia nam się, że bez tego importu nie damy sobie rady, a to nieprawda. Na Górnym Śląsku węgla kamiennego mamy ok. 43 mld ton. Prof. Julian Sokołowski, który dwa lata temu odszedł od nas do nieba i był prawdziwym guru geotermii, a ja w tym zakresie jestem jego uczniem - ocenił, że węgla w Rowie Lubelskim mamy aż 60 mld ton. Razem to 100 mld ton, tylko węgla kamiennego! Mając takie bogactwo, należy myśleć o budowie karbochemii. Węgiel jest zbyt cennym surowcem, żeby go spalać. W procesie technologicznym odgazowania węgla otrzymuje się gaz, tańszy od tego, który chcemy sprowadzać zza granicy i przetrzymywać w terminalach, które zamierzamy właśnie budować za ciężkie miliony.

- To chyba pytanie retoryczne, czy warto węgiel przetwarzać, uzyskując z niego np. benzynę syntetyczną, kiedy ropa naftowa tak drożeje? Cena za baryłkę (159 l) przekracza już 75 dolarów. Mówią, że niedługo baryłka może kosztować nawet do 100 dolarów! Rafinerie benzyny syntetycznej otrzymywanej z przeróbki węgla, budowane są w wielu krajach. My, siedząc na węglu, zastanawiamy się bez końca, czy taka rafineria mogłaby się nam opłacać...
- Chcąc pchnąć nasz kraj energicznie do przodu i go zmienić, trzeba odblokować różne kurki niemożności, wykorzystać wiedzę, badania naukowe. Wcale przy tym nie trzeba wyważać zamkniętych drzwi, myśmy już to zrobili. Pełniłem różne funkcje kierownicze w uczelni, ale już ich pełnić nie chcę, bo zajmuję się Programem dla Polski, to zajmuje cały mój wolny czas. Węgiel w Polsce musimy przetwarzać. Geotermia musi ruszyć. W Polsce 76 proc. energii pochodzi ze spalania węgla, w krajach europejskich tak było 20 lat temu i postanowili tę sytuację zmienić. Węgiel, spalając się, emituje oprócz powodującego efekt cieplarniany CO2, który można wyłapywać bardzo niebezpieczne związki rtęci powodujące epidemię raka, o tym niewiele się mówi. Wykorzystanie energii geotermalnej do produkcji ciepła i prądu staje się koniecznością. Nie tylko dlatego, że z odnawialnych źródeł do 2010 r. powinniśmy otrzymywać 7,5 proc. energii, na razie otrzymujemy oficjalnie 3 proc., a naprawdę chyba nie więcej niż 2 proc. Dodam, że wśród wszystkich zasobów energii odnawialnej - myślę o energii z biomasy, słonecznej, wiatrowej, wodnej, jaką możemy wykorzystywać - geotermalna stanowi 99,8 proc.
- Profesorskie trio: Julian Sokołowski, Jacek Zimny, Ryszard Kozłowski, autorzy obszernego opracowania "Polska XXI wieku" dzielnie walczyło przez lata, o lepszą Polskę z gospodarką, która dzięki taniej energii będzie mogła skutecznie konkurować z gospodarkami o wiele bogatszych od nas krajów, dogoni je i prześcignie...

- A dlaczego nie? Tania energia jest podstawą wzrostu konkurencyjności gospodarek.

- Słyszy się jednak, że energia geotermalna jest droga...

- Energia, o której mówimy, jest tańsza od innych. Że jest droższa, to są plotki. Tak właśnie, plotkarsko działało blokujące nas lobby. Bywało, że z ekip rządowych na skutek tych plotek dochodziły do naszej trójki głosy, że jesteśmy szamanami, teoretykami z wyimagowanymi koncepcjami. Tymczasem prof. Sokołowski zanim został pracownikiem PAN wiele lat pracował w jednostkach zajmujących się poszukiwaniem zasobów, w Warszawie, Łodzi, potem w Krakowie. Zimny, podobnie jak ja, twardo chodzi po ziemi. Jestem absolwentem Politechniki Śląskiej, zajmowałem się energetyką pracując w Instytucie Metalurgii Żelaza w Gliwicach, zakończyłem tam pracę 10 wdrożeniami i 20 patentami. Byłem tutaj, w Politechnice Krakowskiej, prodziekanem Wydziału Mechanicznego, przez dwie kadencje prorektorem uczelni. Gdzież tu szamaństwo i bujanie w obłokach? Chciałem, żeby w Krakowie powstała pierwsza eklektrociepłownia na bazie geotermii, ale napotkałem opór. Zakład produkujący energię elektryczną i cieplną z geotermii powstanie w Toruniu i pokażemy, że będzie to energia tania. W Austrii zbudowanie zakładu kosztowało 5 mln euro, u nas można taki zakład zbudować taniej.

- W Bańskiej Niżnej energia z geotermii nie jest tania...

- Nagłośnione zostały koszty związane z drugim otworem. Pierwszy nadzorował prof. Sokołowski. Zakład został uznany przez Amerykanów i Japończyków za wzorcowy. Profesor, współpracując z wójtem gminy, miejscowym księdzem proboszczem i dyrektorem szkoły, zadbał, żeby od razu uruchomiony został system kaskadowy wykorzystania geotermii. Oprócz ogrzewania domów w wiosce, zbudowano basen kąpielowy, geotermia ogrzewa szklarnie, wykorzystywana jest w suszarni drewna, do hodowli ryb - sumów afrykańskich. A był to tylko otwór poszukiwawczy. Drugi otwór w Bańskiej powinien zostać wykonany nie tam, ale w Zakopanem. Wodę geotermalną transportuje się z Bańskiej na znaczną odległość. Straty ciepła trzeba uzupełnić. Proszę sobie wyobrazić, że część pieniędzy na odwiert zużyto na nową nawierzchnię Krupówek. I poszło w świat, że to drogie.
- Centra energii geotermalnej powinny być zbudowane w każdej gminie?

- Tak. To znaczy w 2500 gmin na 2700, bo w tych 2500 gorące wody geotermalne zdatne do wykorzystania znajdują prawie wszędzie, poza okolicami Suwałk i Białegostoku ok. 3 tys. metrów pod naszymi nogami. Takie centrum to nie tylko produkcja energii elektrycznej i cieplnej, także miejsca pracy. Na Górnym Śląsku pod powierzchnią, na ok. 2700 km kw. znajdują się warstwy węgla, a pod nim warstwa dewonu o miąższości 1000 m, o innej niż węgiel strukturze. W dewonie znajdują się wody geotermalne i pary przegrzane. Wystarczy wejść w dewon, żeby wykorzystać właściwości bardzo gorącej wody i pary. Razem z prof. Zimnym opracowaliśmy technologię produkcji energii elektrycznej z wyeksploatowanych kopalń. W tym miejscu pozwolę sobie na dygresję, że likwidowanie kopalń to był błąd. Moim zdaniem kopalnie należało oddać górnikom do dyspozycji - oni wydobywaliby z nich węgiel i nie musieli ginąć w biedaszybach. Pod warstwą węgla, jak już powiedziałem, są świetne warunki geotermalne. Na poziomie chodników, do których można dowiercić się z góry, a potem wejść w dewon, w zamkniętych kopalniach, warto uruchomić turbiny - generatory produkcji energii elektrycznej. Każda kopalnia ma dokładną charakterystykę chodników, są metody satelitarne, dzięki którym wieże wiertnicze łatwo umieścić dokładnie nad chodnikami. Zgłosiłem taki projekt do Brukseli i czekam na odpowiedź, która ma nadejść jeszcze w tym miesiącu. Chcemy ten pomysł z Zimnym wypróbować w kopalni Knurów.

- Dziękuję za rozmowę.

Kronika wyprzedaży Polski (210)

Polfarma, Orbis - poszły

Konsorcjum złożone ze Spectry Management i Prokom Investments pod koniec lipca 2000 r. przejęło kontrolę nad Polpharmą ze Starogardu Gdańskiego, największą w Polsce i jedną z największych w Europie Środkowej i Wschodniej firmą produkującą leki oraz substancje do ich wytwarzania. Za pakiet 52,5 proc. akcji konsorcjum zapłaciło 231 mln zł. Nie było niespodzianki, wcześniej w Ministerstwie Skarbu Państwa przyjaźnie gwarzono z przedstawicielami tego kandydata na inwestora, a potem gazetach ukazały się informacje, że Spectra Management i Prokom Investments przejmą Polpharmę w ciągu miesiąca. Spectra objęła 42,5 proc. akcji, Prokom Investments - 10 proc. Spaliły na panewce propozycje zgłaszane przez Polską Izbę Przemysłu Farmaceutycznego, żeby wokół Polpharmy utworzyć polski holding faramaceutyczny. Za konsolidacją naszego przemysłu farmaceutyków przy udziale Polpharmy opowiadali się też posłowie Sejmowej Komisji Zdrowia, ale ich głos brzmiał słabo, w każdym razie nikt z rządu nie poparł tego pomysłu. Kondycja firmy była dobra, ale mówiono, że brakuje jej kapitału na inwestycje. Przychody ze sprzedaży w roku poprzedzającym sprzedaż wynosiły 551 mln zł, zysk po opłaceniu podatków 72 mln zł.
***
To, że Polpharma specjalizowała się również w wytwarzaniu substacji chemicznych do produkcji lekarstw, stanowiło jej dodatkowy atut. Większość producentów farmaceutyków sprowadzała te substancje z Azji, bo tam można było je kupić taniej i na razie nie było to zabronione, ale wiadomo było, że niedługo zabronione będzie. Miały wejść przepisy dotyczące surowych wymagań jakościowych przy produkcji lekarstw. Polpharma inwestowała w nowe maszyny i linie produkcyjne oraz standardy GMP (Good Manufacturing Practice = Dobra Robota Wytwarzania) zapewniające wysoką jakość, czystość użytych surowców i komponentów gotowego produktu. GMP zapewnia również pełną kontrolę nad jakością i pochodzeniem surowców. W firmie wyjaśniano, że potrzebuje na inwestycje jakieś 100 mln dolarów, w resorcie skarbu - że Polpharma, która planuje uruchomić produkcję segmentu leków OTC, czyli sprzedawanych bez recept, musi mieć znacznie więcej kapitału niż informuje i oni jej ten kapitał zapewnią - przez sprzedaż fabryki. W momencie zawarcia umowy dokonano podwyższenia kapitału spółki o 100 mln zł, żeby miała trochę środków na spłatę zobowiązań. Polpharma zaciągnęła pożyczkę na budowę nowej wytwórni leków. Konsorcjum zobowiązało się w ciągu 5 lat zainwestować w spółkę 600 mln zł, wdrożyć na wszystkich wydziałach standardy GMP, rozkwit działu badawczego, sieci handlowej, eksportu i utrzymanie na dotychczasowym poziomie zatrudnienia (ok. 3 tys. osób) przez najbliższe trzy lata. Spectra była firmą prowadząca działalność handlowo-marketingową, ale zaangażowana już była w dwa zakłady sektora farmaceutycznego: Terpol w Sieradzu i Bicom w Rzeszowie. Prokom Investments prowadził działalność inwestycyjną, uczestnicząc kapitałowo w innych spółkach, w tym w giełdowej spółce Prokom Software oraz grupie farmaceutycznej BA - Bioton.
***
Mimo roszczeń, dotyczących części działki, na których stała wytwórnia płynów infuzyjnych, Polfa Kutno postawiła na prywatyzację, za co była w Warszawie przy ul. Wspólnej (siedziba MSP) chwalona. Za kilka tygodni miała zostać podpisana umowa przedwstępna dotycząca maszyn, produktów, marek handlowych i rynku z koncernem niemieckim Frasenius (potentat produkcji płynów infuzyjnych w Europie). Sprzedaż działki i zabudowań nastąpi później - zgodzili się Niemcy. Prawie połowę produkcji Polfy Kutno, po sprzedaży, miały stanowić preparaty OTC, najszybciej rozwijający się segment rynku farmaceutycznego w Polsce, uważanego za najbardziej dochodowy. Udział w prywatyzacji Tarchomińskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa zgłosiła spółka Strem. Na tym terenie, gdzie stoi zakład, przed wojną produkowała fabryka chemiczna należąca do Strem, na działce wielkości 9,5 ha. Tarchomińska Polfa obejmowała 70 ha, cały ten grunt, także działkę należącą kiedyś do Strem, na mocy dekretu PKWN przeszedł na własność skarbu państwa, ale takiego zapisu w księgach wieczystych nie było. Rozpoczął się spór Polfy, która od przekształceń własnościowych wywijała się jak piskorz - ze Stremem. Spór łagodzono w zaciszach gabinetów ministerstwa skarbu, które stało na stanowisku, że Polfa Tarchomin przekształceniom własnościowym poddać się musi i bezwzględnie potrzebuje inwestora. Wskazywano na Polfę Rzeszów, która została sprzedana koncernowi amerykańskiemu ICN w 1997 r., jak jej dobrze. W Rzeszowie oddawano nową fabrykę, którą Amerykanie z ICN wybudowali za 40 mln dolarów.
***
- A więc rozstrzygnęła się przyszłość Orbisu - mówił smętnie Maciej Grelowski prezes zarządu spółki notowanej na giełdzie od listopada 1997 r., w której skarb państwa posiadał pakiet 41,9 proc. Francuski konkurent przejął nad Orbisem kontrolę. Akcje sprzedano o wiele taniej niż się spodziewano. - Cóż robić, w ostatnich tygodniach straciły mocno na wartości - tłumaczyła Barbara Litak - Zarębska, wiceminister skarbu. Słoń zawładnął myszą, Orbis posiadał w Polsce 55 hoteli, a Accor Group miał ich na świecie 3234. Ministerstwo skarbu 35,37 proc. akcji Orbisu sprzedało za 578 mln 600 tys. zł. Dokładnie nabywcą tego pakietu były firmy Accor, Fic Globe LLC oraz Globe Trade Center. Zgodnie z umową 20 proc. akcji miało trafić do francuskiej sieci hotelowej Accor. Zależna od Deutsche Banku firma Fic Globe LLC objęła pakiet akcji 10,37 proc., a spółka deweloperska Globe Trade Center - 5 proc. W umowie sprzedaży zostało zapisane, że marka Orbisu, który został wyprowadzony na prostą i w 1999 r. wykazał zysk netto w wysokości 92,2 mln zł, utrzymana zostanie przez najbliższych 6 lat. Nabywcy mieli zmodernizować przejęte obiekty i zainwestować w budowę hoteli niedrogich, bo drogich w Warszawie i innych miastach powstało wiele, a tanich o przyzwoitym standardzie, nie było prawie wcale. Był czas, kiedy pracownicy Orbisu śnili o leasingu firmy, ale mowy nie było, żeby dostała im się taka gratka. Zresztą skąd mieli wziąć takie pieniądze? Orbis był zbyt kosztowny. Browary Warszawskie produkujące m.in. piwa Królewskie i Złoty Król zostały sprywatyzowane, jako spółka pracownicza. Załoga krótko cieszyła się własnością, zresztą ze swojej winy - ludzie potrzebowali pieniędzy na bieżące wydatki i sprzedali swoje akcje członkom zarządu. Następnie zakład został przez nich sprzedany (98 proc. akcji) Brau Union. Austriacy zapłacili 167 mln zł. Wychodziło, że za 1 proc. rynku Brau Union zapłaciła 55 mln zł (udział Browarów Warszawskich w rynku wynosił 3 proc.). W ten sposób austriacki potentat piwny swój udział w rynku piwa w Polsce zwiększył do 8 proc. i zamierzał agresywnie zagarniać na rynek dalej.

"Myśląc Ojczyzna" prof. dr hab. Piotr Jaroszyński

2008-06-05T08:58:00.001-07:00

"Myśląc Ojczyzna" prof. dr hab. Piotr Jaroszyński
"Myśląc Ojczyzna"
prof. dr hab. Piotr Jaroszyński (2008-06-03)
Felieton
słuchaj zapisz
Władysław Konopczyński, pseud. Dantyszek, Korzonek (ur. 26 listopada 1880 w Warszawie, zm. 12 lipca 1952 w Młyniku koło Ojcowa), historyk polski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Polskiej Akademii Umiejętności, współtwórca i pierwszy redaktor naczelny Polskiego Słownika Biograficznego.

Był synem Ignacego (inżyniera komunikacji, uczestnika powstania styczniowego) i Ludwiki z Obrąpalskich, bratankiem Emiliana (pedagoga, dyrektora IV Gimnazjum w Warszawie). Szwagrem Władysława Konopczyńskiego został prawnik, profesor Uniwersytetu Warszawskiego Karol Lutostański.

Uczęszczał do Gimnazjum W. Górskiego i IV Gimnazjum w Warszawie (1891-1899), działając aktywnie w młodzieżowych kółkach politycznych i samokształceniowych. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1899-1904, kończąc studia ze stopniem kandydata nauk prawnych i politycznych na podstawie pracy Przyczynki do kwestyi powstania liberi veto) oraz historię na Uniwersytecie Lwowskim (1907-1908, 1908 doktorat pod kierunkiem Szymona Askenazego). Był nauczycielem historii w IV Gimnazjum w Warszawie, wykładał także w Towarzystwie Kursów Naukowych tamże. Na podstawie pracy Polska w dobie wojny siedmioletniej (przygotowanej pod kierunkiem Wacława Tokarza) habilitował się w 1911 na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1913 został docentem w Katedrze Historii Powszechnej Uniwersytetu Jagiellońskiego; lata 1914-1916 spędził w Szwecji. W 1917 mianowany profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Historii Polski Nowożytnej i Najnowszej, profesorem zwyczajnym został w 1921. W 1939 objął funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego, zachowując ją formalnie przez cały okres wojny. Znalazł się w gronie pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego, zatrzymanych w ramach Sonderaktion Krakau; był więziony w Krakowie, Wrocławiu i obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, gdzie organizował wykłady i dyskusje naukowe. Po zwolnieniu w lutym 1940 brał udział w tajnym nauczaniu, wykładając historię nowożytną na Tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wojnie powrócił do pracy na uniwersytecie; w 1948, oskarżany o publikacje "szowinistycznie obciążone" i przepojone "furią rasistowską", został zmuszony do rezygnacji z pracy. Ostatnie lata życia spędził w posiadłości w Młyniku, chorując na niewydolność serca.

W 1908 został członkiem rzeczywistym, a w 1929 członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego; w latach 1925-1926 wchodził w skład Zarządu towarzystwa. W 1922 został członkiem-korespondentem, w 1933 członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Pełnił funkcję sekretarza (1917-1921), później przewodniczącego (1945-1949) Komisji Historycznej PAU, w latach 1931-1949 przewodniczył Komitetowi Redakcyjnemu Polskiego Słownika Biograficznego, wydawanego przez PAU. Należał również do Towarzystwa Historycznego we Lwowie (1913 członek-założyciel Oddziału Krakowskiego), Polskiego Towarzystwa Historycznego (1946-1952 przewodniczący Oddziału Krakowskiego, 1947 prezes Zarządu Głównego), Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Związku Inteligencji Polskiej, Szwedzkiej Akademii Literatury, Historii i Archeologii, Towarzystwa Naukowego w Lund, Królewskiego Towarzystwa dla Wydawania Źródeł do Dziejów Skandynawii w Sztokholmie, Towarzystwa Żeglugi Polskiej.

Był także aktywny politycznie. W 1918 był członkiem Organizacji Narodowej, w latach 1922-1927 pełnił mandat poselski z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Krytykował politykę Józefa Piłsudskiego (m.in. na łamach "Trybuny Narodu"). W czasie wojny polsko-bolszewickiej był instruktorem artylerii. Został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim szwedzkiego Orderu Gwiazdy Polarnej oraz Krzyżem Oficerskim francuskiej Legii Honorowej.

Zainteresowania naukowe Władysława Konopczyńskiego obejmowały historię Polski XVI i XVII wieku, historię państwa i prawa polskiego, historię parlamentaryzmu europejskiego, edytorstwo i biografistykę. Jest uważany za współtwórcę (obok Wacława Sobieskiego) tzw. nowej historycznej szkoły krakowskiej. Prowadził wieloletnie badania archiwalne (w Wiedniu, Dreźnie, Paryżu, Londynie. Kopenhadze, Berlinie), gromadząc liczne materiały do dziejów politycznych Polski w połowie XVIII wieku. Badał genezę i znaczenie konfederacji barskiej. Zainicjował prace nad utworzeniem polskiego ośrodka dokumentacyjno-informacyjnego. Przygotował do wydania m.in. Dyaryusze sejmowe z wieku XVIII (1911-1937, 3 tomy), Pamiętniki Stanisława Augusta Poniatowskiego (1915, ze Stanisławem Ptaszyckim), Materiały do dziejów wojny konfederackiej 1768-1774r. (1931), Reforma elekcji czy naprawa Rzeczypospolitej (1949, wybór tekstów politycznych z XVIII wieku). Współpracował z Wielką Encyklopedią Powszechną Ilustrowaną (1902-1914), "Biblioteką Warszawską", "Gazetą Polską", "Kwartalnikiem Historycznym", "Przeglądem Historycznym", "Przeglądem Polskim".

W 1921 zgłosił projekt wydania Polskiego Słownika Biograficznego. Po dziesięciu latach idea doczekała się realizacji i Konopczyński został pierwszym redaktorem naczelnym wydawnictwa (1931), publikując do wybuchu wojny cztery tomy (do początku litery "D"); po przerwie wojennej słownik wznowiono i pod redakcją Konopczyńskiego ukazały się kolejne dwa tomy (do połowy litery "F"). W 1948, wraz z przymusową emeryturą redaktora, nastąpiła kolejna przerwa w wydawaniu; tom VII ukazał się już po śmierci Konopczyńskiego w 1958. W gronie studentów Konopczyńskiego byli przyszli redaktorzy Polskiego Słownika Biograficznego - Kazimierz Lepszy i Emanuel Rostworowski, a także m.in. Józef Feldman.

Who is trying to change the Polish-Poland history? watch the film " Upside Down "

2008-04-30T12:04:00.001-07:00

Who is trying to change the Polish-Poland history? watch the film " Upside Down "

DLACZEGO OBECNY Minister Spraw Zagranicznych nie chce Propagowac tego wspanialego filmu o Polsce?

Panie Ministrze Sikorski niech pan zmieni swoje zdanie! Gdzie Pan sie
urodzil? Tak Polski i Polakow w kraju i na obczyznie pan powinien wspierac!!
Polsce trzeba tej swiadomosci narodowej.

Film „Upside Down” watch

ukazuje brak wiedzy i nieświadomość światowej opinii publicznej używającej określenia „polskie obozy koncentracyjne”, w odniesieniu do obozów zorganizowanych przez Niemców na okupowanych ziemiach polskich। Film powstał z inicjatywy kanadyjskiej Polonii przy wsparciu finansowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych (i osobiście Anny Fotygi), które na ten cel przeznaczyło 250 tysięcy złotych।

Prosimy o dotacje dla Niepodleglego Radia Maryja

Konta złotówkowe- PKO BP S.A. II/O Toruńnr 69 1020 5011 0000 9602 0012 9130- Bank Pocztowy S.A. O/Toruńnr 77 1320 1120 2565 1113 2000 0003z dopiskiem: "Dar na cele kultu religijnego"
Konta walutoweEUR - PKO BP S.A. II/O Toruńul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruńnr 65 1020 5011 0000 9602 0105 7298Funty GBP - PKO BP S.A. II/O Toruńul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruńnr 08 1020 5011 0000 9502 0105 7306Dolary USD - PKO BP S.A. II/O Toruńul. Grudziądzka 4, 87-100 Toruńnr 13 1020 5011 0000 9302 0105 7314(Ofiarodawcy spoza Polski przed numerem konta winni dopisać symbol PL, a po numerze: SWIFT - BPKOPLPW)
Konto w USARADIO MARYJA, P.O. BOX 39565CHICAGO, IL 60639-0565
Konto w KanadzieSt। Stanislaus - St. Casimir's Polish Parishes - Credit Union Limited40 John St., Oakville, ONT L6K 1G8Numer konta: 84920

Nic nie ma dla mnie Ja tylko jestem Polski Patriota w Washington DC

Ku chwale ojczyzny! dla dobra nas wszystkich

Alex Lech Bajan
Polish AmericanCEORAQport Inc.2004 North Monroe StreetArlington Virginia 22207Washington DC AreaUSATEL: 703-528-0114TEL2: 703-652-0993FAX: 703-940-8300sms: 703-485-6619EMAIL: office@raqport.comWEB SITE: http://raqport.com/

Polacy Prosimy o wyslanie PROTESTU DO MINISTRA MSZ RADOSLAWA SIKORSKIEGO O NIE PROPAGOWANIE TEGO FILMU ZAPLACONEGO PRZEZ POLAKOW.

DANE DO WYSLANIA PROTESTU
Ministerstwo Spraw Zagranicznych / Ministry of Foreign Affairs

Rzecznik Prasowy: kontakty z mediami / Spokesman: cooperates with the media

rzecznik@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239356
fax (+48-22) 5239099

Informacja konsularna: praktyczne informacje dla wyjeżdżających lub przebywających za granicą / Consular Information: information for Polish citizens abroad

tel. (+48-22) 5239451

Departament Konsularny i Polonii: sprawy konsularne (opieka konsularna, wizy) oraz sprawy dot. Polonii za granicą / Department of Consular and the Polish Diaspora Affairs: supervises the work of Polish consular offices and officers, ensures protection of Poland ’s rights and interests abroad as well as of those of Polish nationals and legal persons in foreign countries, elaborates guidelines for cooperation with other nations in the field of movement of persons as well as visa, migration and asylum policies, is involved in protection of rights of Polish communities abroad, authenticates Polish documents meant for use abroad

msz_konsul@ikp.pl
tel. (+48-22) 5239444
fax (+48-22) 5238029, 523887

Departament Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej: otoczenie międzynarodowe, stosunki międzynarodowe, główne kierunki aktywności międzynarodowej RP / Department of Strategy and Foreign Policy Planning: analyses the international environment of the Republic of Poland, elaborates strategies of Poland ’s activities on the international forum, cooperates with scientific institutions, drafts the minister’s exposés as well as reports setting out main Polish foreign policy objectives for the next year

dsip@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239051
fax (+48-22) 5238051

Departament Unii Europejskiej: sprawy związane z UE / Department of the European Union: is engaged in Poland ’s policy towards European nations

due@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239175
fax (+48-22) 6210213

Departament Polityki Wschodniej: sprawy związane z działalnością Wspólnoty Niepodległych Państw, Wspólnoty Demokratycznego Wyboru, Grupy GUAM, Szanghajskiej Organizacji Współpracy, Organizacji Czarnomorskiej Współpracy Gospodarczej, Wspólnej Przestrzeni Gospodarczej, Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym, Euro-Azjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej, Związku Białorusi i Rosji / Department of Eastern Policy: matters connected with the activity of the Community of Independent States, Community of Democratic Choice, GUAM Group, Shanghai Cooperation Organization, Black Sea Economic Cooperation, Common Economic Area, Collective Security Treaty Organization, Eurasian Economic Community, Union of Belarus and Russia

dpw@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239250
fax (+48-22) 5238232

Departament Polityki Bezpieczeństwa: problemy bezpieczeństwa i obronności RP / Department of Security Policy: deals with security and defense-related issues, with due account of threats posed to security of Poland , attends on the cooperation of the Republic of Poland with NATO, WEU and OSCE, as well as with the European Union with regard to the Common European Security and Defense Policy, assists Poland ’s representatives working on NATO projects, is involved in conventional arms control, assists representatives of the Republic of Poland engaged in pursuit of disarmament initiatives, is responsible for the international cooperation of defense industries

dpb@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239205
fax (+48-22) 6285841
fax (+48-22) 5238049

Departament Prawno-Traktatowy: umowy międzynarodowe, dla których ministrem właściwym jest Minister Spraw Zagranicznych / Department of Legal and Treaty Issues: watches over performance of the minister’s responsibilities ensuing from provisions on international agreements, exercises supervision over the implementation of international agreements concluded by the Republic of Poland , in respect of the minister’s area of responsibility, participates in negotiating international agreements, opines on issues related to public and private international law, keeps an archive of all texts of international agreements and related documents, deals with human rights and ethnic minority-related issues, provides extensive assistance to persons representing Poland before international human rights protection bodies

dpt@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239424
fax (+48-22) 5238329

Departament Systemu Narodów Zjednoczonych i Problemów Globalnych: współpraca RP z organizacjami i organami Narodów Zjednoczonych / Department of the United Nations System and Global Issues: is involved in Poland ’s cooperation with organizations and organs of the United Nations’ system, ensures assistance to Poland ’s representatives in the disarmament-related work of UN bodies and organizations, handles the issue of Poland ’s participation in peacekeeping operations of the United Nations, coordinates establishment of Poland ’s positions with regard to global problems, deals with cooperation for development.

dsnz@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239400
fax (+48-22) 6210217

Departament Współpracy Rozwojowej: problematyka międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju, obsługa narodowego programu współpracy rozwojowej, współpraca z instytucjami pomocowymi UE, OECD (DAC) i Systemu NZ / The Development Co-operation Department: foreign assistance that includes development assistance and support for the process of building democracy and a civil society.

dwr@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5238073
fax (+48-22) 5238074

Departament Zagranicznej Polityki Ekonomicznej: tworzenie założeń zagranicznej polityki ekonomicznej RP oraz sprawy związane z członkostwem RP w OECD, Światowej Organizacji Handlu, Banku Światowym, Międzynarodowym Funduszu Walutowym, Europejskim Banku Inwestycyjnym i Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju / Department of Foreign Economic Policy: helps work out guidelines for Poland ’s external economic policy, analyses main problems and trends in international economic relations, evaluates the economic security of the Republic of Poland , participates in projects undertaken in connection with Poland ’s membership of the Organization for Economic Cooperation and Development, and of the World Trade Organization

dzpe@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239203
fax (+48-22) 5239149

Departament Europy: sprawy dotyczące państw kontynentu europejskiego (z wyłączeniem kwestii wizowych i konsularnych oraz organizacji międzynarodowych) / Department of Europe: is engaged in Poland ’s policy towards European nations and its cooperation with the said nations, collects information on the political, economic, scientific and cultural situation in particular European nations, is in charge of bilateral consultations and official visits, exercises supervision of the work of Polish diplomatic missions in Europe

de@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239757
fax (+48-22) 5239764
fax (+48-22) 5239817

Departament Ameryki: sprawy dotyczące państw kontynentu amerykańskiego (z wyłączeniem kwestii wizowych i konsularnych) oraz organizacji regionalnych : OPA, NAFTA, MERCOSUR, FTAA / Department of the Americas: is engaged in Poland ’s policy towards nations of the Americas and its cooperation with the said nations, collects information on the political, economic, scientific and cultural situation in particular American nations, is in charge of bilateral consultations and official visits, exercises supervision of the work of Polish diplomatic missions in the Americas

dam@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239270
fax (+48-22) 6226462

Departament Azji i Pacyfiku: sprawy dotyczące państw regionu Azji i Pacyfiku (z wyłączeniem kwestii wizowych i konsularnych) oraz międzynarodowych organizacji regionalnych: ASEAN, APEC, ASEM, ARF, KNPN, KEDO i innych / Department of Asia and Pacific Region: is engaged in Poland ’s policy towards nations of Asia and the Pacific region and its cooperation with the said nations, collects information on the political, economic, scientific and cultural situation in particular nations of Asia and the Pacific region, is in charge of bilateral consultations and official visits, exercises supervision of the work of Polish diplomatic missions in Asia and the Pacific region

dap@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239302
fax (+48-22) 5239599

Departament Afryki i Bliskiego Wschodu: sprawy dotyczące państw regionu Afryki i Bliskiego Wschodu ( z wyłączeniem kwestii wizowych i konsularnych) oraz międzynarodowych organizacji regionalnych: LPA, DA, OKI, SADC, RWPZ, UMA, COMESSA, ECOWAS, COMESA / Department of Africa and the Middle East: is engaged in Poland ’s policy towards nations of Africa and the Middle East and its cooperation with the said nations, collects information on the political, economic, scientific and cultural situation in particular nations of Africa and the Middle East , is in charge of bilateral consultations and official visits, exercises supervision of the work of Polish diplomatic missions in Africa and the Middle East

dabw@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239583
fax (+48-22) 5238113
fax (+48-22) 6287819

Departament Systemu Informacji: polityka zagraniczna Polski, witryny internetowe Ministerstwa oraz placówek zagranicznych, działalność Rzecznika Prasowego MSZ / Department of Information System: is in charge of the system of storing, processing and circulating information within the Ministry and in Polish diplomatic missions, prepares and disseminates information on Poland ’s foreign policy, cooperates with the media in conveying information regarding the work of the Polish foreign service, handles accreditation of foreign correspondents

dsi@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239318
fax (+48-22) 6283353

Departament Promocji: akcje i materiały promujące Polskę za granicą / Department of Public Diplomacy: is in charge of promotion of the Republic of Poland abroad and elaborates appropriate strategies serving that end, encourages contacts with various social groups in foreign countries, focusing on opinion-forming circles, is responsible for creating a positive image of Poland abroad

dprom@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239975
fax (+48-22) 5239898

Protokół Dyplomatyczny: sprawy dotyczące korpusu dyplomatycznego akredytowanego w RP / Diplomatic Protocol: is in charge of visits by heads of state and government as well as those by ministers of foreign affairs, makes arrangements for audiences of foreign diplomats accredited to Poland with Polish top-level state officials, makes arrangements for and provides catering services to diplomatic functions, handles accreditation and exequatur of representatives of foreign states to Poland , watches over the observance of diplomatic and consular privileges and immunities.

pd@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239220
fax (+48-22) 5239617

Biuro Kadr i Szkolenia: sprawy dotyczące kwestii kadrowych (aplikacje, praktyki) oraz szkoleniowych / Human Resources Bureau: is in charge of matters pertaining to employment contracts of personnel both in the ministry and in Poland ’s foreign missions, supervises observance of provisions of labor law in the ministry, deals with employment policy of the ministry pertaining to Poland ’s foreign missions, handles matters related to old-age and disability pensions of the ministry’s employees, supervises and coordinates periodical appraisals of employees’ performance, provides attendance on the ministry’s disciplinary commission and keeps its archive, organizes recruitment to the diplomatic and consular service, runs professional training courses for employees and their families

biuro.szkolenia@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239231
fax (+48-22) 5239763

Biuro Administracji i Finansów: inwestycje realizowane przez MSZ, administracja nieruchomościami Skarbu Państwa położonymi poza granicami Polski / Bureau of Administration: is in charge of State Treasury property abroad administered by MFA, handles investment projects and property repairs in Poland ’s missions abroad, ensures provision of necessary equipment and materials.

ba@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239700
fax (+48-22) 6210317
fax (+48-22) 5239789

Sekretariat Ministra: prowadzi sprawy związne z działalnością Ministra Spraw Zagranicznych,zapewnia obsługę Ministra w zakresie jego współpracy z Prezydentem RP, Sejmem i Senatem, Prezesem i członkami Rady Ministrów, Najwyższą Izba Kontroli oraz innymi organami administracji rządowej, samorzadu terytorialnego, partiami politycznymi, instytucjami, stowarzyszeniami i innymi organizacjami; prowadzi sprawy dotyczące patronatów i zaproszeń skierowanych do Ministra Spraw Zagranicznych jako resortu / Secretariat of the Minister: renders services to the minister pertaining to his cooperation with public administration bodies, provides secretarial and clerical attendance on the ministry’s leadership, is in charge of the minister’s agenda, coordinating his visits and appointments

sm@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239201

Biuro Dyrektora Generalnego: funkcjonowanie Ministerstwa Spraw Zagranicznych jako resortu / Bureau of the Director-General: attends on the Director-General of the foreign service, supervises organization and functioning of both the ministry and Poland ’s foreign missions, is in charge of lawmaking and ensures legal aid within the ministry, is responsible for the exercise of scrutiny in the ministry and Poland ’s foreign missions, notably for audit and internal scrutiny, supervises the execution of public procurement in the ministry and Poland ’s foreign missions

bdg@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5238122
fax (+48-22) 5238139

Archiwum: archiwum MSZ / Archives: keeps and allows access to the ministry’s archival resources, prepares historical documentation for the ministry, establishes principles governing circulation of unclassified documents, makes subscriptions for foreign press

arch@msz.gov.pl
tel. (+48-22) 5239380
fax (+48-22) 5239109

Zwiększenie do 2020 r. udziału energii ze źródeł odnawialnych w bilansie paliwowo-energetycznym do 15 proc. jest nierealne. Co na to Bruksela?

2008-04-21T12:40:00.000-07:00

Zwiększenie do 2020 r. udziału energii ze źródeł odnawialnych w bilansie paliwowo-energetycznym do 15 proc. jest nierealne. Co na to Bruksela?
Prof. Jan Szyszko (2008-04-21)
Aktualności dnia
słuchaj zapisz

Piroliza, dysocjacja i spalanie w analizie termicznej węgla

2008-03-30T13:12:00.000-07:00

New Era of Energy Culture:Massive Production of Hydrogen, Safe and Low Cost*

New Era of Energy Culture:Massive Production of Hydrogen, Safe and Low Cost*
Massive Production of Hydrogen, Safe and Low Cost*
Fields of major contribution by Dipl.Eng. Bohdan Maciej Zakiewicz , PhD

SUMMARY FOR INITIAL PROJECT IN POLAND
SEVEN ROCKS MINING in partnership with ALCHEMIX CORPORATION is commercializing HydroMax®-UnComCoal®, a technology that produces hydrogen and syngas at a fraction of the costs of current methods. The primary inputs are steam and a carbon source such as petroleum coke, coal, municipal waste, biomasses or shred tires.
The most prevalent, safest and stable source for energy is represented by the enormous worldwide reserves of conventional COAL, which can be effectively exploited to produce low-cost energy for coal-rich nations for many years to come.
It is now evident that in comparison with many other contemporary technologies, our Five Packages of technologies, which were proven in practice, represent to the World the economically realistic solution for hydrogen production on a sufficiently large industrial scale that will pragmatically serve to supply current and future large-scale industrial and commercial requirements.
The packages of technologies are referred to as follows:
1.HYDROMAX® Hydrogen Production: The Finalist of the 5th Annual Platts Global Energy Award
The proposed first stage of the industrial project will be build in Poland as a smaller scale HydroMax plant that will produce about 21 million standard cubic feet per day (583,399 cubic meters per day) of hydrogen, then followed by a large scale commercial plant to produce 100 MMscfd (2,777,000 cubic meters per day).
The HydroMax Hephaestus-Reactor is a container filled with liquid metal alloy, working as a catalyst. The hydrogen is generated from pulverized clean coal reacting with steam in the presence of the catalyst. Cost of production of the Hydrogen is 20 times cheaper compared to the least expensive conventional method of hydrogen production. Ammonia is 4 times cheaper, Methane and derivatives is 8-11 times cheaper.

2.UNCOMCOAL® In initial stages of development of the New Culture of World Energy, the feedstock will be pulverized coal and steam, which will be substituted in further stages by carbon oxide (CO) generated from the underground combustion of coal under stochiometric conditions and reacting with steam in a catalytic reactor. The UNCOMCOAL system serves to additionally decrease the cost of production and to eliminate any underground mining and environmental pollution at the surface.

3.HYDROGENET® For the future development, hydrogen pipeline networks will be extended to the few hundreds of kilometers. The potential capacity of one horizontal drilling rig to extend pipelines is approximately 1.0 km per 10 hrs shift, 2.0 km per day.

4.Q-HYDROGEN® The highest quality and low cost (QH) hydrogen is primarily required as a basic fuel for Fuel Cells to produce electrical power and water.

5.SF-HYDROGEN® designates SECURITY & FLEXIBILITY systems, being comprised of protection of ANTI: - terrorist energy supply system, theft & vandalism-disruption of supply-pollution protection - seismic activity -bad climatic conditions-catastrophe of storages (no big storages). All as Environment Friendly Syst.
ECONOMIC IMPACT: Two Hydromax-UnComCoal plants, as programmed to build initially in Poland, will cost approximately US$ 350 MM and generate: US$ 250 MM per year. Simultaneously the similar plants are planned to build in Czech Rep. and other countries requiring low cost energy.

(Text of the papers to be read at Weimar Triangle Group (Poland, Germany, France at 07.10.04 in Warsaw))

Ladies and Gentlemen, Dear Club-Fellows united in a desperate struggling for protecting the World from threat of energy’s deficit terror.

In my life, I have been witnessing several times such a threat, and always there was ultimately looming of some solution or even “two”. And, surprisingly, life afterwards did not look like being after deluge. However almost always after the so called “energy crisis) we were surely less wealthy, because the price of energy jumped up.
In early 1960ies, we in Poland, were very close to became independent from foreign gas supply, due to positive results achieved by my corporation and Polish Main Mining Institute from underground trial gasification of the coal deposit in Polish Silesia and Czech’s Ostrava regions. Unfortunately, the political relations was not in favor. The both projects were shut down.
During president Carter, in late 1970ies the very attractive economically project of underground gasification of the local huge lignite deposit Glendale in Texas, promoted by OLIN Corporation had been managed technologically by my group. After quite serious advancing, it was shut down, due to the proclamation made by my beloved newly elected president Reagan, who justifiably believed that United States does not have an energy crisis, and synthetic hydrocarbons are not needed. Exxon had lost $900,000,000 in Rocky Mountains on stopping their mining/processing operation on oil shales, and Olin & Partners lost only $20,000,000.
Few other attempts to develop the underground gasification in Belgium, England, Russia and others, have failed due to ineffective technologies.
All of above was a said reason, which is forcing us now to desperate struggling in search for the new technologies in energy culture.
The big concern is a good thing in progressing of the new technologies, however forgetting about a good past experiences is a grave mistake.
Trying to avoid such a mistake, our group of specialists were continuing the enhancement of our experience gained in the past operations in mining and processing of combustible feedstock. We were initiating some of those operation, supervising, designing technologically, assisting and merging our initiatives with the others, worldwide.

The result of our 45 years of such a work, I have a pleasure to present today to the respectable audience in comprehensive mode.

On the start, in mimicking President Reagan, I would like to express my current view on energy problems, as follows:
There is no thread of energy crisis and no reason to spread the terror of soaring with oil/gas prices, as long as:
1. we have talent and ability to put together pieces of existing technologies in coherent and logical systems, which are capable to produce hydrogen in a massive scale,
2. we have worldwide non-exhaustible resources of water, the biggest resource of energy,
3. we have worldwide almost non-exhaustible coal resources, which can be in the future replaced by another renewable source of accumulation of son energy – a waste-type biomasses with their carbon content being encased.
4. we will harness the nonsense of suppressing of the free emission of CO2, instead of promoting the recycling of CO2 in nature through better imbibition by the plant’s photosynthetic catalytic reaction, activated by increased fertilization of the sulphur.
We need oxygen, carbon dioxide, carbon and water alike for our life and future existence.
5. we have a sincere desire to change the bad pattern and thread of the energy crisis, by consequent and persistent introduction in the large industrial scale the existing and known technologies of inexpensive hydrogen production.

We call the above, the ground base for a New Energy Culture.

The following presentation will briefly highlighting our technological bases for the:

New Era of Energy Culture:
Massive Production of Hydrogen, Safe and Low Cost*
Fields of major contribution by Dipl.Eng. Bohdan Maciej Zakiewicz , PhD

SUMMARY FOR INITIAL PROJECT IN POLAND

SEVEN ROCKS MINING in partnership with ALCHEMIX CORPORATION is commercializing HydroMax®-UnComCoal®, a technology that produces hydrogen and syngas at a fraction of the costs of current methods. The primary inputs are steam and a carbon source such as petroleum coke, coal, municipal waste, biomasses or shred tires.

The most prevalent, safest and stable source for energy is represented by the enormous worldwide reserves of conventional COAL, which can be effectively exploited to produce low-cost energy for coal-rich nations for many years to come.
It is now evident that in comparison with many other contemporary technologies, our Five Packages of technologies, which were proven in practice, represent to the World the economically realistic solution for hydrogen production on a sufficiently large industrial scale that will pragmatically serve to supply current and future large-scale industrial and commercial requirements.

The packages of technologies are referred to as follows:

1. HYDROMAX
2. UNCOMCOAL
3. Q-HYDROGEN
4. HYDROGENET
5. SF-HYDROGEN

1. HYDROMAX® Hydrogen Production: The Finalist of the 5th Annual Platts Global Energy Award.
The proposed first stage of the industrial project will be build in Poland as a smaller scale HydroMax plant that will produce about 21 million standard cubic feet per day (583,399 cubic meters per day) of hydrogen, then followed by a large scale commercial plant to produce 100 MMscfd (2,777,000 cubic meters per day).
The HydroMax Hephaestus-Reactor*) is a container filled with liquid metal alloy, working as a catalyst. The hydrogen is generated from pulverized clean coal reacting with steam in the presence of the catalyst. Cost of production of the Hydrogen is 20 times cheaper compared to the least expensive conventional method of hydrogen production. Ammonia is 4 times cheaper, Methane and derivatives is 8-11 times cheaper.
_________________________________________________________________________________
*) The most appropriate nick-name relating to the nature of the HYDROMAX Reactor:
Hephaestus vel Vulcan (God of Fire and Metalwork, son of Hera and Zeus).

The special consideration is given to Poland, where there exists an abundant amount of coal in the Silesia mining region and great demand for ammonia fertilizer plants. A smaller plant should be built first to help the scalability of the HydroMax process and to serve later as an optimizer for various type of feedstock.
The HydroMax Reactor is a container filled with liquid metal working as a catalyst. The hydrogen is generated from pulverized clean coal reacting with steam in the presence of the catalyst. Cost of
production of the hydrogen is 20 times cheaper then the least expensive existing, conventional method of hydrogen production.
(Slides and explanations)

2. UNCOMCOAL® In initial stages of development of the New Culture of World Energy, the feedstock will be pulverized coal and steam, which will be substituted in further stages by carbon oxide (CO) generated from the underground combustion of coal under stochiometric conditions and reacting with steam in a catalytic reactor. The UNCOMCOAL system serves to additionally decrease the cost of production and to eliminate any underground mining and environmental pollution at the surface.
(Slides and explanations)

3. HYDROGENET® For the future development, hydrogen pipeline networks will be extended to the few hundreds of kilometers. The potential capacity of one horizontal drilling rig to extend pipelines is approximately 1.0 km per 10 hrs shift, 2.0 km per day.
(Slides and explanations)

4. Q-HYDROGEN® The highest quality and low cost (QH) hydrogen is primarily required as a basic fuel for Fuel Cells to produce electrical power and water.
Very expensive hydrogen produced from conventional processes often contains high levels of carbon monoxide (CO) that poisons or degrades the expensive platinum catalysts that convert hydrogen into electricity. The latter deteriorates fuel cell efficiency and substantially increases the cost of power, which is sufficiently expensive already. CSRM’s process named Q-Hydrogen serves to separate the highest purity hydrogen from all other gasses that are generated in the HYDROMAX process (details of this process are strictly protected from publication).

5. SF-HYDROGEN® designates SECURITY & FLEXIBILITY systems, being comprised of protection of ANTI: - terrorist energy supply system, theft & vandalism-disruption of supply-pollution protection - seismic activity -bad climatic conditions-catastrophe of storages (no big storages). All as Environment Friendly Syst.

A. ECONOMIC IMPACT: Two Hydromax-UnComCoal plants, as programmed to build initially in Poland, will cost approximately US$ 350 MM and generate: US$ 250 MM per year. Simultaneously the similar plants are planned to build in Czech Rep. and other countries requiring low cost energy.

1. Hydrogen: $0.76 per 1.0 mln kcal, compared to the current cost of $15 per 1.0 mln kcal for hydrogen produced from natural gas (methane). This means that our hydrogen is (20 times cheaper) than conventional methods.

2. Methane: $2.28 per 1.0 mln kcal, compared to the current cost of $25.21 per 1.0 mln kcal (11 times cheaper).

3. Ammonia: $59.00 per ton, compared to the current cost of $238.00 per ton (4 times cheaper), which will create an entirely new paradigm in the economics of fertilization and will revolutionize and revitalize the agrarian economy).

4. Similar or even superior economical effects are accomplished over the entire spectrum of hydrogen derivative products, for example:

4.1. ammonia
4.2. generator gas for energy production
4.3. methanol
4.4. ethanol
4.5. gasification and liquefaction of the coal and heavy hydrocarbon crude
4.6. revitalization of the old, wasted oil crude deposits
4.7. desulphurization of hydrocarbons and coal
4.8. refining and processing of crude oil
4.9. hydrogen for consumption products
4.10. better processing and utilization of the wastesliquidation of the toxic wastes
4.11. generation of the electricity in fuel cells
4.12. mining and processing some metal deposits
4.13. utilization of the wastes created in production of electric and thermal energy

NOTE: Most recently, there is special interest from the Polish Chemical Industry for mass-production of ammonia and methanol

B. WHY OUR HYDROGEN TECHNOLOGY IS GAINING WORLD ATTENTION

1. INEXPENSIVE PRODUCTION OF HYDROGEN ON A MASSIVE SCALE, WITH NO COMPETING TECHNOLOGIES.

2. READY AVAILABILITY TO FEED STOCKS: Water & coal (HydroMax), coal combustion gases (UNCOMCOAL), as well as other coal-containing materials are easily available and attainable.

3. AVAILABLE RESERVES of such appropriate feed stocks are practically unlimited.

4. ACCESSIBILITY TO THE RESERVES: Resources can be extracted from the surface with the SDS System from depths of around 2,000 meters, and without any men having to work underground.

5. TECHNOLOGIES: HYDROMAX & UNCOMCOAL have been available, proven and perfected over the last 15 years.

6. TRANSPORT & STORAGE TECHNOLOGY (HYDROGENET): Available for distribution of hydrogen through a small-diameter horizontally drilled pipeline network. NO large storage facilities for the hydrogen are required.

7. HYDROGEN GENERATORS AND PIPELINE NETWORK PROVIDE FOR MAXIMUM SECURITY & FLEXIBILITY: The required consumption of each client’s plant can be flexibly adjusted to the output from each Hydrogen Generation Plant without sacrificing efficiency. Generators and pipelines can be securely placed in deep underground chambers and drilled bore-holes. No tank storage is required. Any potential damage from terrorist or seismic action will not have the ability to interrupt the supply of the hydrogen to receivers.

C. FINAL REMARKS.

1. The search for and subjugation of new and inexpensive forms of energy has become an economical challenge and primary focus of many nations both rich and poor. Recent crisis’s affecting the economics of conventional coal mining have vastly accelerated the panic in the energy markets, demonstrated by dramatic rises in energy costs that are destabilizing the entire consumer and industrial markets.

2. Concurrently, prices of crude oil are soaring beyond any previous expectations and predictions (recent prices above $45 per barrel). Large oil companies (Shell for example) are forced to disclose the real AMOUNTS and values of their inventories of oil reserves, leading to shameless reduction of the reserves. Who will be the next to join the crowd? The oil market has become nothing more than a gambling place.

3. Coal, crude and natural gas are still available in sufficient quantities and desperately needed, but their cost of recovery is rising systematically with no hope of decreasing. These mineral resources have become the most vulnerable sources of lost energy and of non-stability in the energy markets.

4. The most powerful, however not omnipotent source for energy, is NUCLEAR ENERGY, which can be fed with large uranium resources over prolonged periods of time. This energy is neither cheap nor available to many energy-hungry nations. Of course it is also not generally accepted as being “safe”, whether during wartime conditions or now even during relatively peaceful times due to the pervasive threat of terrorism. Despite its gigantic power potential, nuclear power production is still highly overshadowed by the conventional thermal energy generated from coal, crude, gas and other combustibles.

5. Can instead, the most prevalent, safest and stable source for energy represented by the enormous worldwide reserves of conventional COAL be effectively exploited to produce low-cost energy for coal-rich nations for many years to come? Can the known disadvantages and high cost of traditional mining and processing be replaced with improved and more economical technologies?

The answer to both questions is: Yes! In our current possession is the most powerful, highly economical technology for production of the most desired product and almost omnipotent energy source, being HYDROGEN, which can be generated inexpensively and in massive quantities from COAL and WATER.

6. For many years, the idea of introducing hydrogen power into the world economy has been promoted vigorously. However, all existing methods of production have been based upon conventional chemical conversion utilizing high-cost natural gas or electric energy.

HYDROGEN PRODUCTION SUPPORTED WITH
PRO-ECOLOGICAL MINING SYSTEM
New Era in Mining Culture: Bore-Hole Mining

1. Armies of hard working miners all around the globe are losing their jobs. Mines are closing due to lack of management’s compassion, imagination and technology. The old methods of trading minerals for the lives of miners have become relics. However: “Everything begins with mining” (according to National Mining Association, USA 2000), and mining will still remain a major and solid source of a Nation’s prosperity and safety for many years to come.

2. The discreditably-low recoverability factor for most of the traditionally mined minerals can be dramatically increased with Bore-Hole Mining, which will create surplus values and surplus quantities of the natural mineral and oil reserves of the World.

3. OIL, MINERALS and METALS are sources of the wealth and prosperity of the major powers as well as many smaller nations. Unfortunately, they also represent a target of greed, corruption, thirst for possession and motivation for war and conquest.

4. If mankind is truly interested in maintaining safety and peace in the world over a prolonged period of time, then a revolution in mining and re-evaluation of the resources and values of the deposits is inevitably required. It should lead any political and economic efforts to maintain safety and peace in the world.

Can we change the traumatic current situation in mineral mining and management on a worldwide scale? The answer is absolutely “Yes”, and not only is it possible, but it is already available with a full and ready complement of technologies, tools and experience.

1. The main element of the New Era in Mining Culture can be realized with current technology that has been in use and perfected over the last 15 years, involving a so-called Bore-Hole Mining System exemplified by SUPER DAISY SHAFT (SDS). The SDS network is comprised of a multitude (from seven to four hundred) of small diameter multi-functional, multi-tubular, directional bore-holes, which are referred to as Jet Stingers. These Jet Stingers are extended semi-horizontally from the SDS core to a distance of up to two kilometers and can cover a production/extraction site of more than 12 square kilometers. This means that the one SDS system can reach and control the mining operation of a deposit (with thickness for example of 10m) with reserves of 168,000,000 tons of coal (which is 68% more than the annual output of the entire Polish coal mining industry), 60,000,000 tons of sulphur, 12,000,000 of heavy crude or 288,000,000 tons of salt.

2. Three major patents and know-how technologies direct the BORE HOLE Mining Systems, which have the capability of almost entirely replacing traditional methods of underground mining & extraction:

2.1. PRO-ECOLOGICAL MINING SYSTEM (SDS SYSTEM) FOR SOLID MINERALS.
2.2. THERMO-FLUID CRUDE MINING & PROCESSING
2.3. UNDERGROUND COAL COMBUSTION & GAS/STEAM GENERATION

The above systems represent numerous major benefits to mankind:

A) The recoverability factor of any solid or semi-solid mineral such as coal, lignite, sulphur, heavy crude, salt or soluble metals can be improved from the current 30-35%, to 85% and higher.

B) SDS can reach depths of around 2,000 meters to take advantage of deposits that today are not accessible by workers below ground, and to work shallower deposits that have been under-exploited in past operations. Many countries have such available deposits - Poland alone can unlock over half trillion tons of this class of coal deposits.

C) Miners can and must be raised up from the potential tombs of underground mining tunnels and chambers, to work safely at the surface. We can and must replace their hacks with directional drilling turbines operated from the surface that remotely perform disintegration and hydraulic extraction of the mineral run of the deposit, and liquefy and/or gasify the combustibles within a contained underground extraction environment.

D) The labor force can still be employed and retrained, but no miner need be exposed to the danger of losing his life in underground mining. Miners should instead become surface operators of equipment for remote-controlled drilling rigs, cavity back-filling, liquid & gas handling and mineral beneficiation.

E) Surface operations will be designed to utilize the cheapest available source of energy, which will usually still be coal. Underground combustion of coal with the SDS System can deliver clean and inexpensive gas and/or steam for turbines of electric generators at the surface. The electrical energy from the steam “mined” in underground combustion of coal can be produced for less than 1.0 cent per KWh. The same system can produce a CO gas as a feedstock for production of hydrogen, which will be 20 times cheaper when compared to any competitive method.

F) Heat losses are minimized. Almost all heat generated underground from coal combustion is utilized in production of the power steam with our UNCOMCOAL Technology.
In HYDRO-THERMO-DYNAMIC technology that is utilized for molten sulphur recovery, all heat injected into a deposit is contained and preserved in underground storage chambers that have been converted from previously excavated (“skeletonized”) production areas.
A similar process is performed with Heavy Crude recovery with so-called THERMO-FLUID Technology.

G) No gasses are emitted to the atmosphere, and no solid or liquid waste is accumulated around the mines and left behind at the mining operations. The mixture of combustion gasses is separated by diaphragm filters and delivered in a closed system to the receiver through a small-diameter pipeline network.

H) Subsidence of the surface and other traditional mining damage is controlled and prevented. Back-filling of the post-exploitation caverns is an easy process for preventing subsidence of the mining roofs, and is performed with use of our SDS system.

The entire system of modern Bore-Hole Mining of strategic mineral resources combined with the low-cost production of electrical energy from the underground combustion of coal resulting from the SDS system, represents substantial advancements in working conditions, the environment, economic security, peaceful stability and general prosperity for any Nation.

List of major Patents published and pending, which created a base for the Technologies:
“PRO-ECOLOGICAL MINING & ENERGY SYSTEM”

1

Bohdan M. Żakiewicz

Mining of Low Permeability Sulphur Deposits Polish Patent No. 48,717 –1961
(Elements of HC and coal Fluidization)
2 Mining of Non Isolated
Thin Sulphur Deposits Polish Patent No. 57,680 -1969
3 Mining and Confining of Widely Spread Deposits Polish Patent No. 74,993 – 1972
(Elements of HC and coal Fluidization)
4 Mining of Sulphur USA Patent No. 4,249,775 –1981
(Elements of HC and coal Fluidization)
5 Borehole Mining of Solid Mineral Resources USA Patent No 4,289.354 –1981
(Fossils Underground Gasification)
6 Oil Recovery Method and Apparatus USA Patent No. 4,305,463-1981
7 Process of Recovery of the HC from Mineral Oil Deposits USA Patent No 4,550,779 – 1985
(Elements of HC and coal Fluidization)
8 Thermochemical Reforming Process and Plant for Ultra Heavy Crude and Tar European Patent No. 143,626 – 1991
(Elements of HC and coal Fluidization)
9 Recovery and Reforming of Ultra Heavy Tars and Crude Deposits European Patent No. 144,203 – 1991
(Elements of HC and coal Fluidization)
10 Proceso Reformador Thrmo-Chemico y Planta Para Crudo Ultra Posado y Alquitrant Venezuelan Patent No. 48,741-1992
(Elements of HC and coal Fluidization)

11 James K. Kindig Method of Coal Beneficiaton Polish Patent No. 172,524-1992
(Elements for coal purification)
12
Bohdan M. Żakiewicz Recovery & Reforming of Crude at the Heads of Multifunctional Wells and Oil Mining System with Flue Gas Stimulation USA Patent No. 6,318,468 B1-2001
(Elements of HC and coal Fluidization)
13 Pro-Ecological Mining System USA Patent No. 6,679,326 B2-2002
(Elements of HC and coal Fluidization)
14
James K. Kindig Method for Production of Hydrogen & Application Thereof USA Patent No. 2003/0072705 A1
(Elements of HC and coal Fluidization)
15 Method for Production of Ammonia USA Patent No. 6,620,398 B2-2003
(Elements of HC and coal Fluidization)

Additional Information

The above presented Technologies were Awarded by BID in conjunction with high assessment in the forms of organization by one of the chain-type International Technologies Centers (a future Division of the International Bank of Technologies) established in the Czech portion of Cieszyn City (which is divided between Polish and Czech Countries), under the name:

“BOHDAN M. ZAKIEWICZ’s – TECHNOLOGY DEVELOPMENT AND CONSULTING CENTRE”.
Similar Centers are under organization in Warszawa-Poland and in Berlin-Germany.

On behalf of the CONSOLIDATED SEVEN ROCKS MINING, Ltd. GB.
Proprietor of the Commercial and Intellectual Rights:

Dipl.Eng. Bohdan M. Zakiewicz, PhD

Studium aerodynamiki cyrkulacyjnego reaktora fluidalnego w szczególności do pirolizy węgla

2008-03-30T13:11:00.000-07:00

Studium aerodynamiki cyrkulacyjnego reaktora fluidalnego w szczególności do pirolizy węgla

Tytul alternatywny: Study on aerodynamics of circulating fluidized bed reactors particulary for coal pyrolysis

Czasopismo: Zeszyty Naukowe. Chemia / Politechnika Śląska
rok: 2001, z. 143, s. 3--190, bibliogr. 184 poz.

Slowa kluczowe polskie: AERODYNAMIKA, REAKTOR FLUIDALNY, PIROLIZA WĘGLA,

Jezyk: polski

Typ dokumentu: artykuł z czasopisma

Streszczenie angielskie: A scaling up methodology of circulating fluidized bed coal pyrolysis reactor is presented. The reactor operates under the fast fluid-bed conditions with structural, characteristic internal circulation and forced external solids feedback. The principle of reactor operation is typical for other applications of circulating fluidized bed systems including combustion of solid fuels. Achieved results, particulary those concerned with aerodynamics of flow be applied for all types of gas - solid flow including pneumatic conveying. Developed models of particulate solids flow concern mainly coarses particles (group B according to Geldart classification), which are moving under intermediate or turbulent conditions. Suitable correlations are also elaborated for smaller particles (group A according to Geldart classification) to verify proposed mechanisms and models with available literature data. Experimental work was carried out in laboratory cold models for aerodynamics investigations and for process evaluation in PDU scale of the throughput 300kg of coal/h. The results of the run of 6t/h pyrolysis reactor were also used for final validation of developed scaling up procedure. Different solid materials were used for testing, viz.: coal, char, sand, steel beads, poppy seeds, catalyst. The Reynolds and Archimedes numbers for investigated solids are in the range: 60 Ret 1250, 3,5*10 power 3 Ar 6,0*10 power 5. The main results consist of the development of static model of coal pyrolysis in circulating fluidized bed, defining of the region of fast fluidization, elaboration of logistic concept of solid concentration effect on drag coefficient, which can handle both intensification and damping of turbulence. Moreover, the solids loading is correlated with effective particle velocity by introduction of correction factor to terminal velocity in the form of turbulence intensity. The method for the determination of saturation carrying capacity for A and B powders is also presented; it takes into account the effect of riser diameter and developed correlations are discussed in terms of available data. Following saturation carrying capacity, the mechanism of choking is proposed as well as suitable correlations. A core - annulus model for solid - gas flow in fast fluidised bed is developed and the condition of minimum pressure drop of the system it set out. The basic assumption of the model is flow of solids under saturation carrying capacity condition in the core and expanded solids bed in the annulus. The model results are used for the evaluation of the actual residence time os solids applying elaborated equations. The static model of coal pyrolysis in circulating fluidized bed reactor and aerodynamics of gas - solid flow are combined to present criteria for scaling up procedure of the reactor under various operation conditions.

Streszczenie polskie: W pracy przedstawiono metodykę powiększania skali reaktora pirolizy węgla pracującego w reżimie szybkiego złoża fluidalnego charakteryzującego się strukturalną cyrkulacją wewnętrzną oraz wymuszoną cyrkulacją zewnętrzną. Zasada działania reaktora jest typowa dla innych zastosowań cyrkulacyjnych złóż fluidalnych, w tym także spalania paliw stałych. Z tego względu wyniki pracy, w szczególności z zakresu aerodynamiki przepływu materiału sypkiego i gazu, znajdują zastosowanie we wszystkich typach układów dyspersyjnych gaz-ciało stałe, w tym także transportu pneumatycznego. Opracowane modele ruchu cząsteczek ciała stałego dotyczą przede wszystkim materiałów sypkich o większych średnicach (grupa B wg klasyfikacji Geldarta), których opływ odbywa się w zakresie przejściowym i burzliwym , co wypełnia braki w tej dziedzinie wiedzy. W celu zweryfikowania proponowanych mechanizmów zachodzących zjawisk, jak i modeli ruchu opracowano również odpowiednie zależności dla materiałów najczęściej stosowanych dotychczas w badaniach (grupa A wg klasyfikacji Geldarta) i porównano wyniki obliczeń z danymi literaturowymi. Procesowe badania eksperymentalne prowadzono w skali laboratoryjnej w modelach "zimnych", a badania technologiczne - w skali pilotowej (300 kg węgla/h). Wykorzystano również wyniki eksploatacyjne reaktora w skali 6 t węgla/h w celu ostatecznej weryfikacji opracowanej procedury powiększania skali. W pracy stosowano takie materiały sypkie jak: węgiel, karbonizat, piasek kwarcowy, agalit, kulki stalowe, mak, cząstki katalizatora, które charakteryzują się następującymi zakresami liczby Reynoldsa i Archimedesa 60 Ret 1250, 3,5* 10 do potęgi 3 Ar6,0*10 do potęgi 5. Do najistotniejszych elementów pracy można zaliczyć: opracowanie statycznego modelu pirolizy węgla w cyrkulacyjnym reaktorze fluidalnym, zdefiniowanie obszaru istnienia szybkiego złoża fluidalnego, opracowanie koncepcji wpływu koncentracji cząstek ciała stałego na współczynnik oporu cząstek; wykazano, że wpływ ten na rozwój burzliwości strumienia może być zarówno zakłócający jak i tłumiący. Ponadto opracowano koncepcję uwzględnienia wpływu obciążenia transportu na prędkość cząstek, polegającą na wprowadzeniu współczynnika poprawkowego do prędkości unoszenia w postaci odpowiadającej współczynnikowi turbulencji oraz przedstawiono koncepcję zdefiniowania prędkości krytycznej transportu i uwzględnienia wpływu średnicy aparatu wprowadzając teoretyczne podstawy dla równania korelacyjnego dla materiałów sypkich grupy zarówno B, jak i A. Opracowano zależności na prędkość zawału transportu pneumatycznego oraz zinterpretowano mechanizm jego powstawania w wyniku propagacji niestabilności przepływu cząstek w obrębie wpływu ich śladu. Zaproponowano dwustrefowy model przepływu materiału sypkiego w obszarze szybkiego złoża fluidalnego definiując warunki do przepływu cząstek ciała stałego i gazu, zarówno w strefie przyściennej, jak i strefie rdzeniowej. Warunkiem rozwiązania modelu jest osiągnięcie minimalnego spadku ciśnienia w układzie, gdzie parametrem zmiennym jest porowatość strefy przyściennej. Na podstawie dwustrefowego modelu szybkiego złoża fluidalnego wprowadzono zależności w celu obliczania rzeczywistego czasu przebywania cząstek ciała stałego w zależności od parametrów strukturalnych układu oraz - uwzględniając opracowane zarówno modele statyczne pirolizy węgla, jak i aerodynamiki przepływu cząstek ciała stałego - przedstawiono kryteria powiększania skali reaktora pirolizy węgla dla różnych warunków pracy.

Polski przemysł wydobywczy kpt. Zbigniew Sulatycki

2008-03-17T12:37:00.001-07:00

Polski przemysł wydobywczy kpt. Zbigniew Sulatycki

Polski przemysł wydobywczy
kpt. Zbigniew Sulatycki (2008-03-17)
Aktualności dnia
słuchaj zapisz

Professor Ivo Cyprian Pogonowski Irak, Wielka Nafta i Turcja

2008-02-18T11:25:00.001-08:00

Professor Ivo Cyprian Pogonowski Irak, Wielka Nafta i Turcja

Irak, Wielka Nafta i Turcja

USA buduje i zabezpiecza permanentne bazy w Iraku, żeby kontrolować drugie, co do wielkości, największe rezerwy paliwa, na świecie. Skarb amerykański płaci dwa miliardy dziennie, żeby zabezpieczyć operacje i zyski wielkich korporacji energetycznych, takich jak Exxon-Mobil, Shell, Haliburtun, etc. plus prywatnych ochraniarzy i dostawców żerujących na wojsku amerykańskim.

W perspektywie polityki osi USA-Izrael i stałych baz amerykańskich w Iraku, nie może być mowy o dominacji Zatoki Perskiej przez Iran, mimo wzrostu sił tego państwa z powodu zniszczeń w Iraku. Izrael czuje się bezpieczniej dzięki bazom USA w Iraku i może wyzyskiwać fakt, że USA zużywa 25% paliwa światowego a jednocześnie ma dwa procent rezerw, a obecnie importuje 60% swego zapotrzebowania. Tak, więc gwarancja dostępu do zasobów energetycznych Iraku jest ważna dla USA, ale nie wymaga popełniania zbrodni międzynarodowych jak to się dotychczas dzieje.

Obecnie ministrem paliwa Iraku jest Hussain al-Szahristani, fizyk nuklearny, oponent Saddam’a Hussein’a, który był torturowany w czasie 10 lat więzienia, do czasu jego ucieczki z Abu Gharib w 1991 roku. Szahristani mówi dobrze po angielsku i jest szyitą w dobrych stosunkach z ayatolą al-Sistani, a jednocześnie jest w stanie udostępniać paliwo zachodnim korporacjom.

Nie tylko udowodnione rezerwy Iraku są drugie na świecie po Arabii Saudyjskiej ale jak dotąd 30% powierzchni Iraku nie zostało sprawdzone i potencjalnie rezerwy Iraku mogą wynosić około 250 miliardów standartowych baryłek nie licząc gazu ziemnego.
Wobec fiaska pacyfikacji Iraku, rabunkowy plan „dzielenia zysków” Dick’a Chenney’a jest trudny do zrealizowania i Szahristani jest w pozycji pertraktować z wielkimi korporacjami kontrakty na pojedyncze wielkie pola ropy naftowej, każde mające minimum pięć miliardów beczułek w złożach. Jest możliwe, że Irak posiada największe na świecie nie eksploatowanych rezerw złóż ropy naftowej, zwłaszcza, że dotychczasowe oceny są oparte na prymitywnych badaniach sejsmograficznych.

Z tego powodu Szahristani jest ważnym człowiekiem na światowym rynku energetycznym, który może podpisywać wielkie kontrakty na produkcję ropy naftowej, zwłaszcza, że 75% rezerw światowych jest upaństwowionych w krajkach nie zdominowanych przez USA, tak, że wymuszanie przez USA niskich cen paliwa jest coraz trudniejsze, wobec obecnego kryzysu.

Produkcja Arabii Saudyjskiej osiągnęła szczyt i powoli będzie zmniejszać się tak, że kontrola zasobów Iraku jest strategicznie ważna dla USA i dlatego syjonistom udało się dokonać napadu na Irak, za pomocą amerykańskiej maszyny wojennej. Tymczasem na świecie wzrasta zapotrzebowanie na paliwo z obecnych 85 milionów baryłek dziennie do 116 w 2030 roku. Podczas gdy w regionie Zatoki Perskiej jest 62% rezerw, to region ten z powodów politycznych zwalnia tempo podnoszenia produkcji, w ciągu najbliższych lat.

Zachodnie korporacje chciałyby żeby Irak produkował dziennie 30 milionów baryłek ropy przez najbliższe 20 lat, zwłaszcza, że produkowane rezerwy wyczerpują się, podczas gdy w Iraku koszt produkcji należy do najniższych na świecie (około jednego dolara za baryłkę standartową ropy naftowej).

Pola ropy naftowej są rozłożone w Iraku dosyć równomiernie i są łatwo dostępne w warunkach stabilnego pokoju, możliwego do osiągnięcia za pomocą ustępstw wobec plemion zamieszkujących Irak i przekupywania ich starszyzny, czego dotąd nie stosowano na wielką skalę, ale sytuacja ulega zmianom na szkodę Al-Qaidy i na korzyść bezpieczeństwa rurociągów oraz ludzi zarudnionych przy produkcji paliwa.

Szahristani powiedział dziennikarzom, że w przeciągu następnych czterech lat produkcja w Iraku może osiągnąć 6 milionów baryłek dziennie a gospodarka Iraku ma wzrastać 7% rocznie, zamiast obecnego tempa 1,3% na rok. Tymczasem rabunkowy projekt „udziału w zyskach” Dicka Chenneey natrafia na opór w parlamencie w Bagdadzie, więc dyrektorzy korporacji pertraktują z Szahristani w sprawie usprawnień i podniesienia produkcji za pomocą szkolenia pracowników i dostarczania sprzętu.

Tymczasem Szahristani ogłasza że ma oferty z Chin, Rosji, Indii i Brazylii. Szahristani twierdzi, że prawo dotyczące produkcji ropy naftowej w Iraku musi być zatwierdzone przez referendum całej ludności Iraku, po osiągnięciu niepodległości przez Irakijczyków. co jest przeciwne życzeniom osi USA-Izrael, która chciałaby przeciągać okupację Iraku na następne sto lat, jak o tym mówi Jon McCaine, republikański kandydat na prezydenta USA.

Rząd Busha chce narzucić marionetkowemu rządowi w Iraku kontrakt na permanentną zgodę na bazy USA kontrolujące Irak na przyszłość tak długo, póki wszystka ropa naftowa i gaz ziemny nie będzie wypompowany z rezerw Iraku. Szahristani był studentem w Moskwie w latach 1960tych i teraz pertraktuje z Rosją i z Unią Europejską, którą odwiedził 31 stycznia, 2008.

Rurociąg 3,300 km. długi planowany przez UE przez tereny Bliskiego Wschodu do Europy omijałyby Rosją i prowadził przez Turcję do Austrii. Szahristani powiedział, że za dwa do trzech lat, chciałby uruchomić dostawy gazu ziemnego z Iraku do Europy z rezerw ocenianych na 11,000 miliardów stóp kubicznych. Shell ubiega się o kontrakt produkcji gazu ziemnego w Iraku. W rezultacie Iran będzie eksportował więcej paliwa do Azji a USA już sprowadza więcej paliwa z Afryki niż z Bliskiego Wschodu.

Izrael stara się o paliwo z Iraku jako partner w strategii osi USA-Izrael powiązany z Indiami i z Turcją. Natomiast Turcja planuje rurociąg gazu ziemnego z Iraku do portu Jumartalik, z którego chce eksportować skroplony gaz do Izraela i Indii. USA nadal chce uniemożliwić rosyjski „rurociąg pokoju” z Iranu przez Pakistan i Indie do Chin oraz popiera izraelski rurociąg z Aszkelon do portu Eliat gdzie statki z Indii dochodzą omijając Kanał Sueski.

USA popiera powiązania skłóconego z Arabami Izraela z Indiami. Opinia publiczna w Indiach jest przeciwna rabunkowi paliwa z Iraki przez USA, podczas gdy Turcja stara się współdziałać z USA w eksploatacji paliwa z Iraku być może za cenę zmniejszenia rozwijającej się współpracy Turcji z Iranem, której to współpracy sprzeciwia się Izrael.

Natomiast Izrael chce wykorzystać swe wpływy w Kurdystanie i sprowadzać paliwo z północnego Iraku i przy tej okazji poprawić stosunki Izraela z Turcją. Tymczasem Turcja zwalcza partyzantkę Kurdów w północnym Iraku za zgodą USA, które znowu przestaje popierać Kurdów tak jak to nieraz USA czyniły z Polakami. Turcja staje się głównym aliantem USA w Iraku, kosztem Kurdów, mimo tego że Turcy nie brali udziału w ataku USA na Irak.

W oczach Unii Europejskiej Turcja staje się ważnym krajem w sprawie dostaw paliwa z Bliskiego Wschodu i fakt ten może pomóc Turcji, w jej ambicjach żeby stać się członkiem Unii Europejskiej.

Iwo Cyprian Pogonowski

Born Sept. 3, 1921
Lwów, Poland

in Dec 1939 left Warsaw. Dec 30, 1939 arrested by Ukrainians serving the Gestapo in Dukla, then transferred to Barwinek, Krosno, Jaslo, Tarnów, Oswiecim, arrived in Oranienburg-Sachsenhausen on Aug. 10, 1940.

April 19, 1945 started on the Death March of Brandenburg from Sachsenhausen; escaped gunfire of SS-guards and arrived to Schwerin and freedom on May 2, 1945.

September 1945 arrived in Brussels, Belgium; obtained admission as a regular student at the Catholic University: Institute Superieur de Commerce, St. Ignace in Antwerp.

in 1954 graduated in Civil Engineering at the top of his class. Was invited to join honorary societies: Tau Beta Pi (general engineering honorary society), Phi Kappa Phi (academic honorary society equivalent to Phi Beta Kappa), Pi Mu (mechanical engineering honorary society), and Chi Epsilon (civil engineering honorary society). Taught descriptive geometry at the University of Tennessee;

in 1955 graduated with M.S. degree in Industrial Engineering.

in 1955 started working for Shell Oil Company in New Orleans. After one year of managerial training was assigned to design of marine structures for drilling and production of petroleum.

in 1960 started working for Texaco Research and Development in Houston, Texas as a Project Engineer. Authored total of 50 American and foreign patents on marine structures for the petroleum industry;
wrote an article: The Rise and Fall of the Polish Commonwealth - A Quest for a Representative Government in Central and Eastern Europe in the 14th to 18th Centuries. Started to work on a Tabular History of Poland.

in 1972 moved to Blacksburg, Virginia. During the following years worked as Consulting Engineer for Texaco, also taught in Virginia Polytechnic Institute and State University as Adjunct Professor in the College of Civil Engineering teaching courses on marine structures of the petroleum industry. Designed and supervised the construction of a hill top home for his family, also bought 500 acre ranch (near Thomas Jefferson National Forest) where he restored 200 years old mill house on a mountain stream.

in 1978 prepared Polish-English, English-Polish Dictionary with complete phonetics, published by Hippocrene Books Inc. The dictionary included a Tabular History of Poland, Polish Language, People, and Culture as well as Pogonowski's phonetic symbols for phonetic transcriptions in English and Polish at each dictionary entry; the phonetic explanations were illustrated with cross-sections of speech (organs used to pronounce the sounds unfamiliar to the users). It was the first dictionary with phonetic transcription at each Polish entry for use by English speakers

in 1981 prepared Practical Polish-English Dictionary with complete phonetics, published by Hippocrene Books Inc.

in 1983 prepared Concise Polish-English Dictionary with complete phonetics, published by Hippocrene Books Inc. Wrote an analysis of Michael Ch ci ski's Poland, Communism, Nationalism, Anti-Semitism. Also selected crucial quotations from Norman Davies' God's Playground - A History of Poland on the subject of the Polish indigenous democratic process.

in 1985 prepared Polish-English Standard Dictionary with complete phonetics, published by Hippocrene Books Inc. Also prepared a revised and expanded edition of the Concise Polish-English Dictionary with complete phonetics, also published by Hippocrene Books Inc.

in 1987 prepared Poland: A Historical Atlas on Polish History and Prehistory including 200 maps and graphs as well as Chronology of Poland's Constitutional and Political Development, and the Evolution of Polish Identity - The Milestones. An introductory chapter was entitled Poland the Middle Ground. Aloysius A. Mazewski President of Polish-American Congress wrote an introduction. The Atlas was published by Hippocrene Books Inc. and later by Dorset Press of the Barnes and Noble Co. Inc. which sends some 30 million catalogues to American homes including color reproduction of book covers. Thus, many Americans were exposed to the cover of Pogonowski's Atlas showing the range of borders of Poland during the history - many found out for the firsttime that Poland was an important power in the past. Total of about 30,000 atlases were printed so far.

In 1988 the publication of Poland: A Historical Atlas resulted in a number of invitations extended by several Polonian organizations to Iwo Pogonowski to present Television Programs on Polish History. Pogonowski responded and produced over two year period 220 half-hour video programs in his studio at home (and at his own expense.) These programs formed a serial entitled: Poland, A History of One Thousand Years. Total of over 1000 broadcasts of these programs were transmitted by cable television in Chicago, Detroit-Hamtramck, Cleveland, and Blacksburg.

in 1990-1991 translated from the Russian the Catechism of a Revolutionary of 1869 in which crime has been treated as a normal part of the revolutionary program. Started preparation of the Killing the Best and the Brightest: A Chronology of the USSR-German Attempt to Behead the Polish Nation showing how the USSR became a prototype of modern totalitarian state, how this prototype was adapted in Germany by the Nazis.

in 1991 prepared Polish Phrasebook, Polish Conversations for Americans including picture code for gender and familiarity, published by Hippocrene Books Inc.

in 1991 prepared English Conversations for Poles with Concise Dictionary published by Hippocrene Books Inc. By then a total of over 100,000 Polish-English, English-Polish Dictionaries written by Pogonowski were sold in the United States and abroad.

in 1992 prepared a Dictionary of Polish, Latin, Hebrew, and Yiddish Terms used in Contacts between Poles and Jews. It was prepared for the history of Jews in Poland as well as 115 maps and graphs and 172 illustrations, paintings, drawings, and documents, etc. of Jewish life in Poland. This material was accompanied by proper annotations.

in 1993 prepared Jews in Poland, Rise of the Jews as a Nation from Congressus Judaicus in Poland to the Knesset in Israel, published by Hippocrene Books Inc. in 3000 copies. Foreword was written by Richard Pipes, professor of history at Harvard University, and Pogonowski's school mate in the Keczmar school in Warsaw. Part I included: a Synopsis of 1000 Year History of Jews in Poland; the 1264 Statute of Jewish Liberties in Poland in Latin and English translation; Jewish Autonomy in Poland 1264-1795; German Annihilation of the Jews. In appendixes are documents and illustrations. An Atlas is in the Part III. It is divided as follows: Early Jewish Settlements 966-1264; The Crucial 500 Years, 1264-1795; Competition (between Poles and Jews) Under Foreign Rule, 1795-1918; The Last Blossoming of Jewish Culture in Poland, 1918-1939; German Genocide of the Jews, 1940-1944; Jewish Escape from Europe 1945-1947 - The End of European (Polish) Phase of Jewish History (when most of world's Jewry lived in Europe). Pogonowski began to write a new book starting with the Chronology of the Martyrdom of Polish Intelligentsia during World War II and the Stalinist Terror; the book in preparation was entitled Killing the Best and the Brightest.

in 1995 prepared Dictionary of Polish Business, Legal and Associated Terms for use with the new edition of the Practical Polish-English, English-Polish Dictionary and later to be published as a separate book.

in 1996 Pogonowski's Poland: A Historical Atlas; was translated into Polish; some 130 of the original 200 maps printed in color; the Chronology of Poland was also translated into Polish. The Atlas was published by Wydawnictwo Suszczy ski I Baran in Kraków in 3000 copies; additional publications are expected. Prepared Polish-English, Eglish-Polish Compact Dictionary with complete phonetics, published by Hippocrene Books Inc.

in 1997 finished preparation of the Unabridged Polish-English Dictionary with complete phonetics including over 200,000 entries, in three volumes on total of 4000 pages; it is published by Hippocrene Books Inc; the Polish title is: Uniwesalny S ownik Polsko-Angielski. Besides years of work Pogonowski spent over $50,000 on computers, computer services, typing, and proof reading in order to make the 4000 page dictionary camera ready; assisted in the preparation of second edition of Jews in Poland, Rise of the Jews from Congressus Judaicus in Poland to the Knesset in Israel published in fall of 1997. Prepared computer programs for English-Polish Dictionary to serve as a companion to the Unabridged Polish-English Dictionary printed by the end of May 1997.

in 1998 Pogonowski organized preparation of CD ROM for the Unabridged Polish-English Dictionary, Practical English-Polish Dictionary, Polish Phrasebook for Tourists and Travelers to Poland, all published earlier by Iwo C. Pogonowski. The Phrasebook includes 280 minutes of bilingual audio read by actors. Started preparation for a new edition of Poland: A Historical Atlas. New Appendices are being prepared on such subjects as: Polish contribution to Allied's wartime intelligence: the breaking of the Enigma Codes, Pune Munde rocket production; Poland's contribution to the international law since 1415; Poland's early development of rocket technology such as Polish Rocketry Handbook published in 1650 in which Poles introduced for the first time into the world's literature concepts of multiple warheads, multistage rockets, new controls in rocket flight, etc. Poland's Chronology is being enlarged to reflect the mechanisms of subjugation of Polish people by the Soviet terror apparatus. Continued preparation of the Killing the Best and the Brightest: A Chronology of the USSR-German Attempt to Behead the Polish Nation, including the 1992 revelations from Soviet archives as well as the current research in Poland. Continued preparation of two-volume English Polish Dictionary, a companion to the Unabridged Polish-English Dictionary published in 1997. Reviewed Upiorna Dekada by J. T. Gross.

in 1999 Pogonowski continued writing Poland - An Illustrated History and preparing for it 21 maps and diagrams and 89 illustrations.

in 2000 Pogonowski prepared, in a camera ready form, Poland - An Illustrated History; it was published by Hippocrene Books Inc. NY 2000 and recommended by Dr. Zbigniew Brzezinski, National Security Advisor under President Carter, as "An important contribution to the better understanding of Polish history, which demonstrates in a vivid fashion the historical vicissitudes of that major European nation."

Przekręt XXI wieku

2008-02-10T09:00:00.001-08:00

Przekręt XXI wieku cz. Idr hab. inż. Zbigniew Wrzesiński - profesor Politechniki Warszawskiej, inż. Witold St. Michałowski - Redaktor Naczelny "Rurociągów" (2008-02-09)Rozmowy niedokończonesłuchaj zapisz

Przekręt XXI wieku cz. II dr hab. inż. Zbigniew Wrzesiński - profesor Politechniki Warszawskiej, inż. Witold St. Michałowski - Redaktor Naczelny "Rurociągów" (2008-02-09)Rozmowy niedokończonesłuchaj zapisz

Autor tekstu: Witold Stanisław Michałowski; Oryginał: www.racjonalista.pl/kk.php/s,4331Sarmacki gazociągAutor tekstu: Witold Stanisław Michałowski
Przewijaj
O potężnych złożach gazu pod dnem Morza Barentsa wiadomo od dość dawna. Upamiętniają nazwiska swoich odkrywców Stockmana i Sawczenki. Z południowej części tego morza pomiędzy półwyspem Kola a Nową Ziemią, półwyspem Kanin i wyspą Kółgujewa, których nazwy przyzywają lodowe upiory ofiar łagrów, uczyniono mogilnik radzieckiej broni jądrowej. Spoczywają tam wraki atomowych łodzi podwodnych, elementy konstrukcji ich reaktorów, korodujące pojemniki zawierające śmierć. Banki, które udzielą kredytów na finansowanie zagospodarowania obu złóż i wydobycie gazu długo się wahały z podjęciem decyzji. Podjęto ją zaledwie parę miesięcy temu przy akceptacji rządów Norwegii i Rosji. Nie ujawniono kosztów jakie zostaną poniesione na deaktywację promieniującego złomu. Są bardzo poważne, mimo że gęstość zaludnienia brzegów Morza Barentsa oscyluje blisko zera. Linia rozgraniczenia szelfu obu tych krajów przebiega wzdłuż 35 stopnia szerokości geograficznej północnej. Początek bierze u wylotu fiordu Varanger w małej rybackiej osadzie której patronuje święty Jakub. W pobliżu rozpoczyna się szosa E6 prowadząca do norweskiego Tromso.
Niedawne oświadczenia prezydentów Rosji, Niemiec i Francji o zamiarze budowy gazociągu wzdłuż dna Bałtyku mogły mieć miejsce dopiero po uzyskaniu zapewnienia, że będzie możliwa eksploatacja złóż na Morzu Barentsa. Założenia jego budowy są w pełni racjonalne. Zdumienie tylko budzi reakcja niektórych z naszych polityków, zdumionych że Rosjanie zamierzają wydać na ten gazociąg około 6 miliardów USD podczas gdy ułożenie II nitki Gazociągu Jamalskiego przez Polskę rzekomo kosztowało by ich tylko miliard. Panowie, nauczcie się liczyć i od czasu do czasu spoglądajcie na mapę. Z rejonu przyszłej eksploatacji obu złóż do jamalskiej magistrali jest około półtora tysiąca kilometrów prowadzących przez bezludne tundry i tajgi. Koszt budowy dwóch nitek gazociągu o dużej średnicy wyniesie w tych warunkach nie mniej niż dwa miliony dolarów za kilometr. Daje to blisko 3 mld USD które należało by wyłożyć chcąc przesyłać gaz jamalską rurą. Zapomina się o najważniejszym. Opłaty za tranzyt gazu przez Białoruś i Polskę. O ile w przypadku tego pierwszego kraju nie będę się wypowiadał, to należy pamiętać, że prezes URE (Urzędu Regulacji Energetyki) zatwierdził stosunkowo niedawno stawkę w wysokości ca 2,7 USD za przesył 1000 m3 gazu na 100 km.. Zakładając, że założenia przesyłu 54 mld.m3 gazu rocznie Gazociągiem Bałtyckim będą dotrzymane to jego tranzyt przez nasz kraj mógłby kosztować ca 1,2 mld. USD Koszt budowy w tej sytuacji zwróci się zaledwie po paru latach eksploatacji, mimo że inwestor będzie zmuszony prawdopodobnie wyłożyć znaczące wielomiliardowe kwoty na unieszkodliwienie zatopionych w tym morzu zapasów broni chemicznej z okresu jeszcze I Wojny Światowej.
Dopiero teraz gazowy kurek może stać się dla Rosji wygodnym argumentem do wywierania na nas nacisków. Postawa krajów należących do twardego jądra UE budzi zdumienie tym bardziej, że pomysł Bałtyckiej Dwururki nie jest nowy. Pojawił się co najmniej 5 lat temu. Można było wówczas, pomysłodawcom pokrzyżować plany. Narzędziem do tego celu mogła być BALTICPIPE. Stosunkowo niedrogi (350 mln dol.) i krótki (230 km) gazociąg biegnący w poprzek Bałtyku z Polski do Danii, W dniu 23 sierpnia 2001 r. redakcja RUROCIAGÓW zorganizowała jego promocję. Obecni na niej byli attache handlowi ambasad Ukrainy, Litwy, Czech, Kazachstanu i Rosji, Amerykanin - naczelny redaktor NAFTA& GAZ BIZNES, a nawet przedstawiciel ówczesnego prezydenta Czeczenii. Gorącym orędownikiem inwestycji łączącej pomorskie Niechorze z duńskimi złożami gazu, zarządzanymi przez firmę DONG był jeden z ówczesnych wiceprezesów PGNiG, Piotr Woźniak. Zdawał sobie on sprawę z tego że gazociąg na polski brzeg Bałtyku poważnie utrudni budowę gazociągu wzdłuż jego dna do Niemiec. BALTICPIPE leżała by już wówczas w poprzek jego trasy. Niestety, z jakichś tajemniczych powodów, zarówno prezes Woźniak, jak i kilku innych zwolenników realnej dywersyfikacji zostało zwolnionych z pracy w PGNiG w ekspresowym tempie. Projekt odłożono, potem zarzucono. Dzisiaj stracił rację bytu chociażby dlatego, że Duńczycy sprzedali swoje pola gazowe Anglikom, a ci ostatni — w związku z pogorszeniem się rentowności własnych bardzo liczą na tańszy gaz rosyjski i nie zechcą Moskwy drażnić jakimiś rurami w poprzek ich interesów. Złoża duńskie w ciągu najbliższej dekady najprawdopodobniej ulegną wyczerpaniu. BALTICPIPE , można by tłoczyć gaz również w odwrotną stronę dostarczając go w przyszłości z wciąż nie w pełni wykorzystywanej I nitki gazociągu jamalskiego do Danii co byłoby również niezwykle opłacalne.
Ogłoszenie decyzji prezydentów Rosji, Niemiec i Francji o budowie Gazociągu Bałtyckiego jest dobrą nowiną. Rozwiązuje nam ręce. Jest kolejnym mocnym argumentem za anulowaniem pakietu porozumień gazowych z Rosją. Przy ich zawieraniu popełniono poważne błędy prawne. Założenia techniczno-ekonomiczne do nich też są już dawno nieaktualne. Anachronizm, czy wyrażając się bardziej dosadnie, bubel prawny rodem z zamierzchłej breżniewowskiej epoki w której zamierzano na gazowym stryczku powiesić tych zgniłych kapitalistów. Warto zajrzeć do radzieckich opracowań z połowy lat osiemdziesiątych. Warto podkreślić, że prezydent Putin dyscyplinując niepłacących podatków oligarchów posłużył się prawem Federacji Rosyjskiej.
Poddaję też pod rozwagę podjęcie bardziej niekonwencjonalnych działań.
W 1891 r. postała w Nowym Jorku pierwsza w dziejach „liga konsumencka"
Nic więc nie stoi na przeszkodzie, aby powołać LIGĘ KONSUMENTÓW GAZU. Powinni wejść w jej skład odbiorcy gazu z Polski, Białorusi, Ukrainy, Litwy, Łotwy, Estonii, Ukrainy, Mołdawii, Turcji, Azerbejdżanu i Gruzji. Za czasów ZSRR większość z tych krajów była traktowana tak jak to jeszcze pamiętamy, i bardzo wielu ich obywateli oddało życie jako pensjonariusze archipelagu Gułag budując cywilizacyjną infrastrukturę syberyjskiej kolonii Rosji. Potomkom należy się chyba minimalna rekompensata...
W naszym interesie jest też takie zharmonizowanie ceny gazu w basenie Morza Czarnego, abyśmy płacili nie więcej niż Turcy, którzy za otrzymywany z Rosji gaz płacą przeszło dwa razy mniej niż my, tj. ca 70 USD za 1000 m3. Turcja aspiruje do wejścia do Unii Europejskiej. Jej najpoważniejszym atutem jest znakomite położenie pomostowe dla tranzytu gazu do UE z Iranu, Iraku, Azerbejdżanu, Kazachstanu i Turkmenistanu, a w dalszej przyszłości również z Uzbekistanu i Egiptu. Łączny potencjał gazowy tych krajów jest tylko o 1/5 mniejszy niż złóż kontrolowanych przez Rosję. Położone są jednak na obszarach bez porównania bardziej dostępnych niż północ Syberii, dlatego koszty wydobycia będą wielekroć niższe.
LIGA KONSUMENTÓW GAZU mogłaby być poważnym partnerem do negocjacji z dostawcami gazu z kierunku wschodniego. Powinni brać w nich udział przedstawiciele narodów żyjących na obszarach wydobycia jak i organizacji ekologicznych. Dewastacja naturalnego środowiska w wielu rejonach Syberii bogatych w ropę naftową i gaz ziemny przekracza wszelkie wyobrażenia. Grozi katastrofą na skalę globalną, dużo większą niż wycinanie puszczy amazońskiej i amerykańskie kwaśne deszcze. Nie do zaakceptowania jest też obecne „związanie" ceny gazu z ceną ropy naftowej.
Polską racją stanu jest przyjęcie Turcji, jedynego państwa który przeciwstawiało się rozbiorom I Rzeczypospolitej, do Unii Europejskiej. Należy też stopniowo zwiększać zakupy ropy naftowej w krajach tureckojęzycznych, takich jak: Azerbejdżan, Kazachstan, Tataria i Baszkiria. Najważniejsze jednakże byłoby przystąpienie do opracowywania pre-feasibility study dla budowy gazociągu ze złóż Shah Deniz znajdujących się w rejonie pogranicznego azersko-irańskiego szelfu południa Morza Kaspijskiego do Bramy Przemyskiej. Zasobność tych złóż jest szacowana na ca 700 mld. m3 gazu. Prawdopodobnie jest dużo większa. Koszt budowy gazociągu np. o średnicy 48", którym będzie można tłoczyć 20 mld m3 gazu rocznie, nie powinien przekroczyć 5 mld. USD
SARMACKI GAZOCIAG należało by poprowadzić wzdłuż doliny rzeki Kury, którą przebiega granica Azji i Europy, Gruzję, pobrzeże Morza Czarnego, Krym i nizinną Ukrainę. Granicę Polski osiągnąłby w okolicach Przemyśla. To w prostej linii zaledwie 2150 km. Przeszło dwa razy krócej niż z Półwyspu Jamał. Po drodze zaś nie ma wiecznej zmarzliny i bezdennych bagien. Cena gazu w basenie Morza Czarnego powinna być zharmonizowana na poziomie ca 60 USD za 1000 m3. Byłoby to tylko niewiele mniej niż płacą obecnie Turcy, już po uwzględnieniu amortyzacji gazociągu podmorskiego BLUE STREAM, który dociera do Samsun.
Byłoby to też przeszło 100 USD mniej niż my płacimy obecnie.
Poseł do Parlamentu Europejskiego prof. Jerzy Buzek, były premier, odpowiedzialny obecnie za wykorzystanie środków unijnych w ramach VII programu PR-7, na spotkaniu z przedstawicielami środowisk inżynierskich w NOT (15.07.br.) odniósł się do przedstawionej mu powyższej propozycji niezwykle pozytywnie. Na pewno warto przystąpić chociażby do opracowania założeń dla feasibility study. Powinna je sfinansować Unia Europejska. Tak naprawdę to nie tylko Polska i Ukraina zwiększyłyby po zbudowaniu SARMACKIEGO GAZOCIAGU swoje bezpieczeństwo energetyczne dywersyfikując dostawy gazu, ale również pozostałe kraje UE, Austrii i Włoch nie wyłączając.
Eksperci od inżynierii finansowej są zgodni, że taką inwestycją może być zainteresowana grupa banków bliskowschodnich gotowa udzielić kredytów w wysokości co najmniej 40% kosztów budowy. Jeśli zaś rządy krajów zainteresowanych odbiorem kaspijskiego gazu, tj. Polski i Ukrainy w pierwszej kolejności, poręczą kredyty w wysokości po 15% kosztów, to pozostałe 30% mogą być atrakcyjnymi inwestycjami nie tylko dla banków rosyjskich, amerykańskich i z krajów UE, ale nawet dla Bank of China.
W takich firmach jak GAZOPROJEKT, INVESTGAS, czy MEGAGAZ znajdą się fachowcy, którzy sprostają nowemu wyzwaniu. Jesteśmy przecież w którymś tam pokoleniu w prostej linii potomkami Sarmatów. Pochodzić oni mieli od indo-irańskiego plemienia Medów zamieszkujących przed paru tysiącami lat pobrzeże Morza Kaspijskiego.

The Polish-Bolshevik War 1920

2007-12-17T19:35:00.000-08:00

Pawlak popiera Ambera

2007-12-16T13:01:00.001-08:00

Pawlak popiera Ambera
Nasz Dziennik, 2007-12-15
Polska będzie namawiać kraje Europy Zachodniej do poparcia projektu budowy gazociągu Amber, którym rosyjski gaz ziemny można by transportować przez kraje nadbałtyckie i Polskę do Niemiec i dalej na zachód. Gdyby zrealizowano projekt Amber, niepotrzebny byłby podmorski rosyjsko-niemiecki Gazociąg Północny. Na razie wydaje się jednak, że zablokowanie budowy rury pod dnem Bałtyku jest mało prawdopodobne.

O inwestycjach gazowych dyskutowano wczoraj w Warszawie podczas konferencji "W kierunku Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa Energetycznego UE - perspektywa Polski i Niemiec". Okazuje się, że trudno będzie pogodzić interesy Niemiec i Polski w sprawach bezpieczeństwa energetycznego. Nasi zachodni sąsiedzi wciąż obstają przy Gazociągu Północnym, którego budowa jest prowadzona na razie na odcinku lądowym w Rosji. Polska chciałaby z kolei, aby błękitne paliwo było tłoczone drogą lądową. Jedna z koncepcji mówiła o powrocie do idei budowy drugiej nitki gazociągu Jamał (pierwszą płynie gaz z Rosji do Białorusi, Polski i dalej na zachód). Ale druga nitka miała powstać już w 2001 roku; dotąd jednak nie zaczęto budowy i Rosja nie jest już nią raczej zainteresowana. Dlatego jeszcze poprzedni rząd zaczął forsować koncepcję budowy gazociągu Amber - z Rosji przez Łotwę, Litwę i Polskę do Niemiec i dalej na zachód. Można by wykorzystać do jego konstrukcji część Gazociągu Północnego, która ma powstać na lądzie. Ale zamiast pod dnem Bałtyku rura poszłaby lądem.
Wicepremier, minister gospodarki Waldemar Pawlak, nie ukrywa, że Polska chce do Ambera przekonać Unię Europejską. - Projekt ten może być traktowany jako projekt strukturalny Unii Europejskiej - podkreślił wicepremier Pawlak. - Jest on znacznie bardziej uzasadniony ekonomicznie niż planowany podmorski Gazociąg Północny - dodał szef resortu gospodarki.
Pawlak wyjaśnił, że Gazociąg Północny ma kosztować co najmniej 12 miliardów dolarów, a Amber będzie nawet czterokrotnie tańszy. Taka jest bowiem różnica w kosztach układania rury gazowej na lądzie i pod dnem morza.
Waldemar Pawlak próbował także przekonać uczestników konferencji, że istotne są nie tylko pieniądze. Rosja, budując gazociąg podmorski, chce - przynajmniej takie są oficjalne deklaracje - uniknąć kłopotów z tranzytem paliwa. W przeszłości zdarzało się kilka razy, że na skutek konfliktu rosyjsko-białoruskiego o ceny gazu Moskwa wstrzymywała dostawy do Mińska, a Białorusini w odpowiedzi pobierali gaz przeznaczony dla odbiorców na Zachodzie albo blokowali tranzyt. Wtedy gazu brakowało w Polsce i innych krajach podłączonych do Jamału.
- Amber eliminowałby ryzyko tranzytowe, bo gaz z Rosji trafiałby od razu na teren Unii Europejskiej - zapewnił Waldemar Pawlak. Jednak eksperci obecni na konferencji podczas kuluarowych rozmów powątpiewali w to, że Niemcy i Rosjanie mogą zrezygnować z budowy Gazociągu Północnego. Obu krajom zależy bowiem na ominięciu pośredników w dostawach gazu, nawet jeśli są to kraje należące do Unii Europejskiej.

Krzysztof Losz

Przedsięwzięcia wyróżnione w konkursie Lider Polskiej Ekologii

2007-11-03T13:05:00.000-07:00

Przedsięwzięcia wyróżnione w konkursie Lider Polskiej Ekologii

kategoria - przedsiębiorstwo

Skojarzony układ energetyczno-chłodniczy dla potrzeb centralnej klimatyzacji KWK “Pniówek” w Pawłowicach Śl.

Spółka Energetyczna "Jastrzębie" S.A., Jastrzębie Zdrój

Skojarzony układ energetyczno-chłodniczy zbudowany dla potrzeb centralnej klimatyzacji Kopalni Węgla Kamiennego “Pniówek” w Pawłowicach Śląskich jest unikalnym rozwiązaniem w skali światowej. Zastosowano w nim kompleksowe skojarzenie produkcji energii elektrycznej, cieplnej i chłodniczej na bazie metanu powstającego w procesie wydobycia węgla. Jako paliwo do zasilania silników gazowych, napędzających generatory elektryczne wykorzystano metan, będący w dyspozycji kopalni.

Głównym efektem ekologicznym jest zmniejszenie emisji metanu do atmosfery. W ciągu roku 13 mln m3 metanu wykorzystuje się do produkcji energii elektrycznej oraz cieplnej.

Najważniejszym efektem społecznym jest poprawa warunków pracy załogi KWK “Pniówek” zatrudnionej w rejonach objętych klimatyzacją na poziomie 830m, a w przyszłości także na poziomie 1000m.

Korzyści ekonomiczne uzyskane dzięki tej inwestycji to między innymi wzrost wydajności wydobycia i rozszerzenie rynku zbytu o nowy obszar – sprzedaż energii chłodniczej.

Spółka Energetyczna “Jastrzębie” Spółka Akcyjna,
44-335 Jastrzębie Zdrój, ul. Rybnicka 6c
tel./fax. (32) 471-51-93, 471-58-92, 471-85-59, 471-69-79

Dodatkowych informacji udziela:
Arkadiusz Nowak, Specjalista ds. Zarządzania Strategicznego i Restrukturyzacji (sprawy techniczne), Anna Kois, Specjalista ds. Marketingu i Kontaktów Zewnętrznych (sprawy organizacyjne

Jastrzębie Zdrój wie jak wykorzystać kopalniany gaz

2007-11-03T13:02:00.000-07:00

Jastrzębie Zdrój wie jak wykorzystać kopalniany gaz
29.10.2007
Jastrzębie Zdrój leży na metanie. Władze miasta chcą go kupować od kopalń i ogrzewać nim blokowiska, szkoły, urzędy. Woda podgrzewana metanem, w gniazdkach prąd z niego produkowany, a na ulicach autobusy napędzane paliwem z tego kopalnianego gazu - tak w przyszłości będzie w górniczym Jastrzębiu Zdroju.

Choć do tej pory metan kojarzy się z katastrofami górniczymi, wkrótce to się zmieni. Śmiałe zamierzenia urzędników mogą zostać zrealizowane, gdy połączy się doświadczenia ekspertów Jastrzębskiej Spółki Węglowej - która ma na terenie miasta trzy kopalnie - i naukowców z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. To ci ostatni mają wymyślić, jak to zrobić, by było szybko, sprawnie i nowocześnie. Właśnie podpisali porozumienie w sprawie wykorzystania metanu na przemysłową skalę. Podpisy na dokumencie złożyli: wiceprezes JSW Andrzej Tor, rektor AGH, prof. Antoni Tajduś i prezydent Jastrzębia Zdroju, Marian Janecki.

- Do końca roku naukowcy dadzą nam szczegółowy plan realizacji pomysłu. Metan z kopalń to przyszłość. Produkowane z niego ciepło i prąd są niezwykle tanie i dają efekt ekologiczny. To oznacza, że na realizację projektu będziemy starali się uzyskać pieniądze z Unii Europejskiej - wyjaśnia prezydent Marian Janecki.

Metan to gaz, który uwalnia się podczas wydobycia węgla w kopalniach. Do tej pory na Śląsku jego wykorzystanie jest znikome, więc większość trafia prosto do atmosfery.

Pomysł w Jastrzębiu Zdroju może być pierwszym - na tak dużą skalę - sposobem na wykorzystanie metanu. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie JSW, która inwestuje w nowoczesne odmetanowanie we wszystkich swoich kopalniach.

W ubiegłym roku JSW zarobiła na sprzedaży metanu 10,8 mln złotych, a na tańszym prądzie z niego wyprodukowanym na rachunkach zaoszczędzono kolejne 10 mln zł. Razem to prawie 21 milionów złotych!

Metan to gaz, który uwalnia się podczas wydobycia węgla w kopalniach. Do tej pory na Śląsku jego wykorzystanie jest znikome, więc większość gazu trafia prosto do atmosfery.

Pomysł na wykorzystanie metanu w Jastrzębiu Zdro-ju może być pierwszym na tak dużą skalę. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie Jastrzębska Spółka Węglowa, która inwestuje w nowoczesne odmetanowanie we wszystkich swoich kopalniach.

Kopalnie Jastrzębskiej Spół-ki Węglowej pozyskują rocznie około 126 milionów metrów sześciennych metanu (38 procent), pozostałe 206 milionów metrów sześciennych (62 procent) trafia do atmosfery. Ale to i tak znakomity wynik, bo w ubiegłym roku kopalnie JSW zagospodarowały 77 procent ujętego metanu, a więc 88,4 milionów metrów sześć. gazu. Co z nim robią?

- Na przykład sprzedajemy. Największym odbiorcą jest Spółka Energetyczna Jastrzębie, która produkuje między innymi dla nas tańszy prąd. Część kupują dwie elektrociepłownie, które potem ogrzewają wodę, między innymi w łaźniach kopalni - wylicza Katarzyna Jabłońska-Bajer, rzecznik JSW.

W ubiegłym roku spółka zarobiła na sprzedaży metanu 10,8 mln złotych, a na tańszym prądzie z niego wyprodukowanym na rachunkach zaoszczędzono kolejne 10 mln zł. Razem to daje prawie 21 milionów złotych!

W kopalni Pniówek w Pawłowicach Śląskich należącej do JSW za 9 mln zł otwarto w grudniu ubiegłego roku najnowocześniejszą w Polsce i jedną z najnowocześniejszych na świecie stację odmetanowania. Dzięki niej prawie 30 proc. energii elektrycznej zużywanej przez kopalnię Pniówek pochodzi z zainstalowanych na jej terenie generatorów napędzanych silnikami gazowymi, w których jako paliwo wykorzystywany jest metan.

Dzięki temu kopalnia płaci znacznie mniejsze rachunki za prąd. Tylko w ciągu pierwszych 5 miesięcy tego roku kopalnia zaoszczędziła 1,5 miliona złotych. W Pniówku wraz z wydobywanym węglem rocznie uwalnia się ok. 130 mln metrów sześciennych metanu!

Prawie 47 mln metrów sześciennych udaje się "odzyskać" i dzięki temu produkować prąd. Kopalnia z pozyskiwanego metanu ma rocznie ok. 8 mln zł przychodów. Metan wykorzystują także należące do Spółki Energetycznej Jastrzębie elektrociepłownie Zofiówka i Moszczenia. Najważniejszym zadaniem stacji odmetanowania jest zapewnienie bezpieczeństwa pracy na dole kopalni, tj. niedopuszczenie do przekroczenia dozwolonych stężeń metanu tam, gdzie fedrują górnicy.

- Cyfry mówią więc same za siebie. Warto więc inwestować w takie technologie. Skoro my na tym zarabiamy i oszczędzamy - dodaje Katarzyna Jabłońska-Bajer.

JSW ma też plan, by do 2010 roku "łapać" już nie 38, a 60 proc. metanu i wykorzystywać go w całości. Dzięki temu kopalnie nie będą musiały kupować prądu i ciepła z zewnątrz, tylko mieć swój, znacznie tańszy. - A nadwyżki będziemy mogli sprzedawać innym podmiotom, choćby miastu - mówi Jabłońska-Bajer.

Z początku jastrzębscy urzędnicy myślą o dostarczaniu metanu do kotłowni: osiedlowych, szkolnych, gminnych. - Metanu akurat nie zabraknie, bo spółka inwestuje w nowe złoża - przekonuje do pomysłu prezydent Marian Janecki.

Stutysięczne Jastrzębie może brać przykład z oddalonej o kilkanaście kilometrów maleńkiej gminy Marklowice. Z szybu tamtejszej kopalni Marcel sączy się zaledwie 6 metrów sześciennych tego gazu na minutę, a to wystarcza na wytworzenie energii o mocy 3,2 megawata. - Obecnie dzięki metanowi ocieplamy wodę i ogrzewamy siedem budynków, m.in. nasz urząd gminy, halę sportową, szkołę podstawową, ośrodek zdrowia, dom nauczyciela. Płacimy pięć razy mniejsze rachunki w porównaniu do lat, gdy zaopatrywali nas tradycyjni dostawcy - wyjaśnia wójt Marklowic, Tadeusz Chrószcz. Nic dziwnego, że gmina inwestuje w budowę "Tropikalnej Wyspy": to olbrzymi aquapark, w którym będą źródła termalne ogrzewane... metanem, a cały kompleks będzie zaopatrywany także w tani prąd. Pojedyncze inwestycje z wykorzystania metanu pojawiają się także w innych częściach Śląska. Na przykład władze Wodzisławia Śląskiego z biomasy w oczyszczalni ścieków Kar-koszka wydobywają metan, który potem służy do produkcji taniego prądu, dzięki któremu działa sama oczyszczalnia. - System działa od 30 lipca. Miesięcznie rachunki za prąd są niższe o 8-10 tysięcy złotych - wyjaśnia Barbara Chrobok, rzecznik Urzędu Miasta w Wodzisławiu Śląskim.

Wybuchowy i trujący gaz

Metan jest naturalnym gazem, który występuje w podziemnych pokładach węglowych.
Jest bezbarwny, nie ma zapachu ani smaku.

Z powietrzem - przy stężeniu od pięciu do piętnastu procent - tworzy mieszaninę wybuchową. Jest bardzo niebezpieczny dla ludzi, gdyż przy jego spalaniu wydziela się śmiertelnie trujący tlenek węgla.
Jeden wdech jest dla człowieka śmiertelny. Metan pali się przytłumionym, błękitnym płomieniem.

Azerbaijan oil to Poland reach Poland via Plock and Gdansk.

2007-10-13T06:23:00.000-07:00

Azerbaijan oil to Poland reach Poland via Plock and Gdansk

WASHINGTON, Oct। 12 (UPI) -- In the increasingly fractious scramble for the Caspian's burgeoning oil and natural gas energy reserves, resource-poor but strategically vital Eastern Europe is positioning itself to provide both consumer markets and transit routes to Russia for the former Soviet states bordering the world's largest inland sea।It is a development where optimism may well collide with Russia's current near-monopoly of Caspian export routes -- so far, only Azerbaijan, with the Baku-Supsa and Baku-Tbilisi-Ceyhan oil export routes, has escaped Kremlin control। Kazakhstan is still wedded to using the Caspian Pipeline Consortium's pipeline, dominated by Russia, which terminates at Russia's Sea of Azov Novorossiysk port, while nearly all of Turkmenistan's natural gas exports are forced to rely on Russia's Soviet-era Transneft pipeline monopoly. If Eastern Europe succeeds in its ambitious plans, it will effectively offer an alternative to Russia's domination of energy exports to Eastern and Western Europe, a fact that Central European governments hope will resonate in Paris, Berlin and London.During an energy summit that convened in the Lithuanian capital, Vilnius, Oct. 10, a provisional agreement was reached by energy and economics representatives from Azerbaijan, Georgia, Ukraine, Poland and Lithuania to cooperate on extending Ukraine's Odessa-Brody pipeline with a spur to reach Poland via Plock and Gdansk, the latter on the Baltic. The representatives initialed an accord creating the "Sarmatia" consortium, which is to construct the new network, tentatively scheduled to open in 2011.At the end of the first day of the summit at a joint news conference with the presidents of Lithuania, Azerbaijan, Poland and Georgia, Ukrainian President

Viktor Yushchenko was optimistic, telling journalists, "This is a historic step today, which means that a project for delivering Kazakh oil to Europe has moved from the political to the practical level." Yushchenko was candid about Kiev's intentions, stating, "We have never hidden that the implementation of the project for delivering Caspian oil to the European Union is our strategic project," which is important "not only to our country, but is also strategic for Kazakhstan, Azerbaijan, Georgia, Lithuania, and many of our other partners." Azerbaijani President Ilham Aliyev said the meeting was intended for "laying a solid groundwork for transporting energy resources through Georgia and Ukraine to European countries." Both Lithuania and Georgia have been subjected over the years to disputes with Russia over the pricing of energy exports, and their presidents were strongly supportive of the project's potential for diversifying Caspian export routes. Lithuanian President Valdas Adamkus, whose country in August 2006 saw a cessation of Russian oil exports through its Baltic port of Butinge and Mazeikiu refinery, said, "This indicates the unity and commitment of the entire region for progress, self-determination and a guarantee for sovereignty."Georgia already gets most of its oil from Azerbaijan rather than Russia, and Georgian President Mikhail Saakashvili, in a veiled swipe at Russia's attempt to use energy exports to retain geopolitical influence over the summit members, hailed the new agreement as a sign of "new strategic ties. This is a big change not only in the energy policy of Europe but I think also in wider geopolitics, in the wider configuration of the post-Soviet and post-communist space."Polish President Lech Kaczynski sounded a more conciliatory note, even as he acknowledged that the project "has both an economic nature ... and a huge political impact," adding, "this agreement is not made against any other country." Poland remains vulnerable to Russian export pressure but is potentially the biggest beneficiary of the Sarmatia project, as the projected pipeline extension would reach Plock, site of Poland's largest refinery before terminating at Poland's Baltic Sea port of Gdansk.Behind the rhetoric, however, lie practical issues to be solved. The Odessa-Brody Ukrainian pipeline transports Russian oil from Ukraine's Odessa Black Sea port to Brody, near Ukraine's western border with Poland, leaving Kiev vulnerable in the interim to Russian economic pressure over oil exports.A second potential snag is the fact the Sarmatia network plans to use Azeri oil but possibly include Kazakh exports as well. While Astana sent Energy Minister Sauat Mynbayev to the Vilnius discussions, it remains to be seen how far the government of Kazakh President Nursultan Nazarbayev is willing to annoy Russia and whether it will commit significant volumes of oil to the project. The history of the Odessa-Brody pipeline, completed in 2001, provides a cautionary tale. The Ukrainian government built the line without having firm commitments from anyone for exports, forcing a reluctant Kiev in 2004 to agree to transport Russian oil in the opposite direction, for export from Odessa rather than westward to Central European markets as originally envisaged.Aliyev for his part has no doubts about the viability of the project, telling journalists, "Our current oil resources are 15 billion barrels and gas reserves are at 2 trillion cubic meters. This is sufficient for the next 150 years. "Azerbaijan has become one of the world's major oil and gas exporters. The Caspian region is Europe's only energy supply alternative. The Caspian corridor is vital for the future."Sweetening the pot, Aliyev offered to sign a long-term agreement between Azerbaijan and the European Union, but the reality is that it remains to be seen whether Azerbaijan can provide sufficient volumes of oil to sustain the project should Kazakhstan decline to participate in any meaningful manner.A follow-up energy summit is to be held in Kiev in 2008; doubtless the participants will have a lot to दिस्कुस्स

Poland's Oil Sector - 10th Edition
A comprehensive guide to Poland's up-stream companies, oil refineries, producers of petroleum products, logistics and trading companies

Red Square, the British owned and managed market research and consultancy company has assessed the developments in Poland's oil and petroleum products market in the last year and prepared a completely revised,new edition of its report on the Polish oil sector, now in its tenth year of publication.
*FINANCIAL SUPPLEMENT ON CD-ROM *
Full accounts (balance sheets and profit and loss accounts) for nearly 140 entries
With your order you will receive the latest set of accounts published by the production companies included in the directory.

Poland's oil refining sector

Information about capacities, future plans and prospects for Poland's refineries. This section includes extensive corporate profiles of all Polish refineries. In addition to contact details, background and ownership information, details of major subsidiaries, production profiles and financial information, each profile gives the latest information on key issues.

Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. - Płock refinery Key issues: Possible merger with Hungarian MOL; take-over of Czech Unipetrol; investigations of Special Parliamentary Commission; plans for expansion in the chemical sector and creation of new operating subsidiaries

Grupa Lotos S.A. (previously Rafineria Gdańska S.A. ) - Gdańsk refinery Key issues: Building of Grupa Lotos with Petrobaltic, as well as the Jasło, Czechowice and Glimar refineries; planned 2005 stock market debut; consolidation of production in paraffins and asphalt and status of the Integrated Gasification Combined Cycle (IGCC) project.

Rafineria Czechowice S.A. Key issues: Integration process with Grupa LOTOS; status of major investment projects and operational information about key subsidiary companies (RC Paliwa Sp. z o.o. and RC Parafiny Sp. z o.o.).

Rafineria Jasło S.A. Key issues: Integration process with Grupa LOTOS and recent investments in fuel re-loading facilities.

Rafineria Nafty Glimar S.A. Key issues: Integration process with Grupa LOTOS; 2003 increase in share capital and investment in the isocracking, hydrofinishing and isodewaxing installation.
Rafineria Nafty Jedlicze S.A. Key issues: Re-processing of used oils and the role of Konsorcjum Olejów Przepracowanych S.A.

Rafineria Trzebinia S.A. Key issues: Activation of a new bio-diesel (methyl ester) production facility and construction of a new product pipeline linking the Płock refinery with Trzebinia; profile of Fabryka Parafin Naftowax Sp. z o.o. subsidiary.
Petrochemia-Blachownia S.A., Kędzierzyn-Koźle

In addition to Poland's major refineries, we profile other producers of oils and lubricants such as: Fuchs Oil Corporation (PL) Sp. z o.o.; Jaschem Rafineria Jasło Sp. z o.o.; LOTOS Oil S.A.; Lubcon Polska Sp. z o.o.; Modex Sp. z o.o.; Naftochem; ORLEN Oil Sp. z o.o.; Petrochem-Płońsk S.A.; Petroil Sp. z o.o.; Silesia Oil Sp. z o.o.; Statoil Lubricants Technologies Sp. z o.o.; Tedex Oil Sp. z o.o.

The Polish petrol, diesel and heating oils market

This section provides information about the market in general. Furthermore over 50 major Polish retailers and wholesalers of fuels are profiled in this section. These include: Anwim Sp. z o.o.; Arge Sp. z o.o.; BDG Sp. z o.o.; BGW Sp. z o.o.; BIS-BEL; Cheman S.A.; Delfin S.A.; Dexpol S.A.; Dulcet Sp. Jawna; Etoll Sp. Jawna; Falco Mazurkiewicz, Gwiazda Sp. Jawna; Fast Oil Gadomski Choroś Sp. Jawna; Firma Bor-Ole Henryk Borkowicz; Firma KI Klemens Imioła; Firma Tank Sp. Jawna; Grosar Sp. z o.o.; Horex A. i E. Horoszkiewicz Sp. Jawna; IMSO Sp. z o.o.; J&S Energy S.A.; Jersak; Kolgard ITC Ltd Sp. z o.o.; Kolgard Oil Sp. z o.o.; Konpal; KR Farmer Sp. z o.o.; LDS S.A.; LOTOS Mazowsze S.A.; LOTOS Paliwa Sp. z o.o.; LTL Sp. z o.o.; Maante Sp. z o.o.; Mares Sp. z o.o.; Mercar Sp. z o.o.; Oktan Sp. z o.o.; Olpak Sp. z o.o.; ORLEN Morena Sp. z o.o.; ORLEN PetroCentrum Sp. z o.o.; ORLEN PetroProfit Sp. z o.o.; ORLEN PetroTank Sp. z o.o.; ORLEN PetroZachód Sp. z o.o.; Ortus Jan Ostrowski i Wspólnicy Sp. Jawna; Petrochemia Sp. z o.o.; Petrol Sp. z o.o.; Pieprzyk; Pol-Oil-Company Sp. z o.o.; Pronar Sp. z o.o.; Przedsiębiorstwo Budowlano-Handlowe Z. Niziński; Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Apexim AB Adam Baranowski; Raf-Ol Sp. z o.o.; Rolmasz Sp. z o.o.; Tomsol Sp. z o.o.; Tracom Sp. z o.o.; Warsaw Gas Trading Sp. z o.o.; Webo Sp. z o.o.; Zach-Ciech Sp. z o.o.

The company profiles include full contact details, an outline of activities and latest published accounts/financial information where ever available.

This section also includes profiles of the major foreign oil companies active in Poland, including: AS 24 Polska Sp. z o.o.; Ashland Poland Sp. z o.o., Valvoline Polska Division; BGM Molydal C. Borowiecki, H. Gil Sp. Jawna; BP Polska Sp. z o.o.; Castrol Lubricants Sp. z o.o. i Spółka, Sp. Jawna; ConocoPhillips Poland Sp. z o.o.; ExxonMobil Poland Sp. z o.o.; FL Poland Sp. z o.o.; Fortum Polska Sp. z o.o.; Lukoil Polska Sp. z o.o.; Mażeikiu Nafta Trading House Sp. z o.o.; Nynäs Sp. z o.o.; Shell Polska Sp. z o.o.; Slovnaft Polska S.A.; Statoil Polska Sp. z o.o.; Texaco Lubricants Polska Sp. z o.o.; Total Polska Sp. z o.o.
New to this edition - Petrol retailing activities of supermarket chains Ahold Polska Sp. z o.o.; Auchan Polska Sp. z o.o.;E. Leclerc Polska Sp. z o.o.; Géant Polska Sp. z o.o.; Tesco Polska Sp. z o.o.

Marine fuel markets

Companies profiled in this section include: Fox Oil Sp. z o.o.; Petrocargo/OW Bunker Sp. z o.o.; Petro-Trans Sp. z o.o.; Ship-Service S.A.

Aviation fuel markets

Petrolot Sp. z o.o. and Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Rafineryjnego, Płock.

Liquid petroleum gas market

Analysis of the market in the year 2003 and profiles of key LPG distributors such as: Bałtyk-Gaz Sp. z o.o.; Barter Sp. z o.o.; Bialchem Group Sp. z o.o.; BP Polska Sp. z o.o.; Dragongaz Sp. z o.o.; Gas Trading Podkarpacie Sp. z o.o.; Gaspol S.A.; Hadex Gaz; Intergaz Sp. z.o.o.; Krak-Gaz Sp. z o.o.; Lukoil Polska Sp. z o.o.; Pegas Oil Sp. z o.o.; Petrolinvest Sp. z o.o.; PKN Orlen Group LPG companies; Polski Gaz Sp. z o.o.; Progas Eurogaz Sp. z o.o.; Shell Gas Polska Sp. z o.o.; Statoil Gaz Sp. z o.o.

Upstream operations

On-shore oil production Latest, official figures on exploitable on-shore gas and crude oil reserves, major reserves of BMB and nearby oil/gas fields. Comprehensive information on production companies such as: PGNiG S.A. and its subsidiaries Zakład Górnictwa Nafty i Gazu w Sanoku and Zakład Górnictwa Nafty i Gazu w Zielonej Górze.
Also on foreign exploration and production companies such as: Apache Poland Sp. z o.o. (in liquidation); CalEnergy Gas (Polska) Sp. z o.o.; Energia Zachód Sp. z o.o.; EuroGas Polska Sp. z o.o.; FX Energy Poland Sp. z o.o.; Medusa Oil and Gas Poland Sp. z o.o.; RWE-DEA Polska Sp. z o.o.

Off-shore production Profile of Petrobaltic Sp. z o.o. Estimated reserves in Poland's offshore oil and gas fields, production figures and forecasts, overseas activities, investments (including information on the Energobaltic project) and financial information.

Logistics

Crude oil and petroleum product pipeline operations Full profile of Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych "Przyjaźń" S.A. (PERN), Płock, the possibility of creating a logistics company with the participation of PKN Orlen, Naftobazy and PERN; increase in PERN's operating capacity (pipeline, storage facilities) and the status of the Odessa-Brody pipeline extension project.

Re-loading facilities Profiles of Naftoport Sp. z o.o. (including the Polish Treasury's plans to increase its indirect stake in this company); the bankrupt Porta-Petrol S.A., Świnoujście whose facility is being offered for sale and about the terminal operated by Nynäs Sp. z o.o.

Storage facilities Profile of Naftobazy Sp. z o.o. (including information about the failed 2004 privatisation). Information about Inowrocławskie Kopalnie Soli Solino S.A., IVG Terminal Silesia Sp. z o.o. and LOTOS Partner Sp. z o.o., Gdynia.

Rail transport of crude oil and petroleum products Profiles of: DEC Sp. z o.o.; EuroNaft Trzebinia Sp. z o.o.; LOTOS Kolej Sp. z o.o.; ORLEN KolTrans Sp. z o.o.; Chem Trans Logistic Holding Polska S.A.; PKP Cargo S.A.; Sped-Kol Blachownia Sp. z o.o.

Road transport of petroleum products Information about the leading companies specialising in the road transport of petroleum products, including: ABS Owczarek Spedycja Sp. z o.o.; Equus Samat Sp. z o.o.; Esppol Sp. z o.o.; Hoyer Polska Sp. z o.o.; Nijman/Zeetank International Transport Sp. z o.o.; ORLEN Transport Kędzierzyn-Koźle Sp. z o.o.; ORLEN Transport Kraków Sp. z o.o.; ORLEN Transport Lublin Sp. z o.o.; ORLEN Transport Nowa Sól Sp. z o.o.; ORLEN Transport Olsztyn Sp. z o.o.; ORLEN Transport Płock Sp. z o.o.; ORLEN Transport Poznań Sp. z o.o.; ORLEN Transport Słupsk Sp. z o.o.; ORLEN Transport Szczecin Sp. z o.o.; ORLEN Transport Warszawa Sp. z o.o.; Paul Klacska Polska Sp. o.o.; Pol-Miedź Trans Sp. z o.o.; Rafineria "Jasło" Zakład Transportu Sp. z o.o.; Raf-Trans Sp. z o.o.; RC Transport Sp. z o.o.; Talke Polska Sp. z o.o.; Tedex Spedition Sp. z o.o.; Zakład Transportu Transglimar Sp. z o.o.

The report also provides information about Nafta Polska S।A. the privatisation vehicle for Polish refineries and now the heavy synthesis segment of the Polish chemical sector; contact details for the Ministry of the Environment and regulatory bodies such as Urząd Regulacji Energetyki (Energy Regulation Office) and Agencja Rezerw Materiałowych (The Agency for Material Reserves). Finally, we include information about the activities of oil related industry chambers and associations such as Polska Izba Paliw Płynnych (Polish Chamber of Liquid Fuels); Polska Organizacja Gazu Płynnego (Polish LPG Organisation) and Polska Organizacja Przemysłu i Handlu Naftowego (Polish Oil Trade & Industry Organisation).

Polish Geological Institute
Department of Economical Geology
Mineral Resources of Poland
Crude oil

In Poland, oil fields occur in the Polish Lowland (Niz Polski), the Baltic Sea (Morze Baltyckie), the Carpathian Foredeep (Zapadlisko Przedkarpackie), and on the Carpathians (Karpaty) (see map).
The Polish Lowland has become the most important petroliferous area in this country since BMB oil field was explored in 1996, the resources of which are more than two times as much as the all Poland resources at the time. In this area the next oil and gas fields (Lubiatow, Kosarzyn) were explored in last years.
The Polish Lowland accounts for 76.4 % of the national resources, the Baltic Sea 18.6 %, while the Carpathian Foredeep - 1.6 % and the Carpathians 1.5 % only. The initial proven oil resources of oil and oil condensate, as well as the state of their identification and management are shown in Table 14.1.
In the Polish Lowland, oil fields occur in the Permian, Carboniferous and Cambrian rocks. They yield medium paraffin (4.3 - 7.4 %) oil with sulfur content exceeding 1 % and density ranging from 0.857 g/cm3 to 0.870 g/cm3. In the regions being considered, beside oil fields, there are also oil condensate fields, containing 100 g of condensate per 1 cm3 of gas.
On the Baltic area (off shore) crude oil occurs within the Middle Cambrian measures. Hydrocarbon content amounts to 73 % and density to 0.811 g/dm3. The only exploited deposit is B3, the B8 is explored in details.
In the Carpathian Foredeep, oil fields occur in the Tertiary sediments and the Mesozoic sediments of a platform type (mainly Jurassic carbonate rocks, rarely in Cretaceous sandstones) that mostly underlie the impermeable Miocene clay sediments. They are mainly bedded fields, stratigraphically closed (either lithological or tectonic). In this region, it is light and medium weight oil (it is density being 0.811-0.846 g/cm3). The oil contains 2.32 - 9.37 % paraffin and the content of sulfur ranges, on the average, from 0.45 to 0.85 %.
In the Carpathians oil fields, there occur in several tectonic units, including: the Magura, Dukla-Michow, sub-Silesian, Silesian and Skole one, but most of them lie in the Silesian unit. They are mainly structural fields, seldom structural-lithological ones, mostly of a bedded type.
The Carpathian oil is of methane type. Its density ranges from 0.750 to 0.943 g/cm3. It is free from sulfur, mostly a paraffin oil containing 3.5 - 7 % of paraffin. The reserves are small and they depend on the quantity and type of the structures in which they occur. Initially, in place resources mainly range from a few to over 400 thousand tons. Many years of the exploitation, has exhausted the reserves in this region.
Among 89 oil fields 69 are under exploitation and their resources amount to 93.5 % of the total Polish reserves.
The intrinsically economic oil resources of Poland amounted to about 19,519 thousands tons in 2004, with the total economic reserves amounting to 16,218 thousand tons.
The production (Fig. 14.1) of oil and condensate amounted to 866 thousand tons in 2004. The production of oil from the Carpathian oil fields amounted to 3.44 % of the total Polish oil production, from the Carpathian Foredeep to 2.50 %, from the Polish Lowland to 64.75 % and from the Polish economic zone of the Baltic Sea to 29.33 %.

The History of the Oil Industry (with emphasis on California and Kern County)

Timeline
Oil Through the Ages - 347 B.C. to 1859
California Comes of Age - 1861 to 1899
The Kern County Oil Industry - 1864 to Today
Indians and Oil
Great Gushers of California

Oil Around the World
The Early (Medieval) Oil Industry of Persia
The Early Oil Industry of Poland and Romania
The Early Oil Industry of Pennsylvania
The Early Oil Industry of Texas
The Spindletop Gusher
How the Early Oil Industry Saved the Whales

Oil Through the Ages
347 A.D.
Oil wells are drilled in China up to 800 feet deep using bits attached to bamboo poles.
1264
Mining of seep oil in medieval Persia witnessed by Marco Polo on his travels through Baku.
1500s
Seep oil collected in the Carpathian Mountains of Poland is used to light street lamps.
1594
Oil wells are hand dug at Baku, Persia up to 35 meters (115 feet) deep.
1735
Oil sands are mined and the oil extracted at Pechelbronn field in Alsace, France.
1815
Oil is produced in United States as an undesirable by-product from brine wells in Pennsylvania.
1848
First modern oil well is drilled in Asia, on the Aspheron Peninsula north-east of Baku, by Russian engineer F.N. Semyenov.
1849
Distillation of kerosene from oil by Canadian geologist Dr. Abraham Gesner. Kerosene eventually replaces whale oil as the illuminant of choice and creates a new market for crude oil.
1850
Oil from hand-dug pits in California at Los Angeles is distilled to produce lamp oil by General Andreas Pico.
1854
First oil wells in Europe are drilled 30- to 50-meters deep at Bóbrka, Poland by Ignacy Lukasiewicz.
1854
Natural Gas from a water well in Stockton, California is used to light the Stockton courthouse.
1857
Michael Dietz invents a kerosene lamp that forces whale oil lamps off the market.
1858
First oil well in North America is drilled in Ontario, Canada.
1859
First oil well in United States is drilled 69 feet deep at Titusville, Pennsylvania by Colonel Edwin Drake.

California Comes of Age
1861
First oil well in California is drilled manually in Humboldt County.
1866
Oil is collected from tunnels dug at Sulphur Mountain in Ventura County by the brothers of railroad baron Leland Stanford, the same year that these techniques are applied to the Pechelbronn oil mine in France.
1866
First steam-powered rig in California drills an oil well at Ojai, not far from the Sulphur Mountain seeps.
1875
First commercial oil field in California is discovered at Pico Canyon in Los Angeles County.
1878
Electric light bulb invented by Thomas Edison eliminates demand for kerosene, and the oil industry enters a recession.
1885
Gas wells are drilled in Stockton, California for fuel and lighting.
1885
Oil burners on steam engines in the California oil fields, and later on steam locomotives, create new crude oil markets.
1886
Gasoline-powered automobiles introduced in Europe by Karl Benz and Wilhelm Daimler create additional markets for California oil. Prior to the automobile, gasoline was a cheap solvent produced as a byproduct of kerosene distillation.
1888
A steel-hulled tanker sails from Ventura to San Francisco, eleven years after the 1877 sailing of a Russian tanker across the Caspian sea at Baku.
1899
Discovery of Kern River oil field propels Kern County to top oil-producing region in state.

Bakersfield, 1933
The Kern County Oil Industry
1860s to 1890s - Tar Pits and Tunnels
1864 - Tar mined from open pits at Asphalto (McKittrick) on west side of San Joaquin Valley.
1866 - First refinery in Kern County built near McKittrick tar pits to process kerosene and asphalt.
1878 - First wooden derrick in Kern County constructed at Reward to drill for flux oil to mix with asphalt.
1887 - "Wild Goose" well at Oil City, Coalinga comes in at 10 bbls/day, demonstrating potential of north part of basin.
1889 - Oil wells drilled at Old Sunset (Maricopa) with a steam-powered rig mark discovery of Midway-Sunset field.
1893 - Railroad reaches McKittrick, where tunnels and shafts are dug to mine asphalt.
1894 - Old Sunset (Maricopa) part of Midway-Sunset has 16 wells producing 30 barrels of oil per day.
1890s to 1920s - Gushers and Cable Tools
1896 - Shamrock Gusher blows in at McKittrick and hastens end of tar mining operations.
1899 - Hand-dug oil well discovers Kern River field and starts an oil boom in Kern County.
1902 - Arrival of railroad makes development of Midway-Sunset field economically feasible.
1902 - First rotary rig in Califonia reportedly drills a well at Coalinga field, but the hole is so crooked that a cable tool is used to redrill the well.
1903 - Kern River and Midway-Sunset production makes California the top oil producing state.
1904 - 17.2 million bbls of oil produced at Kern River exceeds annual production from Texas.
1908 - Rotary drilling rigs and crews arrive in California from Louisiana and successfully drill wells at Midway-Sunset field and erase the embaressment of the Coalinga experiment six years earlier.
1909 - Midway Gusher blows out near Fellows and focuses attention on Midway-Sunset field.
1910 - Lakeview Gusher blows in near Taft and becomes America's greatest oil gusher.
1919 - Hay No. 7 catches fire at Elk Hills and becomes America's greatest gas gusher.
1929 - Blowout prevention equipment becomes mandatory on oil and gas wells drilled in California.
1930s to 1950s - Well Logs, Seismic, and Rotary Drilling
1929 - First well logs in California run by Shell in a well near Bakersfield (Kern County).
1930 - Deepest well in the world is Standard Mascot #1, rotary drilled to 9,629 feet at Midway-Sunset.
1936 - First seismic exploration in California discovers Ten Section field near Bakersfield. Seismic discovery of the productive Paloma and Coles Levee anticlines soon follows
1943 - Deepest well in the world is Standard 20-13, drilled to 16,246 feet at South Coles Levee.
1953 - Deepest well in the world is Richfield 67-29 drilled to 17,895 feet at North Coles Levee.
1960s to Today - Steam, Horizontal Wells, and Computers
1961 - First steam recovery projects in Kern County start up at Kern River and Coalinga fields after a successful pilot by Shell at Yorba Linda field in Los Angeles.
1973 - Tule Elk and Yowlumne fields become the last 100-million barrel fields discovered in Kern County.
1980 - First horizontal well in Kern County is Texaco Gerard #6 in fractured schist at Edison field.
1980s - Cogeneration hastens the spread of steam recovery projects, which dramatically ramp up oil production.
1985 - Kern County reaches an all-time production high of 256 million barrels of oil/year. At the same time, California reaches an all-time production high of 424 million barrels of oil/year.
1990s - 3D-seismic data and 3D-computer modeling of reservoirs bring new life to old fields.
1997 - Deepest horizontal well in Kern County is Yolwumne 91X-3 with measured depth of 14,300 feet. However, the well is surpassed only two years later by the relief well for the Bellevue blowout.
1998 - A blowout and fire at the Bellevue #1 wildcat in the East Lost Hills subthrust fuels hopes for the first major Kern County discovery in over a decade.
And throughout much of this Kern County oil history, members of the San Joaquin Geological Society were holding monthly dinner meetings and sharing a beer with the likes of Senteur de Boue. Click here to learn more about the history of this esteemed organiziation.

The Oil Industry of Medieval Persia (Azerbaijan)
When Marco Polo in 1264 visited the Persian city of Baku, on the shores of the Caspian Sea in modern Azerbaijan, he saw oil being collected from seeps. He wrote that "on the confines toward Geirgine there is a fountain from which oil springs in great abundance, inasmuch as a hundred shiploads might be taken from it at one time." In addition to oil seeps, Marco Polo also saw spectacular mud volcanos, sourced by natural gas seeping through ponds, and a flaming hillside, the "Eternal Fires of the Apsheron Peninsula", where condensate and natural gas seeping through fractured shales has burned, and been worshipped, for centuries.
Shallow pits were dug at the Baku seeps in ancient times to facilitate collecting oil, and hand-dug holes up to 35 meters (115 feet) deep were in use by 1594. These holes were essentially oil wells, which makes Baku the first true field. Apparently 116 of these wells in 1830 produced 3,840 metric tons (about 710 to 720 barrels) of oil. Later, Russian engineer F.N. Semyenov used a cable tools to drill an oil well on the Apsheron Peninula, ten years before Colonel Drake's famous well in Pennsylvania. Also, offshore drilling started up at Baku at Bibi-Eibat field near the end of the 19th century, about the same time that the "first" offshore oil well was drilled in 1896 at Summerland field on the California Coast.
check out the link below to learn more about the oil history of Azerbaijan
www.azer.com
left: offshore wells on the Aspheron Peninsula
above: a hand-dug well at Bibi-Eibat field

The Early Oil Industry of Poland and Romania
The Carpathian Mountains in Poland abound in oil seeps, and Carpathian oil, hand dipped from pits dug in front of the seeps, was burned in street lamps, as early as the 1500s, to provide light in the Polish town of Krosno. Unfortunately, the seep oil was a dark, viscous liquid that stuck to everything. It also burned with a foul smell and gave off more smoke and soot than other lamp oils, most of which were rendered from animal fat.
Ignacy Lukasiewicz, a Polish druggist in the modern Ukranian town of Lvov, saw the potential of using seep oil in lamps as a cheap alternative to expensive whale oil. To make a clean-burning fuel, he began experimenting with distillation techniques, perfected earlier by Dr. Abraham Gesner in Canada, to produce clear kerosene from smelly seep oil. His experiments gained notoriety, and the European oil industry was born on a dark night on July 31, 1853 when Lukasiewicz was called to a local hospital to provide light from one of his lamps for an emergency surgery. Impressed with his invention, the hospital ordered several lamps and 500 kg of kerosene. Lukasiewicz enlisted the aid of a business partner and traveled to the Vienna, capitol city of the Austro-Hungarian Empire, to register his distillation process with the government on December 31, 1853.
To provide oil for his kerosene business, Lukasiewicz initially collected a thick, sticky crude from shallow, hand-dug wells in the Gorlice region, an area in the Carpathians about 50 miles west of the Polish town of Bóbrka. The following year, he teamed up with Titus Trzecieski and Mikolaj Klobassa to establish an "oil mine" in Bóbrka which pumped crude oil from hand-drilled, 30- to 50-meter deep wells. Later, wells as deep as 150 meters were drilled that produced a lighter, better-quality crude from which to distill kerosene. Other entrepreneurs dug their own wells and a thriving Polish oil industry developed, which was followed in 1857 by the drilling of wells at Bend, northeast of Bucharest, on the Romanian side of the Carpathians. A full two years later, Colonel Edwin Drake, who perhaps had knowledge of the Polish developments, drilled his famous well in Pennsylvania, an event wrongly labeled by many in the industry as the drilling of the "first oil well".
Many of these early wells were laboriously dug by hand. Others were drilled with spring poles, in which a springy wooden pole was stuck in the ground at an angle and a heavy metal drill bit attached by a cable to the head of the pole. Operators would bounce up and down on stirrups attached to the pole, causing the bit to literally chop a hole into the hard ground. The hole was cleaned by lowering into the hole a specially designed bucket, called a bailer, which was similarly bounced up and down until it filled dirt and cuttings to be hauled to the surface.
Steam engines were employed to mechanically drill wells in the Pennsylvania oil fields during the U.S. Civil War, and Thomas Bard imported a steam-powered drilling rig and crew from Pennsylvania to successfully drill a mediocre oil well in California in 1865. Steam was first used in Poland two years later in 1867 to drill a well at Kleczany, 60 kilometers west of the Bóbrka field. Steam-powered drilling made its debut at Bóbrka a few years later, sometime between 1870 and 1872, and enabled operators to drill much deeper than they had been able to previously. Within a few years virtually all oil wells, in both the United States and Europe, were being drilled mechanically.
(Excerpted from various issues of the AAPG Explorer)

The Early Oil Industry of Pennsylvania
Oil Creek in western Pennsylvania abounds in oil seeps that ooze thick black crude into the stream. These seeps were well known to the Seneca Indians, one of the Iroquois Nation tribes, who used the oil as a salve, mosquito repellent, purge and tonic. Many settlers also believed that these oils were medicinal, and "hawkers" sold bottles of it, as early as 1792, as a cure-all called "Seneca Oil". The nearby Allegheny and Kiskiminetas river valleys had oil also, but beneath the ground, where as early as 1815 it was contaminating several of the brine wells that supplied a booming salt industry in the Pittsburgh area.
In the early 1850s, a Pittsburgh druggist named Samuel Kier began selling bottled oil from his father's brine wells as "Pennsylvania Rock Oil", but met with little success. One day, Colonel A. C. Ferris, a whale oil dealer, processed a small amount of Kier's "tonic" to make a lighter oil that burned well in a lamp. When Kier heard about this, he began using a one-barrel whiskey still of his own to convert his rock oil into lamp oil. After Kier upgraded his still to five-barrel capacity, Pittsburgh forced him to move his operation to a suburb out of fear of an explosion.
When George Bissell, a New York lawyer, learned of Kier's operation, he hired Benjamin Silliman Jr of Yale University, probably around 1854, to see if Seneca Oil would yield lamp oil. Silliman successfully distilled the oil into several fractions, including an illuminating oil already known as kerosene. Armed with Silliman's results, Bissell received financial backing to form the "Pennsylvania Rock Oil Company", which later became the "Seneca Oil Company".
An unemployed railroad conductor and express agent named Edwin Drake, who by chance was staying at the same hotel in New Haven, Connecticut as Bissel and his partners, was hired in 1857 to visit Titusville, a town on Oil Creek. Drake's only qualification for this assignment was a free railroad pass remaining from his previous job. Although Drake had never been in the military, when he returned to Titusville the following year to commence operations as a Seneca Oil Company agent, his employers passed him off as a colonel to give their venture an air of respectability.
Historically, oil was collected at Oil Creek by damming the creek near a seep, then skimming oil off the top of the resulting pond. Drake tried this at a seep once used by a sawmill to produce oil for lubricating the mill machinery, but even with improvements and opening up other seeps in the area, he only increased production from three or four gallons to a still non-economic six to ten gallons a day. Next workers tried digging a shaft to mine the oil, but groundwater flooded in too quickly for the workers to continue. Finally, Drake decided to drill a well and locate the source of the seep oil, using the same steam-powered equipment used to drill brine wells.
He hired a blacksmith named "Billy" Smith, who had drilled brine wells for Kier and others in the Pittsburgh area. Smith, with his son Samuel, began drilling in the summer of 1859. Although progress was slow, usually three feet a day in shale bedrock, they reached a depth of 69½ feet by August 27, just as Drake was reaching the last of his funds. When Billy and Samuel pulled their drilling tools from the well the next morning, they noticed oil rising in the hole. After installing a hand-operated lever pump borrowed from a local kitchen, the first days production was about twenty-five barrels. Production soon dropped off to a steady ten barrels or so a day, and the well is said to have continued at that rate for a year or more.
Although Drake's well was no gusher, it was the beginning of an idea. Titusville transformed almost overnight from a quiet farm town to an oil boom town of muddy roads, hastily constructed wooden derricks, and noisy steam engines. The Pennsylvania oil boom was on.
check out the links below to learn more about the early oil history of the United States little-mountain.com/oilwell www.oilhistory.com www.priweb.org/ed/pgws

The Early Oil Industry of Texas
click here to learn about The Spindletop Gusher and the Birth of the Texas Oil Industry

How the Oil Industry Saved the Whales
Prior to the 1800s, light was provided by torches, candles made from tallow, and lamps which burned oils rendered from animal fat. Because it burned with less odor and smoke than most fuels, whale oil, particularly oil from the nose of the sperm whale, became popular for lamp oils and candles. However, sperm oil, widely known as "spermaceti", was very expensive. In fact, a gallon in the early 1800s cost about $2.00, which in modern values equates to about $200 a gallon. Nonetheless, whale oil was the illuminant of choice for those rich enough to afford it.
A thriving whaling industry developed to provide sperm oil for lighting, and regular whale oil as a lubricant for the machine parts of trains. In the United States alone, the whaling fleet swelled from 392 ships in 1833 to 735 by 1846. At the height of the industry in 1856, sperm oil sold for $1.77 a gallon, and the United States was producing 4 to 5 million gallons of spermaceti and 6 to 10 million gallons of train oil annually.
The demand for whale oil took a tremendous toll on whales, and some species were driven to the very brink of extinction. The right whale, one of the scarcer varieties, was killed in the early 1800s at a rate of about 15,000 per year. When the growing scarcity of this whale forced attention to other species, only about 50,000 right whales remained. Had demand for whale oil continued, extinction would have undoubtedly claimed several species.
When a clean-burning kerosene lamp invented by Michael Dietz appeared on the market in 1857, its effect on the whaling industry was immediate. Kerosene, known in those days at "Coal Oil", was easy to produce, cheap, smelled better than animal-based fuels when burned, and did not spoil on the shelf as whale oil did. The public abandoned whale oil lamps almost overnight. By 1860, at least 30 kerosene plants were in production in the United States, and whale oil was ultimately driven off the market. When sperm oil dropped to 40 cents a gallon in 1895, due to lack of demand, refined petroleum, which was very much in demand, sold for less than 7 cents a gallon.
If petroleum products, such as kerosene and machine oil, had not appeared in the 1850s as alternatives to whale oil, many species of whales would have disappeared long ago. Clearly, the expanding population and economy of the 1800s, together with the development of more deadly hunting tools, would have driven the whaling industry to even greater heights than the banner year of 1856. The September 3, 1860 edition of the "California Fireside Journal" sums up the attitude of the times:
"Had it not been for the discovery of Coal Oil, the race of whales would soon have become extinct. It is estimated that ten years would have used up the whole family".

Sprawdzimy rosyjską dwururkę

2007-09-20T15:49:00.001-07:00

Sprawdzimy rosyjską dwururkę
Nasz Dziennik, 2007-09-20
Polska musi się zabezpieczyć nie tylko przed szantażem energetycznym ze strony Rosji, ale także przed groźbą wyposażenia Gazociągu Północnego w systemy elektroniczne umożliwiające np. monitorowanie ruchu na Bałtyku

Polsk a będzie monitorować budowę Gazociągu Północnego (obecnie nazywanego Nord Stream) pod kątem zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa - zapewniają obecne władze. To, że planowany rurociąg stanowi niebezpieczeństwo z punktu widzenia zaopatrzenia w gaz oraz bezpieczeństwa ekologicznego, wszyscy już wiemy. To, że powinniśmy zabezpieczyć się przed możliwymi komplikacjami, wynikającymi z przecięcia bałtycką rurą trasy planowanego przez Polskę rurociągu, którym ma do nas popłynąć gaz ze Skandynawii oraz kabla energetycznego łączącego nas ze Szwecją - jeszcze nie wszyscy wiedzą. Możemy mieć jednak kolejne powody do obaw, mianowicie ewentualność wyposażenia rurociągu np. w dodatkowe urządzenia elektroniczne umożliwiające śledzenie przez Rosjan ruchu na całym Morzu Bałtyckim lub podsłuchiwanie rozmów telefonicznych, a według niektórych ekspertów nawet wpływanie na funkcjonowanie strategicznych urządzeń, np. elementów amerykańskiej tarczy antyrakietowej, która może powstać w Polsce. Czy jest to możliwe? Na to pytanie są różne odpowiedzi wielu ekspertów. Są oni jednak zgodni co do tego, że nie należy pozostać biernym wobec zagrożeń wynikających z tego projektu.

Groźba nie tyle dla Amerykanów, ile dla Polski
Na zagrożenie związane z wyposażeniem rurociągu zwraca uwagę Witold Michałowski, ekspert w dziedzinie rynku ropy naftowej i redaktor naczelny branżowego pisma "Rurociągi". Na pytanie o powody swoich podejrzeń przypomina sprawę układania światłowodów podczas budowy polskiego odcinka Gazociągu Jamalskiego, który do tej pory jest główną magistralą gazową łączącą Rosję z Niemcami i resztą Europy. - Udało mi się dotrzeć do dokumentacji, na której zaznaczone były 24 wiązki światłowodu. Do sterowania rurociągiem potrzeba tylko 2. Po co pozostałe? To jasne jak słońce - na potrzeby wywiadu rosyjskiego - podkreśla. - Na szczęście udało nam się to kilka lat temu ujawnić i budowa została wstrzymana - dodaje Michałowski.
Wskazuje jednak, że teraz historia może się powtórzyć, tym bardziej że w przypadku podwodnej inwestycji znacznie trudniej jest sprawdzić, co będzie układane wraz z rurociągiem. W dodatku rurociąg będzie miał tak naprawdę dwie "warstwy": wewnętrzną i zewnętrzną - ochronną, w której można przeciągnąć wiązki światłowodów lub zainstalować różne rzeczy, które później bardzo trudno wykryć. - Teraz też mogą sobie zainstalować takie kable. Niemcy z Rosjanami będą wtedy monitorować cały basen Morza Bałtyckiego - ostrzega Witold Michałowski. Podkreśla, że mając dodatkowe wiązki światłowodów, można do nich niemal w dowolnym momencie dołączyć różne urządzenia, które mogą pełnić wiele funkcji, także wojskowych. - Do kabla można podłączać różne rzeczy. Nie jest problemem wysłanie 2-3 nurków, którzy w ciągu kilku godzin ułożą przy rurociągu jakieś urządzenia - podkreśla Michałowski.
- Jest to możliwe i stanowi istotny problem w dziedzinie bezpieczeństwa. Od dłuższego czasu sygnalizują to w rozmowach i analizach eksperci. Istnieje techniczna możliwość dołączenia do tego rurociągu dodatkowych urządzeń - przyznaje generał Stanisław Koziej, współtwórca doktryny obronnej Polski lat 90., były dyrektor Departamentu Systemu Obronnego w MON i były wiceminister obrony narodowej.
Inżynier Jerzy Markowski, rzecznik Wojskowej Akademii Technicznej, przyznaje, że teoretycznie jest możliwość zakłócania funkcjonowania amerykańskiej tarczy antyrakietowej, ale praktycznie jest to niemal niewykonalne.
Dlaczego? - Jakie to musiałoby być urządzenie, żeby z głębokości powiedzmy 50-60 metrów, z dna Bałtyku, promieniowanie emitowane przez nie pokonało najpierw opór wody, która jest trudnym medium dla fal magnetycznych, a następnie - już w powietrzu - odległość kilkudziesięciu kilometrów, i na wysokości ok. 80 km zakłóciło wiązkę radaru - podkreśla. Dodaje, że aby taki system funkcjonował, Rosjanie musieliby mieć informacje zarówno o tym, jak Amerykanie wyobrażają sobie funkcjonowanie zarówno radaru w Czechach, jak i elementu tarczy w Polsce, oczywiście, jeśli one powstaną. - Nie wiemy dokładnie, jaka będzie wiązka promieniowania emitowana przez radar w Czechach - podkreśla.
Przyznaje jednak, że możliwe jest instalowanie takich urządzeń i wykorzystywanie ich na innych polach, co może być znacznie ważniejsze dla Polski niż zagrożenie dla tarczy antyrakietowej.

Kable groźne dla monitoringu i telefonii
Witold Michałowski uważa, że jeśli Rosjanie zrealizowaliby ten pomysł, mogliby monitorować ruch wszystkich jednostek, ze wszystkich państw bałtyckich na całym akwenie Morza Bałtyckiego. Czy to może się przydać w dzisiejszych czasach zaawansowanych technologii legalnego monitoringu i technik szpiegowskich?
Generał Koziej tłumaczy, że miałoby to znaczenie pomocnicze dla wojska. - Nie wszystko da się wykryć jedną metodą. Na przykład ruch okrętów podwodnych nie jest tak łatwo wykryć. Natomiast jeśli zostaną zamontowane np. jakieś supersensory, będą w stanie zarejestrować wszelkie odgłosy itp. Dzięki temu mogłyby bądź potwierdzać informacje zdobywane innymi metodami, bądź też same dostarczać informacji, które później mogą być weryfikowane innymi metodami. Im więcej informacji, tym lepiej - dodaje.
Inżynier Markowski przyznaje, że można wykorzystać dodatkowe instalacje do celów zarówno wojskowych, jak i cywilnych, na przykład monitorowania ruchu jednostek pływających na Morzu Bałtyckim. - Jest to bardzo prawdopodobne - przyznaje.
Jak można to zorganizować? - Mogłyby to być np. pewne interceptory, które mogą zbierać informacje przekazywane przy pomocy technicznych środków łączności - podkreśla gen. Koziej. Na pytanie, po co rosyjskim wojskowym takie urządzenia, dodaje, że byłby to jeden z ważnych sposobów rozumianej współcześnie wojny informacyjnej. - Można powiedzieć, że dawałoby to trzy możliwości: zakłócanie, podsłuchiwanie i mylenie poprzez przekazywanie fałszywych informacji. Takie urządzenia mogą być co pewien czas instalowane i w różnym czasie uaktywniane. Zbierane przez nie informacje i przekazywanie przy pomocy światłowodów do centrów informacyjnych w Rosji jest technicznie możliwe - podsumowuje generał.
Inżynier Markowski potwierdza tę ocenę. Pytany o możliwość podsłuchiwania zwraca jednak uwagę, że groźba ta dotyczy raczej telefonii cywilnej, ponieważ łączność wojskowa jest stosunkowo dobrze zabezpieczana. Dodaje jednak, że w przypadku telefonii cywilnej już obecnie jest możliwość podsłuchiwania rozmów przez służby wywiadowcze.

Nord Stream: budujemy tylko gazociąg
Nord Stream oczywiście zaprzecza takim spekulacjom. Rzecznik firmy Jens Mueller twierdzi, że koncern nie zamierza nawet układać wraz z rurociągiem światłowodów do celów telekomunikacyjnych, co często robi się przy realizacji tak dużych inwestycji. - Nie zamierzamy układać wraz z rurociągiem żadnych kabli. Zajmujemy się tylko budową gazociągu - twierdzi w rozmowie z "Naszym Dziennikiem".
Zdementował też spekulacje, że wraz z gazociągiem Nord Stream ma być ułożona nitka rurociągu naftowego. - Nasza firma zajmuje się tylko gazem - podkreślił.
Na pytanie o sposób informowania o projekcie, z czego nie jest zadowolone m.in. polskie ministerstwo gospodarki, odpowiada, że dokument informacyjny projektu został przesłany do wszystkich zainteresowanych państw. - Odbywają się konsultacje. Ostatnie miały miejsce w sierpniu w Berlinie. Następne odbędą się 9 października - zapowiada.

Nie ma co czekać, trzeba działać!
Polscy eksperci są jednak zgodni co do jednego: nie ma co czekać, aż uda się stwierdzić, że Rosjanie rzeczywiście wyposażą gazociąg w takie urządzenia, tym bardziej że trudno to zrobić w przypadku rurociągu układanego na dnie morza. Wtedy może być już po prostu za późno na to, żeby wyeliminować zagrożenia, jakie może ze sobą nieść ułożenie wraz z rurociągiem dodatkowych linii światłowodów i urządzeń, które można wykorzystać w różny sposób.
Generał Stanisław Koziej podkreśla, że jeśli się tego nie sprawdzi przed realizacją inwestycji, po jej przeprowadzeniu może być już za późno na wyeliminowanie zagrożenia. - Jeśli to będzie rurociąg kontrolowany wyłącznie przez Rosjan i Niemców, nie będzie możliwości monitorowania tej inwestycji. Dlatego jest ważne, by państwa bałtyckie zagwarantowały sobie możliwość wglądu w tę inwestycję na wszystkich jej etapach. - Jeśli sobie tego nie zagwarantujemy, to później nie będzie możliwości sprawdzenia, czy Rosjanie coś tam mają, czy nie.
Co można zrobić? - Powinniśmy przede wszystkim podnosić ten problem na forach państw bałtyckich - podkreśla gen. Koziej. Chodzi o to, że razem łatwiej jest wymóc na tych dwu bardzo wpływowych krajach, jakimi są Niemcy i Rosja, udostępnienie jak najwięcej informacji.
- Powinien być audyt międzynarodowy z wyłączeniem ekspertów z Rosji i Niemiec - uważa z kolei Witold Michałowski.

Co na to władze?
Przedstawiciele MSZ i Ministerstwa Gospodarki uspokajają, że monitorują sytuację i że Polska ma wpływ na budowę Gazociągu Północnego. "Polska dysponuje szeregiem instrumentów prawnych umożliwiających monitorowanie i wpływanie na planowaną budowę Gazociągu Północnego. Przysługujące naszemu krajowi uprawnienia wynikają w szczególności z uregulowań prawnych dotyczących wyłącznej strefy ekonomicznej oraz zagadnień ochrony środowiska (skodyfikowanych m.in. w Konwencji o prawie morza oraz rozwiniętych w polskim ustawodawstwie)" - podkreśla polskie MSZ w przesłanym nam oświadczeniu.
Dodaje też: "W przypadku gdyby konsorcjum Nord Stream podjęło starania w celu wzniesienia, w związku z planowanym Gazociągiem Północnym, dodatkowych konstrukcji czy instalacji na obszarze polskich obszarów morskich, byłoby zobowiązane do uzyskania pozwolenia, o którym mowa w art. 22 ustawy" (mowa o ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej). W cytowanym oświadczeniu MSZ podkreśla: "Pozwolenie takie nie może być wydane w przypadku, gdyby pociągnęło to za sobą zagrożenie dla: środowiska i zasobów morskich, interesu gospodarki narodowej, obronności i bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa żeglugi morskiej, bezpiecznego uprawiania rybołówstwa morskiego, bezpieczeństwa lotów statków powietrznych, podwodnego dziedzictwa archeologicznego lub bezpieczeństwa związanego z badaniami, rozpoznawaniem i eksploatacją zasobów mineralnych dna morskiego oraz znajdującego się pod nim wnętrza ziemi (art. 23 ust. 3 ustawy)".
Czy władze starały się o wykluczenie możliwości ułożenia groźnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państw basenu Morza Bałtyckiego, w tym Polski, urządzeń? W przesłanym nam oświadczeniu Ministerstwo Gospodarki stwierdziło, że w ramach przewidzianej w Konwencji z Espoo procedury notyfikacji projektów transgranicznych, mających wpływ na środowisko naturalne, polski minister ochrony środowiska zwrócił się do Nord Stream m.in. o przedstawienie "opisu wszelkiej infrastruktury instalowanej wraz z gazociągiem - szczegółowych informacji dotyczących planowanych do budowy gazociągu materiałów, ich parametrów wytrzymałościowych, referencji, norm, standardów i analiz, a także norm projektowych i budowlanych".
Ministerstwo Gospodarki uznało przesłane przez Nord Stream informacje na temat budowy gazociągu za niewystarczające, a minister Piotr Woźniak wysłał spółce dwa listy, w których prosił o dodatkowe informacje. Rosyjsko-niemiecka spółka po tych interwencjach wysłała informację o... zmianie trasy przebiegu rurociągu.
W ten sposób prawdopodobnie próbowała uniknąć problemów wiążących się z tym, że gazociąg miał przebiegać przez polską wyłączną strefę ekonomiczną lub tzw. szarą strefę, czyli sporny obszar między Polską i Danią na południe od wyspy Bornholm. W ten sposób Nord Stream chce ominąć niebezpieczne składowiska broni, które mogą zagrażać środowisku naturalnemu.

Nord Stream ucieka za Bornholm
W datowanym 21 sierpnia br. oficjalnym liście do ministra gospodarki Piotra Woźniaka Nord Stream poinformował, że chce ominąć wyspę Bornholm od północy, co oznacza, że rurociąg nie przebiegałby ani w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, ani w tzw. szarej strefie. Oficjalnie rosyjsko-niemiecka spółka tłumaczy, że "trasa północna, która będzie omijać składowiska broni na południe od wyspy Bornholm, zminimalizuje zagrożenie ekologiczne i pozwoli uniknąć możliwych opóźnień będących następstwem wątpliwości natury prawnej".
Warto zaznaczyć, że próba ominięcia Bornholmu od strony północnej, podobnie zresztą jak droga południowa, wymaga zgody władz Danii, do której należy Bornholm. Jej władze, jak poinformował ambasador tego kraju w Polsce Hans Michael Kofoed-Hansen, podejmą decyzję w tej sprawie prawdopodobnie pod koniec roku, gdy duńskie ministerstwo ochrony środowiska przedstawi opinię na temat zagrożenia planowanej inwestycji dla środowiska naturalnego. Ambasador Kofoed-Hansen podkreśla, że wyłącznie kwestia zagrożenia dla środowiska zdecyduje o zgodzie lub odmowie władz na ułożenie rurociągu na duńskich wodach terytorialnych.

Nadal możemy monitorować budowę gazociągu
Jakie znaczenie decyzja o zmianie trasy przebiegu rurociągu Nord Stream ma dla Polski? - Oznacza to, że może być coraz trudniej wpływać na tę inwestycję - wskazuje Tomasz Chmal, ekspert w dziedzinie energetyki Instytutu Sobieskiego. Zastrzega jednak, że nie pozbawia to nas całkowicie możliwości oddziaływania na ten projekt. - Decyzja ta nie zmienia sytuacji, jeśli chodzi o Konwencję z Espoo, która zobowiązuje w takich sytuacjach firmę budującą do przygotowania raportu o oddziaływaniu na środowisko naturalne - podkreśla.
Więcej możliwości widzi dr Waldemar Gontarski, ekspert w dziedzinie prawa międzynarodowego. - Możemy powołać się na Konwencję Helsińską ["O ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego", 1992 r. - red.]. Przewiduje ona, że państwo, które chce dokonać jakichś inwestycji na morzu, musi wykazać, że nie szkodzi ona państwom ościennym. Jej stroną są zarówno Rosja, jak i Niemcy, a ponadto Unia Europejska. Ze względu na to możemy nawet pozwać Komisję Europejską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu za bezczynność. Jest przepis, który to umożliwia - podkreśla Waldemar Gontarski. Co prawda, wciąż nie ma wspólnej polityki energetycznej UE, o czym mówi KE. - Jednak jest w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską cały rozdział dotyczący sieci transgranicznych, które mają być budowane w interesie wszystkich obywateli państw UE. A więc nie tylko w interesie obywateli Niemiec - dodaje Gontarski.
Podkreśla, że ponadto możemy się powoływać na inny zapis Konwencji Helsińskiej dotyczący ochrony Bałtyku, ze względu na możliwość skażenia środowiska naturalnego (art. 3 ust. 1). - Konwencję oparto na zasadzie zapobiegania, tzn. strony podejmą środki zaradcze nawet wtedy, gdy są podstawy tylko do przypuszczenia, że substancje lub energia, które mają być wprowadzone do środowiska morskiego (bezpośrednio lub pośrednio, a więc także w rurociągach), mogą stworzyć zagrożenie ekologiczne lub przeszkadzać dozwolonemu wykorzystaniu morza, także w przypadku braku dowodów, że istnieje związek przyczynowy między tym wprowadzaniem a jego domniemanymi skutkami (art. 3 ust. 2) - podkreśla dr Gontarski.
Także rzecznik Nord Stream przyznaje, że ominięcie polskiej strefy ekonomicznej nie oznacza, że koncern nie będzie konsultował z Polską budowy rurociągu. Zaznacza, że fakt iż tzw. kraje pochodzenia mają prawo do konsultowania z nimi projektu budowy rurociągu, nie oznacza jednak, że mogą one zablokować tą inwestycję. - One mogą być informowane o niej i przedstawiać swoje oceny, ale nie mogą niczego blokować - twierdzi rzecznik Nord Stream.
Eksperci zwracają uwagę, że nieocenione znaczenie w tej sytuacji ma właśnie współpraca z pozostałymi krajami basenu Morza Bałtyckiego.
Co na to nasze władze? "Strona polska uczestniczy w procesie uzyskiwania oceny oddziaływania na środowisko na zasadach strony narażenia i z tego tytułu przysługuje jej pełnia praw przewidzianych konwencją z Espoo oraz innymi aktami prawa międzynarodowego" - podkreśla Ministerstwo Gospodarki. Dodaje też, że "wobec tak znaczącej zmiany trasy Polska wraz z innymi państwami-stronami uczestniczącymi w procedurze dąży do wypracowania stanowiska, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa ekologicznego w basenie Morza Bałtyckiego oraz bezpieczeństwa energetycznego państwa". Z kolei MSZ zapewnia, że "od wielu miesięcy konsekwentnie prezentuje na forum międzynarodowym (m.in. Rady Państw Morza Bałtyckiego, Konferencji Parlamentarnej Morza Bałtyckiego, Rady Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie) stanowisko Polski w sprawie planowanej budowy gazociągu Nord Stream, zgodnie z którym inwestycja ta będzie miała negatywny wpływ na bezpieczeństwo energetyczne RP oraz będzie stanowić zagrożenie ekologiczne". Resort zapewnia, że nasze argumenty "spotykają się ze zrozumieniem".

Państwa bałtyckie chcą współdziałać
- Popieram propozycję, by zapewnić krajom bałtyckim możliwość monitorowania budowy Gazociągu Północnego - zapewnia Arunas Jewaltas, radca ambasady Litwy ds. gospodarczych. Dodaje, że na temat ewentualnych dodatkowych urządzeń elektronicznych, w które może być wyposażony GP, nic mu nie wiadomo. - Jednak jesteśmy przeciwko budowie tego gazociągu z różnych powodów: zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu oraz dla środowiska naturalnego. To, o czym pan mówi, to jeszcze jeden argument, by to przedyskutować z innymi partnerami - podkreśla. Dodaje, że z tego powodu wspólnie z Polską i pozostałymi państwami bałtyckimi zaproponowano Komisji Europejskiej alternatywę - projekt budowy rurociągu Amber, biegnącego właśnie przez kraje bałtyckie i Polskę.
- Niestety, nie mamy projektu studyjnego dla tego pomysłu. Tu pojawia się pewien problem. Bowiem opracowanie konkretnego biznesplanu to sprawa prywatnych firm sektora energetycznego. Niestety, w wielu krajach bałtyckich duże udziały ma w nich Gazprom i nie są one zainteresowane pomysłem budowy rurociągu Amber - dodaje z żalem. Na szczęście okazało się, że KE zgodziła się sfinansować studium wykonalności projektu. Jednak nie jest to jeszcze przesądzone, ponieważ kraje bałtyckie mają czas tylko do końca września na złożenie stosownych dokumentów w tej sprawie. Tymczasem - jak informował "Nasz Dziennik" ("Moskwa pozyskała Strodsa?", 15-16.09.2007 r.) - na dokumentach brakuje wciąż wymaganego podpisu łotewskiego ministra gospodarki Jurija Strodsa, nieuchwytnego od kilku miesięcy. Niezłożenie w terminie kompletnej dokumentacji przekreśli nadzieje na dofinansowanie projektu kwotą 1,5 mln euro.
Budowę rurociągu Amber - zamiast Gazociągu Północnego - proponuje też Estonia. Ambasada tego kraju w Polsce poinformowała, że układanie gazociągu po dnie morskim stwarza zagrożenie dla środowiska naturalnego. Podkreśla też, że powinno być jak najwięcej wiarygodnych informacji na temat Nord Stream, które pozwalałyby ocenić zagrożenia płynące z tego projektu. Nieoficjalnie udało nam się dowiedzieć, że estońscy politycy również niepokoją się tym, jakie kable i urządzenia elektryczne mogą zostać ułożone wraz z GP.

Skrzyżowanie linii i interesów
Projektowana trasa Nord Stream przecina kilka kabli ułożonych dotąd po dnie Morza Bałtyckiego, w tym linię energetyczną łączącą Polskę ze Szwecją. W przekazanej stronie polskiej dokumentacji spółka Nord Stream stwierdziła: "Obecnie w Morzu Bałtyckim znajduje się siedem kabli HVDC [lekki kabel wysokiego napięcia dla prądu stałego - red.]. Lecz tylko jeden z nich, linia SwePol pomiędzy Starnö w Szwecji i Słupskiem w Polsce przecina trasę rurociągu Nord Stream".
Ale to nie wszystko. Przecina on bowiem również trasę planowanego przez Polskę gazociągu Baltic Pipe, łączącego nas ze skandynawskim systemem rurociągów gazowych (patrz mapki). Nord Stream przekonuje, że krzyżówka nie komplikuje projektu. - Skrzyżowanie rurociągów, czy rurociągu z kablem nie stanowi problemu. Mamy wiele doświadczeń w tej dziedzinie - zapewnia.
Pokazuje to, że projektowany rurociąg znajduje się także na przecięciu wielu interesów ekonomicznych i politycznych państw basenu Morza Bałtyckiego. Część z nich, jak Polska, Litwa, Łotwa i Estonia, obawia się rosyjsko-niemieckiego projektu, ponieważ pozwala on Rosjanom na odcięcie dostaw gazu do tych państw bez wstrzymywania przesyłu do Niemiec i innych odbiorców surowca w Europie Zachodniej.
Z kolei Niemcy i pozostałe kraje zachodnioeuropejskie, które mają stosunkowo zdywersyfikowane źródła zaopatrzenia w ten surowiec, liczą na szybką realizację inwestycji, ponieważ nie zagraża ona ich bezpieczeństwu, a stanowi ważne uzupełnienie dostaw błękitnego paliwa, zwłaszcza w dalszej perspektywie. Dlatego interesy wschodnioeuropejskich państw, które w dodatku dopiero co wyzwoliły się spod sowieckiego jarzma, co najmniej rozmijają się w tej sprawie z interesami krajów zachodnioeuropejskich i Rosji.

Jaka alternatywa?
Jak rozwiązać ten problem? Polska wraz z Litwą, Łotwą i Estonią proponują alternatywną trasę rurociągu - przebiegający przez te kraje projekt Amber. Rosja nie ukrywa jednak niechęci wobec tego pomysłu. Eksperci od spraw energetycznych podkreślają, że poza motywami politycznymi władze tego kraju mogą się też kierować rachunkiem ekonomicznym. - Jeśli wziąć pod uwagę opłaty tranzytowe, jakie Rosja musiałaby przez wiele lat płacić za przesył gazu przez te kraje, to okaże się, że gazociąg po dnie morza będzie tańszy - tłumaczy Witold Michałowski.
Rzecznik Nord Stream podaje też inne powody. Twierdzi, że układając gazociąg na lądzie, co 2 tys. km należałoby budować stacje kompresorów, aby wyrównać ciśnienie gazu w rurociągu. Ponadto mówi o konieczności porozumienia się z tysiącami właścicieli działek, przez które biegłby rurociąg, i zapłacenia za nie.
Na uwagę, że na lądzie nie ma właściwie zalegających składowisk broni, m.in. chemicznej, odpowiada, że nie stanowi to problemu. - Z tym będą raczej zmagały się władze Polski, układając podwodny rurociąg do Danii, czy Finowie i Estończycy, planujący podobną inwestycję - przekonuje. Dodaje, że podczas badań przeprowadzonych w 2005 i 2006 r. odkryto wiele miejsc składowania broni i trasa wytyczona przez Nord Stream w dużej mierze je omija.
Nie bez znaczenia dla wyboru trasy może też być to, skąd będzie pochodził gaz przesyłany do Europy Zachodniej. Jens Mueller tłumaczy, że w obecnej rzeczywistości tak naprawdę surowiec, który trafia do końcowego odbiorcy, pochodzi z różnych źródeł. Dodaje, że w przypadku rurociągu Nord Stream początkowo będzie on przesyłany głównie z zachodniej Syberii. Jednak wraz ze wzrostem wydobycia gazu ze złoża Sztokman na Morzu Barentsa, czyli całkiem blisko planowanego gazociągu, to właśnie tamtejszy surowiec będzie przede wszystkim przesyłany do Europy Zachodniej.

Musimy sami zadbać o siebie
Perspektywa konieczności zapłacenia za tranzyt oraz działki, przez które biegłby rurociąg, tłumaczy też, dlaczego wciąż stoi w miejscu dokończenie budowy II nitki gazociągu Jamał - Europa. Podczas budowy I nitki wyszło na jaw wiele skandalicznych wręcz spraw, jak np. wadliwe skonstruowanie umowy, co powoduje, że Polska w praktyce dopłacała do tego projektu, zamiast na nim zarabiać. W dodatku to właśnie ta inwestycja jest przykładem realizacji przez Rosjan biznesu w Europie kosztem interesów Polski, co odbywało się jednak często niestety z przyzwoleniem niedawnych włodarzy naszego kraju. Sprawa ta ujawniła zadziwiającą do niedawna niedbałość centralnych urzędów o polską rację stanu.
Obecna ekipa rządząca wykazuje determinację w sprzeciwie wobec projektu Nord Stream. Widać też starania o zdywersyfikowanie źródeł dostaw. To pierwszy krok do zapewnienia nam bezpieczeństwa energetycznego. Kolejny to - w obliczu rosyjsko-niemieckiej "dwururki" (gazociąg ma mieć docelowo dwie nitki, a według niektórych równolegle może być również ułożony rurociąg naftowy) - monitorowanie jej, aby po raz kolejny w historii nie była wymierzona w Polskę, nawet jeśli nie wypali...

Mariusz Bober

Moskwa pozyskała Strodsa?

2007-09-17T05:06:00.000-07:00

Moskwa pozyskała Strodsa?
Nasz Dziennik, 2007-09-15
Za dwa tygodnie Polska, Litwa, Estonia i Łotwa stracą szansę na budowę Gazociągu Amber - alternatywnego wobec Gazociągu Północnego, i dofinansowanie studium wykonalności z pieniędzy Komisji Europejskiej. Pod dokumentami brakuje bowiem podpisu ministra gospodarki Łotwy

Do końca września Polska, Litwa, Estonia i Łotwa muszą złożyć w Komisji Europejskiej wniosek wraz ze specjalnym biznesplanem dotyczący dofinansowania przez Unię Europejską budowy Gazociągu Amber. W przeciwnym wypadku stracimy szansę dofinansowania przygotowania studium wykonalności i ewentualnej budowy gazociągu z budżetu KE kwotą około 1,5 mln euro. Na gotowym dokumencie brakuje już tylko podpisu ministra gospodarki Łotwy Jurija Strodsa, który od kilku miesięcy nagle stał się nieuchwytny dla swoich kolegów z Polski, Litwy i Estonii. Okoliczności niektórych "uników" łotewskiego ministra mogą wskazywać - zdaniem naszych informatorów - na działania w interesie Federacji Rosyjskiej, której zależy na pokrzyżowaniu planów budowy Ambera, konkurencyjnego wobec Gazociągu Północnego.

- Do końca września mamy czas na złożenie stosownych dokumentów. Obawiam się, że możemy nie zdążyć w tym terminie - powiedział nam wczoraj minister gospodarki Piotr Woźniak.
Gazociąg Amber to wspólny projekt szefów resortów gospodarki Polski, Litwy, Estonii i Łotwy, do lipca 2007 roku zdecydowanie popierany przez wszystkie te kraje. Do lipca, bo choć oficjalnie za budową alternatywnego dla lansowanego przez Moskwę i Berlin Gazociągu Północnego nadal opowiada się Łotwa, to jednak ostatnie kilka miesięcy - jak twierdzą nasi informatorzy związani z realizacją całej inwestycji - dowodzą pewnej obstrukcji ze strony łotewskiego ministra gospodarki Jurijsa Strodsa.
- Dzieją się rzeczy przedziwne mające rzekomo tłumaczyć, dlaczego strona łotewska jeszcze nie podpisała dokumentu sygnowanego już przez Polskę, Litwę i Estonię. Z jednej strony mówimy o wydarzeniach typu "pan minister zaciął się w windzie", z drugiej strony mamy mocne sygnały o naciskach ze strony lobby rosyjskiego, zaniepokojonego planami budowy Gazociągu Amber - twierdzi nasz informator. Dokument, o którym mowa, a który podpisały już Polska, Litwa i Estonia, to nic innego jak studium wykonalności projektu - Gazociąg Amber. Rura biegnąca nie po dnie morza, ale po terenach przybrzeżnych, to autorski projekt ministrów gospodarki tych trzech krajów oraz Łotwy będący alternatywą dla rosyjsko-niemieckiego Gazociągu Północnego. Amber łączyłby Rosję i Niemcy, przechodząc przez kraje bałtyckie, w tym Polskę. Byłby tańszy od kosztownego podmorskiego Gazociągu Północnego i nie powodowałby zagrożeń ekologicznych w ekosystemie Bałtyku.
- Budowa polskiej części gazociągu oznaczałaby nie tylko uniezależnienie się od dyktatu w tym sektorze Rosji i Niemiec, jaki groziłby nam po budowie Gazociągu Północnego, ale również możliwość zarobienia naprawdę dużych pieniędzy przez polskie firmy - uważa poseł Maks Kraczkowski, przewodniczący sejmowej Komisji Gospodarki.

Wspólnotowy interes
Gazociąg Bałtycki zwany też Gazociągiem Północnym to wspólna inwestycja Rosji i Niemiec, która ma bezpośrednio połączyć oba te kraje dzięki podwodnym "rurom" biegnącym po dnie Bałtyku. Pierwsza rura ma być oddana do eksploatacji pod koniec 2010 r., druga - dwa, trzy lata później. Podwodnymi gazociągami, których ułożenie ma kosztować minimum 5,5 mld euro, będzie tłoczonych do 55 mld m sześciennych gazu ziemnego rocznie. I co najważniejsze - taki gazociąg omijałby polską strefę ekonomiczną.
Dlatego też Polska nie tylko oprotestowała niemiecko-rosyjskie plany, ale również przedstawiła alternatywny program budowy Gazociągu Amber, biegnącego po lądowym terenie Polski, Litwy, Łotwy i Estonii. W marcu 2005 r. do przewodniczącego Komisji Europejskiego José Barroso skierowany został wspólny list podpisany przez premierów Polski, Litwy i Łotwy, deklarujący polityczne poparcie dla wyboru tych projektów gazowych, których realizacja zwiększałaby w sposób istotny bezpieczeństwo energetyczne krajów członkowskich Wspólnoty, w tym zwłaszcza Litwy i Łotwy, z uwzględnieniem potrzeb energetycznych obwodu kaliningradzkiego. Przeprowadzono również rozmowy z komisarzem Unii Europejskiej ds. energii Andrisem Piebalgsem, którego konkluzją było zapewnienie, że tylko gazociągi ekonomicznie opłacalne będą wspierane przez KE. Takim gazociągiem miał być tańszy, choćby w realizacji, Gazociąg Amber.
- Najistotniejszym argumentem na rzecz gazociągu Amber jest fakt, iż wspomniany projekt w większym stopniu uwzględnia interes wspólnotowy niż konkurencyjny projekt Gazociągu Północnego - mówi Kraczkowski. - Pierwsze rozmowy z partnerami, mowa tu o spółkach i przedsiębiorstwach z krajów nadbałtyckich, spełzły na niczym. Wówczas urzędnicy Komisji Europejskiej poradzili nam, by rozpocząć rozmowy na szczeblu państwowym, pieniądze - pokrywające połowę kosztów budowy Gazociągu - zostały zabezpieczone dla nas na dwa lata. Ten termin właśnie mija - twierdzi nasz informator związany z Ministerstwem Gospodarki. Ministrowie gospodarki Polski, Litwy, Estonii i Łotwy porozumieli się co do treści wspólnego pisma jeszcze przed wakacjami. Pod koniec lipca projekt był gotowy. Do Komisji Europejskiej jednak jeszcze nie dotarł.
Projekt studium wykonalności projektu wraz ze stosownymi analizami i biznesplanem powinien trafić do Komisji Europejskiej najpóźniej do końca września. To podstawowy warunek sfinansowania przez KE około połowy kosztów przygotowania takiego studium wynoszących w sumie około 3 mln euro. - Brakuje tylko jednego podpisu, by takie dokumenty mogły być w KE złożone. Podpisu ministra gospodarki Łotwy - przyznaje minister Piotr Woźniak. Projekt wspólnego stanowiska został przedstawiony przez Polskę szefom resortów krajów bałtyckich 21 lipca podczas nieformalnej Rady do spraw Konkurencyjności w Lizbonie. Od tego czasu jednak nie udało się uzyskać podpisu ministra gospodarki Łotwy Jurijsa Strodsa. Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, kilkakrotne próby kontaktu przedstawicieli polskiego Ministerstwa Gospodarki podjęte już w lipcu spaliły na panewce. Powody odmowy spotkania, z jakimi spotykała się strona polska, były przeróżne: od "wypoczynku łotewskiego ministra" po prozaiczne "zaciął się w windzie". Jak twierdzą nasi informatorzy, Strods również zrezygnował dosłownie w ostatniej chwili z jednej z ważnych wizyt zagranicznych, po tym jak otrzymał informację, że na planowanym spotkaniu może pojawić się szef polskiego Ministerstwa Gospodarki - Piotr Woźniak. Jednocześnie - inne źródła mówią o zwiększonym zainteresowaniu sprawą i naciskach ze strony rosyjskiego lobby, które jest zainteresowane odrzuceniem projektu Gazociągu Amber i poparciem Komisji Europejskiej dla Gazociągu Północnego. Czy Jurijs Strods, łotewski szef resortu odpowiedzialnego za gospodarkę nie oparł się rosyjskim naciskom? Żadna z pytanych przez nas osób zaangażowanych w przygotowanie projektu nie chce tego komentować, aczkolwiek nieoficjalnie mówią o licznych wątpliwościach. Ostatecznie - jak udało nam się ustalić - przebywający od dłuższego czasu na wakacjach Strods ma wrócić do pracy 24 września. Czy podpisze wspólny polsko-litewsko-estońsko-łotewski projekt? Czas pokaże.

Wojciech Wybranowski

Final declarations on Odessa-Brody extension coming soon

2007-09-12T09:34:00.001-07:00

Final declarations on Odessa-Brody extension coming soon

The starting point of the Odessa-Brody pipeline in Ukraine. On September 27, the parties will agree on the creation of the new Sarmatia company for the extension of the pipeline to Poland
NEW EUROPE/KOSTIS GEROPOULOS
Poland is certain that Azerbaijan, Georgia and Lithuania will make final declarations on joining the Polish-Ukrainian oil pipeline company Sarmatia during a summit of the five nations interested in the project in Georgian capital Tbilisi on September 27, Poland's Economy Minister Piotr Wozniak said on September 6.

"On September 27, the parties will agree on the creation of the new Sarmatia company with a business plan for the extension of the Odessa-Brody pipeline to Poland," Interfax quoted Wozniak as telling a press conference during the Economic Forum in Krynica.

Poland hopes to diversify its energy supplies, reducing the present near-total dependence on imports from Russia, by reversing the flow of a pipeline between the Black Sea port of Odessa and Brody, near the Polish-Ukrainian border, and its extension on to Adamow, on the Polish-Belarussian border, from where it will connect to an existing pipeline to the refinery at Plock.

Companies from Azerbaijan, Georgia and Lithuania said in June they would join the project. Wozniak said Lithuania would have roughly one percent of shares in the new Sarmatia company, while Azerbaijan, a key potential supplier of crude for the pipeline, will have around 24 percent. Wozniak also denied earlier press reports, according to which Azerbaijan would reduce its involvement to only one percent.

"Other parties are also welcome to join the project," the economy minister said. "Slovakia is also potentially welcome, as is Kazakhstan. We are open to all non-passive investors."

Poland excluded from joint nuclear plant project?

2007-08-21T10:32:00.000-07:00

Poland excluded from joint nuclear plant project?

Created: Tuesday, August 21. 2007

Poland’s place in a project constructing a new nuclear power plant in Lithuania might be taken by one of the Western countries, Lithuanian "Verslo żinios" business daily informs, quoting some anonymous sources of state institutions.

The newspaper reminds that the Poles are constantly unsatisfied with the division of shares of the planned power station. Lack of agreement on this matter delays the date of starting the construction.

According to an act of Lithuanian Parliament, Lithuania is to take 34 percent of the shares, and Poland, Latvia and Estonia 22 percent each. This division caused Polish hesitation whether to take part in the project or not.

The new nuclear power plant is to start operating in 2015. It is to take over the old one, still remembering soviet times, in Ignalin, which Lithuania agreed to close by the end of 2010, The planned power of the plant is to amount to 3.400 MW. This is by 200 MW less then originally planned. The project has been changed after Poland threatened to withdraw from the investment if the country does not receive 1/3 of the produced energy.

Polska Grupa Energetyczna w przyszłym roku planuje swój debiut

2007-08-10T04:03:00.000-07:00

Energetyka chce na giełdę
Nasz Dziennik, 2007-08-10
Polska Grupa Energetyczna w przyszłym roku planuje swój debiut na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Planowana jest emisja do 35 proc. akcji grupy. Obecnie po zakończeniu konsolidacji przez włączenie PGE Energia SA, BOT Górnictwo i Energetyki SA grupa opracowuje strategię działania. PGE zapowiada też, że jeszcze w tym roku wprowadzi równą stawkę dla wszystkich swoich klientów indywidualnych.

- Po pozytywnie zakończonym w maju 2007 roku procesie konsolidacji rozpoczynamy II etap procesu budowy Polskiej Grupy Energetycznej, który wzmocni wartość PGE i przygotuje grupę do debiutu giełdowego w przyszłym roku - stwierdził Paweł Urbański, prezes zarządu Polskich Sieci Energetycznych.
Konsolidacja firm sektora elektroenergetycznego następuje w ramach rządowego "Programu dla elektroenergetyki". Według programu właśnie podmiot o znacznej sile ma być zdolny do realizacji kluczowych inwestycji na obszarze kraju oraz do aktywnego włączenia się w działalność na europejskim rynku energii. W ramach tego procesu została utworzona Polska Grupa Energetyczna, w skład której oprócz Polskich Sieci Elektroenergetycznych weszły dwa podmioty wytwarzające energię elektryczną: BOT Górnictwo i Energetyka SA (dwie kopalnie i trzy elektrownie) oraz Zespół Elektrowni Dolna Odra. Natomiast dystrybucją energii zajmuje się osiem spółek.
W ocenie wiceprezesa PSE Emila Wojtowicza, holding po połączeniu ma większe możliwości ograniczenia kosztów działania. W 2008 r. wydatki PGE mają wynieść 15,5 mld złotych. Grupa chce w ciągu 3-4 lat zmniejszyć je o 1 mld złotych.
Do 2025 roku PGE planuje zwiększyć moce wytwórcze o 10 tys. MW energii elektrycznej. Obecnie grupa wytwarza łącznie ponad 11 tys. MW. Według PSE, w 2030 roku Polska będzie potrzebować 20-25 tys. MW nowych mocy energii elektrycznej. Zapotrzebowanie na energię w Polsce rośnie w granicach 5-6 proc. rocznie, a ponad 40 proc. krajowych elektrowni przekroczyło 30 lat i wymaga modernizacji. Zdaniem Urbańskiego, w 2021 r. Polska powinna uruchomić pierwszy blok elektrowni atomowej o mocy 1600 MW. Pod znakiem zapytania stoi udział naszego kraju w elektrowni atomowej w Ignalinie na Litwie. - Gdy bilansujemy potrzeby krajów biorących udział w tym projekcie, nie mamy wątpliwości, że moc tej elektrowni musi wynieść powyżej 3 tys. MW - uważa Urbański. Jednak określenie mocy elektrowni będzie zależeć od prowadzonych badań środowiskowych i geologicznych. Jeśli okazałoby się, że moc elektrowni z tych względów musi być ograniczona, to nie wiadomo, czy Polska będzie uczestniczyć w tym projekcie.

Grzegorz Lipka

Poland reiterates interest in new Lithuanian nuclear power plant

2007-08-10T03:59:00.000-07:00

Poland reiterates interest in new Lithuanian nuclear power plant, but only at high capacities 17:26 09.08.2007
czwartek

Participants of the new nuclear power plant project in Lithuania approved the power plant's projected capacity at above 3,000 MW, although the final capacity will depend on the evaluation of environmental impact of the project and Poland is reiterating its interest only in a large-scale project, said Pawel Urbanski, the president of Polish power grid operator Polskie Sieci Elektroenergetyczne (PSE).

"The parties agreed to the option of more than 3,000 MW, though discussions continue," Urbanski told a press conference Thursday. "The work on the evaluation of the environmental impact needs to be done first. [...] We're interested only in a large project."

According to a Lithuanian bill on the new power plant that is supposed to replace the existing Ignalina plant, the new facility will have capacity of 1,600-3,200 MW. Latvia and Estonia have already declared an interest in the project, but Polish Economy Minister Piotr Wozniak said earlier Poland will not take part in the project if it is not guaranteed to get 1,200-1,600 MW of energy from the plant.

PSE's vice-president Henryk Baranowski said Thursday the work on the environmental impact of the new power plant is going on, with the evaluation supposed to be ready by the end of the first half of 2008.

"It will later be the subject of consultations and should be approved by the end of 2008," Baranowski said

Limity CO2 zabójcze dla gospodarki polskiej.

2007-07-20T09:59:00.000-07:00

Limity CO2 zabójcze dla gospodarki polskiej.
Nasz Dziennik, 2007-07-20
Państwa starej Unii nie wywiązują się z wymogów emisji dwutlenku węgla i przenoszą ciężar redukcji wydzielania CO2 na nowe państwa UE, w tym na Polskę

Wzrost cen energii i bezrobocia, szczególnie w newralgicznej dla Polski branży budowlanej - to tylko niektóre z możliwych skutków drakońskich limitów emisji dwutlenku węgla określonych dla Polski przez Komisję Europejską na lata 2008-2012. - Są one zdecydowanie zbyt niskie i stwarzają zagrożenie dla rozwoju polskiego przemysłu i gospodarki - wskazuje minister środowiska Jan Szyszko. Koszty redukcji wydzielania CO2 już ponoszą przedsiębiorstwa: elektrownie, cementownie, zakłady papiernicze. Wkrótce wszyscy możemy odczuć efekty unijnej polityki, gdyż, jak wskazują eksperci, obniżanie emisji CO2 przez naszych przedsiębiorców w niedługim czasie może wpłynąć na wzrost opłat za energię elektryczną. Wszystko to w sytuacji, gdy Polska jest jednym ze światowych liderów w zakresie redukcji emisji dwutlenku węgla i innych gazów cieplarnianych.

Od 1988 r. Polska obniżyła emisję szkodliwych gazów o 32 proc., w tym samym czasie inne kraje UE zredukowały ją o średnio 0,7-0,9 proc. - Polska, w przeciwieństwie do wielu innych krajów, z nawiązką wypełniła swoje zobowiązania określone w protokole z Kioto. Istotne jest, że tak znacząca redukcja emisji CO2 w Polsce nastąpiła w okresie szybkiego wzrostu gospodarczego, który jest ściśle związany z poziomem emisji gazów, w tym CO2 - wskazuje w rozmowie z "Naszym Dziennikiem" minister Szyszko. Polski rząd zaskarżył do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu decyzję KE określającą limity emisji dwutlenku węgla, jednak zdaniem przedstawicieli Krajowego Administratora Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji, niewykluczone, że w okresie oczekiwania na decyzję ETS Polska będzie zmuszona rozpocząć wdrażanie dyrektywy KE .
Nasz rząd nie ma wątpliwości: ustalone przez Komisję Europejską limity emisji dwutlenku węgla krzywdzą nowe kraje członkowskie, które wywiązują się z zobowiązań zawartych w protokole w Kioto, a jednak wciąż obcina im się limity, co jest m.in. efektem tego, że kraje starej Unii nie spełniają wymogów dotyczących CO2.
- Od rozwiniętych gospodarczo krajów UE oczekujemy większej solidarności, a także działań skutkujących takim obniżeniem poziomu emisji CO2, który nie będzie tak drastycznie jak obecnie odbiegał od polskich osiągnięć w tej kwestii - wskazuje minister Szyszko.
- Limity emisji dwutlenku węgla uderzają przede wszystkim w nowe kraje członkowskie, których zakłady przemysłowe są w zupełnie innej kondycji i dysponują zupełnie innym wyposażeniem technicznym, technologicznym niż zakłady przemysłowe państw starej Unii, które już wiele lat temu się zmodernizowały - potwierdza Łukasz Hardt, ekspert w obszarze gospodarki z Instytutu Sobieskiego. - Tu podtekst jest trochę głębszy. Większość bowiem instalacji do ograniczania emisji CO2 jest budowana zwykle przez firmy z państw starej Unii. Tak więc zyskają na tym w pierwszym rzędzie producenci z krajów Europy Zachodniej - dodał.
Przy limitach określonych przez KE Polsce grozi stagnacja, a nawet spadek produkcji wielu materiałów, zwłaszcza cementu, co dotknie przede wszystkim budownictwo. - Limity emisji CO2 nałożone przez KE spowodują w niedługim czasie wzrost cen cementu. Z boku natomiast mamy Białoruś i Ukrainę, której limity nie dotyczą, wiadomo więc, skąd polscy przedsiębiorcy będą kupowali cement, ponieważ nasz będzie zbyt drogi. Te ograniczenia bezwzględnie hamują rozwój polskiego przemysłu cementowego - wskazuje w rozmowie z nami Jerzy Walaszek, zastępca dyrektora ds. inwestycji i ochrony środowiska Grupy Ożarów SA.
- Przekroczenie limitu zaproponowanego przez KE będzie oznaczało kary finansowe, również niekorzystne dla polskiej gospodarki i jej rozwoju - konkluduje minister Szyszko.
Brak zgody między Warszawą a Brukselą w kwestii limitów emisji CO2 już odbił się negatywnie na działalności polskich firm. Grupa Atlas wstrzymała prace nad budową nowej cementowani, gdyż nie może uzyskać zapewniania o przyznaniu limitu emisji CO2.
- Już rok czekamy na odpowiedź w tej sprawie. Wynika to podobno z faktu, że rząd polski wystąpił do KE o zwiększenie przyznanych limitów na lata 2008-2012, a Komisja - znów podobno - nie chce rozpatrzyć tego odwołania w trybie pilnym - wskazuje Aleksandra Paprocka z Grupy Atlas.
Także Ministerstwo Rozwoju Regionalnego alarmuje, że drastyczna redukcja limitów emisji CO2 przez KE niesie niebezpieczeństwo niewykorzystania przez Polskę w okresie budżetowym 2007-2013 unijnych środków finansowych z Funduszy Spójności i Strukturalnych.
Obserwatorzy zauważają, że porażką kilku ostatnich ekip rządowych jest niezagwarantowanie polskim przedsiębiorcom długiego okresu przejściowego, który pozwoliłby na modernizację lub budowę urządzeń służących ograniczeniu emisji dwutlenku węgla. - To nie jest tak, że byliśmy pod ścianą i nie można było nic zrobić, tylko pewnie trzeba było trochę wcześniej do tego programu podejść bardziej merytorycznie - zauważa Hardt.
Oprócz Polski decyzję KE w kwestii limitów emisji CO2 zaskarżyły także Estonia, Słowacji, Czechy i Węgry.

Hanna Piekut
Aneta Jezierska

New gas pipeline to Poland from Norway.

2007-07-02T07:13:00.000-07:00

New gas pipeline to Poland from Norway.

Pozytywna informacja dla Polski z Norwegii.

The agreement was reached during a meeting between Prime Minister Stoltenberg and his Polish counterpart, Jaroslaw Kaczynski, during Stoltenberg's visit to Poland Friday and Saturday.
Poland is determined to secure its energy supplies by purchasing gas from sources other than Russian.

- We have reached agreement on how to finance a pipeline from Norway to Poland, Stolteberg said.

The Norwegian Prime Minister said they had also agreed on Polish companies' participation in the project.

During his visit to Poland, Stoltenberg also visited the German prisoner-of-war camp at Ostrezeszow, where Stoltenberg's grandfather, who was an officer, had been held prisoner from December 1943 till January 1945. Then the Germans forced him and the other prisoners to walk the nearly 400 km westward to Luckenwalde near Berlin, where he was held until the war ended.

(NRK)